Glo. ordi. IMachabeorū Ca. XII Nico. de lyra
aſcēdere ſcaphas: qͣs parauerāt pͦcū vxoribꝰ ⁊ filijs qͣſi nullis inimicitijs int̓ eos ſubiacētibꝰ. Scd̓m dcōmune itaqꝫ decretū ciuitatꝭ: etip̄is acquieſcentibꝰ paciſqꝫ cā nihil ſuſpectū hn̄tibꝰ: cū ī altū ꝓceſſiſſent ſubmerſerūt nō minꝰ ducētos. Quā crudelitatē iudas ī ſuegētis hoīes factā vt cognouit: ꝑcępit viris qui cū ip̄o erāt: ⁊ īuocato iuſto iudice deo: vēit aduerſus īterfectores fratꝝ: ⁊ portumqͥdē nocte ſuccēdit: ſcaphaſ excuſſit: eoſ āt qͥ ab igne refugerāt gladio ꝑemit. Et cū hͦ ita egiſſet diſceſſit qͣſi iteꝝ reu̓ſurꝰ: ⁊ vniuerſosa ioppitas eradicaturꝰ. Sed cū co exgnouiſſet ⁊ eos qͥ erāt iānię vellepari mō facere hītātibus ſecū iudęis: iānitis qͦꝫ nocte ſuꝑuenit: ⁊portā cū nauibꝰ ſuccēdit: ita vtlumen ignis appareret hieroſolymis ab ſtadijs ducētꝭ qͣdragīta.b Inde cū iā abiſſent nouē ſtadijss⁊ iter facerēt ad tīotheū: cōmiſerūt cū eo arabes qͥnqꝫ milia viri⁊ eqͥtes qͥngēti. Cūqꝫ pugna vali 7da fieret: ⁊ auxilio dei ꝓſꝑe ceſſiſſet: reſidui victi arabes petebāt aiuda dextras ſibi dari: ꝓmitten htes ſe paſcua daturoſ: ⁊ ī cęterꝭ ꝓfuturos. Iudas āt arbitratꝰ vereī ml̓tis eos vtiles promiſit pacē:dextriſqꝫ acceptiſ diſceſſere ad ta ibernacula ſua. Aggreſſus ē autē kciuitatē quādā firmā: pontibꝰ ⁊muris circūſeptā: q̨̄ a turbis ha-bitabat̉ gētiū ꝓmiſcuaꝝ: cui nomē caſphin. Hi v̓o qͥ intꝰ erāt cōfidētes ī ſtabilitate muroꝝ ⁊ apparatu alimoniaꝝ remiſſiꝰ agebātmaledictis laceſſentes iudam: acblaſphemāteſ: ⁊ loq̨̄ntes q̨̄ phas inō eſt. Machabęus aūt īuocato
B
2. Tio .3. a
B
2. Pe .3. d
2. Reg. 5. b1. Pa. 14. a
C
Actꝭ. 10. b