Nico. de lyraGlo. ordi. II Machabeorū Ca. VII
memoria mortis ſuę ad exēplūꝟtutꝭ ⁊ fortitudīs derelinquēs.Ontigit aūt Ca. VII Aſeptē frēs vna cuꝫ mr̄erege ꝯͣ phas edere carnes porcinas flagris taureis cruciatos. bUnus autē ex illis qͥ erat primꝰcſic ait: Quid quęris ⁊ qͥd vis diſcere a nobis? Parati ſumꝰ ma dgis mori qͣꝫ pr̄ias dei leges p̨̄uaricari. Iratꝰ itaqꝫ rex iuſſit ſartagines ⁊ ollas ęneas ſuccēdi: qͥ-bꝰ ſtatim ſuccēſis iuſſit ei qͥ prior locutꝰ fuerat amputari līguā⁊ cute capitꝭ abſtracta: ſūmasqͦꝫ manꝰ ⁊ pedes ei p̨̄cidi: cęterꝭeiꝰ fratribꝰ ⁊ mr̄e īſpiciētibꝰ. Etcū iā ꝑ oīa īutilis factꝰ eēt: iuſſitignem admoueri: ⁊ adhuc ſpirā fte torreri in ſartagine: in qua cūdiu cruciaret̉: cęteri vna cū mr̄einuicē ſe hortabant̉ mori fortiter: dicētes: Dn̄s deꝰ aſpiciet veritatē: ⁊ cōſolabit̉ ī nobis: quē sadmodū ī ꝓteſtatiōe cātici declarauit moyſes. Et ī ſeruis ſu his cōſolabit̉. Mortuo itaqꝫ illoprimo hͦ mō ſequentē deducebāt ad illudēdū: ⁊ cute capitꝭ eiꝰcū capillis abſtracta: īterrogabant: ſi māducaret priuſqͣꝫ totocorꝑe ꝑ mēbra ſingula puniret̉.At ille rn̄dēs patria voce dixit:Non faciā. Propter qd̓ ⁊ iſte ſequēti loco primi tormēta ſuſcepit: ⁊ ī vltimo ſpū cōſtitutus ſicait: Tu qͥdē ſceleſtiſſime in pn̄ti ivita nos ꝑdis: ſꝫ rex mundi defūctos nos ꝓ ſuis legibꝰ in eternę vitę reſurrectione ſuſcitabit.Poſt hūc tertius illudit̉: ⁊ lin kguaꝫ poſtulatus cito ꝓtulit: et īmanus cōſtāter extendit: ⁊ cū fiducia ait: Ecęlo iſta poſſideo: ſꝫꝓpt̓ dei leges nūc hęc ip̄a deſpicio: qm̄ ab ip̄o me ea recepturuꝫſpero. Ita vt rex ⁊ qͥ cū ip̄o erātmirarēt̉ adoleſcētis aīm: ꝙ tāqͣꝫnihil duceret cruciatus. Et hoc iita defuncto: quartū vexabantſimiliter torquentes. Et cū iameſſet ad mortē ſic ait: Potius ēab hoībus morti datos ſpeꝫ expectare a deo iteꝝ ab ip̄o reſuſcitādos. Tibi eī reſurrectio ad vi ntā nō erit: ⁊ cū admouiſſent qͥn-
S
A
Eſa. 34.
Ibidē. d
Ibidē. c
B
Deu .32. 1
Apoc̄ 3.Pro .9. a
1. Re. 2.Eſa. 4. a
Apoc̄. I.
C
Mat .23.a