Glo. ordi. Machabeorū Ca. XIII Nico. de lyra
hēſus ē ionathas ⁊ perijt et oēsqͥ cū eo erāt: hortati ſūt ſemetipſos. Et exierūt parati ī p̨̄liū. Et vi adētes hi qͥ inſecuti fuerant qꝛ ꝓ baīa res eſt illis: reuerſi ſunt. Illi 5aūt oēs venerūt cū pace ī terraꝫiuda. Et plāxerūt ionathā ⁊ eosqͥ cū eo erāt valde. Et luxit iſrl̓ luctu magno: et q̨̄ſierūt oēs gētesq̨̄ erāt ī circūitū eoꝝ cōterere eosDixerūt em̄: Nō habēt principēet adiuuantē. Nunc ergo expugnemus illos: ⁊ tollamus de hominibꝰ memoriā eoꝝ. Ca. XIIIT audiuit ſimō ꝙ cōgre eregauit triphon exercituꝫCcopioſū vt veniret ī terrā iuda: ⁊ attereret eā vidēs qꝛ ītremore ppl̓s ē ⁊ ī timore aſcēdithierl̓m ⁊ congregauit ppl̓m ⁊ ad fhortans dixit: Uos ſcitis quāta sego ⁊ frēs mei ⁊ domꝰ pr̄is meifecimꝰ ꝓ legibꝰ ⁊ ꝓ ſāctis p̨̄lia: etanguſtias quales vidimus: hoꝝgratia perierūt frēs mei oēs ꝓ mpter iſrl̓ ⁊ relictꝰ ſū ego ſolus. Etnūc nō mihi cōtingat parcere aīę nmeę in oī tꝑe tribulationis. Non oenī melior ſū fratribꝰ meis. Uindicabo itaqꝫ gētē meā et ſancta: hͦnatos qͦꝫ noſtros et vxores: qꝛ rcōgregatę ſūt vniuerſę gētes cō sterere nos inimicitię gr̄a. Et ac tcēſus ē ſpūs ppl̓i ſimul vt audiuitſermōes iſtos: ⁊ rn̄derūt voce magna dicentes: Tu es dux noſterloco iudę ⁊ ionathę frīs tui. Pugna p̨̄liū noſtrū: et oīa q̨̄cūqꝫ dix/eris nobis faciemꝰ. Et cōgregās xomnes viros bellatores accele yrauit. omnes muros in hierl̓m cōſūmare: ⁊ muniuit eā in gyro. Et 31miſit ionathan filiū abſolomi: ⁊ acū eo exercitū nouū ī ioppē: ⁊ eiectis his qͥ erāt ī ea māſit illic ip̄e.
ſꝫ
A
Mat. 10. 6
Max .59
xicꝭ .10. d̓
B
Osͣ. cxi.