Glo. ordi. II Machabeorū Ca. VINico. de lyra

derelictꝰ ī ira dei oīpotētꝭ ē: iterūī magni dei recōciliatione cū ſūma gl̓ia exaltabit̉. Igit̉ antiochꝰ amille ⁊ octingētꝭ ablatis d̓ tēplotalētis velociter antiochiā regreſſus eſt: exiſtimās ſe prę ſuperbia bterrā ad nauigādū: pelagus vero ad iter agēdū deducturū ꝓpt̓mētis elationē. Reliqͥt aūt p̨̄poſitos ad affligēdā gentē: hieroſo dlymis qͥdē philippū genere phrygē moribꝰ crudeliorē: eo ip̄o a qͦeeſt cōſtitutꝰ: in gazarim aūt an­ fdronicū ⁊ menelaū qui grauius sa qͣꝫ cęteri īminebāt ciuibus. Cūqꝫappoſitꝰ eſſet cōtra iudęos: miſit iodioſū principem apolloniū cuꝫexercitu viginti ⁊ duobꝰ milibꝰ:p̨̄cipiēs eis oēs ꝑfectę ętatis interficere: mulieres ac iuuenes acꝟ̓gines vēdere. Qui cū veniſſethieroſolymā pacē ſimulās qͥeuitvſqꝫ ad diē ſactū ſabbati: ⁊ tūc feriatꝭ iudeis armis caꝑe ſuis p̨̄cepit. Oēſqꝫ ſimul qͥ ad ſpectaculūꝓceſſerant trucidauit: ⁊ ciuitatēcū armatis diſcurrēs ingentembmultitudinē ꝑemit. Iudas autē mmachabęus qui decimus fueratſeceſſerat in deſertuꝫ locū: ibiqꝫīter feras vitā ī montibꝰ cū ſuisagebat: ⁊ fęni cibo veſcentes de­ nmorabāt̉ ne participes eēt coinquinationis.Ca. VIEd nō poſt ml̓tū tꝑis miſit rex ſenē quēdā antio ꝑchenū qͥ cōpelleret iudę­ q

S

Eccī. 27. b

Lucꝭ. 9. c.

Ioh̓ 12. d