Prothemata in omnes epiſtolas Pauli

ſpicere ſolebatis: ſimulacra ītuebamini. Mānaqͦꝫ vob̓ ſtadio fuit ⁊ ſemꝑ ī deſerto ꝯͣ dn̄m murmuraſtis: ad ęgyptum vnde vos manu validaeiecerat redire cupientes. Quid plura? Ita patres veſtri crebra ꝓuocatiōe dn̄m irritaueruntvt oēs in heremo morerent̉: nec plus ex ſenioribus eoꝝ qͣꝫ duo hoīes terrā repromiſſiōis ītrarent. Sꝫ qͥd antiqua replicamus: cū etiaꝫ ſi illaminime feciſſetis d̓ hoc ſolo nemo vos dignosvenia iudicaret ꝙ dominū chriſtū ꝓphetarumſemꝑ vobis vocibꝰ repromiſſū nō ſolum ſuſciꝑenoluiſtis: ſed etiā morte peſſima ꝑemiſtꝭ? Quēvt nos cognouimꝰ ſtatim credidimꝰ: cū nobisde eo antea non fuerit p̨̄dicatū. Unde ꝓbaturꝙ idolis ſeruiuimus: nō obſtinationi mentis: ſignorantię deputandū. Qui enī cognituꝫ iliceſequimur: olim vtiqꝫ ſequeremur ſi antea cognouiſſemus. Sic autem vos de generis nobili

tate iactatis: quaſi non morum imitatio magisqͣꝫ carnalis natiuitas filios vos faciat eſſe ſāctorū. Deniqꝫ eſau et hiſmael cū de ſtirpe ſint abraęminime tamē ī filijs reputant̉. His taliter altercantibus: apoſtolus ſe mediuꝫ interponens itapartium dirimit quęſtiones: vt neutrū eoꝝ ſuaiuſticia ſalute meruiſſe confirmet: ambos ꝟo populos et ſcienter et grauiter deliquiſſe. Iudęosquidem ꝙ per pręuaricationē legis deum inhonorauerint: Gētes ꝟo ꝙ cum cognitum de creatura creatorem vt deuꝫ debuerint venerari: gloriam eius in manufacta mutauerint ſimulacraUtroſqꝫ etiam ſimiliter veniam conſecutos ęqͣles eſſe veriſſima ratione demonſtrat: pręſertimcum in eadem lege prędictum ſit et iudeos ⁊ gētes ad chriſti fidem vocandos eſſe oſtendat. Ꝙobrem viciſſim eos humilians ad pacem ⁊ concordiam cohortatur.

Nu. 14

B

Mar. 1. a

Lucꝭ. 10. e1

Gen̄. 18. c2. Coꝝ. 12 a

1. Coꝝ. 7. a