IIIINico. de lyraGlo. ordi. IIMachabeorū Ca.
ceſſarios homicidia fierēt: conſi ªſiderans onias periculū contentionis: ⁊ apollonium inſanire:vtpote ducem celeſſyrię ⁊ phęnicis: ad augendam maliciā ſimonis: ad regem ſe contulit: non vt dciuiū accuſator: ſed cōem vtilitatē apud ſemetip̄m vniuerſę multitudinis cōſiderās. Uidebat etſine regali ꝓuidentia impoſſibileeſſe pacē rebꝰ dari: nec ſimonema poſſe ceſſare a ſtulticia ſua. Sed expoſt ſeleuci vitę exceſſuꝫ cū ſuſce fpiſſet regnū antiochꝰ qͥ nobil̓ appellabat̉: tambiebat iaſon frater gonię ſūmū ſacerdotium: adito rege: ꝓmittēſ ei argēti talēta trecēta ſexaginta: ⁊ ex redditibꝰ alijstalēta occogīta. Suꝑ hoc ꝓmittebat ⁊ alia cētū qͥnqͣginta: ſi po kteſtati eiꝰ cōcederet̉ gymnaſiuꝫ ⁊ephebiā ſibi ꝯſtituere: ⁊ eos qui nī hieroſolymiſ erāt antiochenosſcribere. Qd̓ cū rex ānuiſſet ⁊ ob otinuiſſet prīcipatū: ſtatiꝫ ad gen ptilē ritū cōtribules ſuos tranſferre cępit: ⁊ amotꝭ his q̨̄ hūanita qtis cauſa iudęis a regibꝰ fuerāt rcōſtituta: ꝑ iohānē patrē eupolęsmij: qui apud romanos de amici:tia ⁊ ſocietate fūctus eſt legatiōelegitima ciuiū iura deſtituēs praua īſtituta ſāciebat. Etem̄ auſusveſt ſub ip̄a arce gymnaſiū ꝯſtitue xre: ⁊ optimos quoſqꝫ epheboꝝ ī ylupanaribꝰ ponere. Erat aūt hoc ānō initiū ſed incrementū quod vdā ⁊ ꝓfectꝰ gentilis ⁊ alienigenęcōuerſationis: ꝓpt̓ impij ⁊ nō ſacerdotꝭ iaſonis nephariū ⁊ inauditū ſcelꝰ: ita vt ſacerdotes iā nōcirca altaris officia dediti eēt: ſꝫcōtempto templo ⁊ ſacrificijs neglectis feſtinarent ꝑticipes fie cri paleſtrę ⁊ prębitiōis eius iniuſtę: ⁊ ī exercitijs diſci: ⁊ patrios qͥ edē honores nihil habētes gręcaſ sglorias optimas arbitrabātur.Quaꝝ gr̄a periculoſa eos cōten htio habebat: ⁊ eoꝝ inſtituta ęmulabāt̉: ac ꝑ oīa his cōſimiles eſſecupiebāt quos hoſtes ⁊ ꝑemptores habuerāt. In leges enī diui inas impie agere impune nō ce kdit: ſꝫ hoc ſequēs tp̄s declarauit.Cū aūt qͥnquēnal̓ agon tyro ce my
S
F i. q. i. ſic̄eunuchus.
B
Titū. 1d
C
1. Cīo. 6. d
Ibidem
4 Re. 1.Pa. 26. c.
.xx 3