Glo. ordi. Machabeorū Ca. XII Nico. de lyra
ſine intermiſſione ī diebꝰ ſolēnibꝰ ⁊cęteris: qͥbꝰ oportet memores ſumꝰ aveſtri ī ſacrificijs q̨̄ offerimꝰ: ⁊ ī obſer buatiōibꝰ: ſicut fas eſt ⁊ decet meminiſſe fratrū. Lętamur itaqꝫ d̓ gl̓ia veſtra. Nos aūt circūdederūt ml̓tę tri cbulatiōes: ⁊ ml̓ta p̨̄lia: ⁊ īpugnauer̄tnos reges qͥ ſūt ī circūitu nr̄o. Nolui dmꝰ ergo vobis moleſti eſſe: neqꝫ cęte eris ſocijs ⁊ amicꝭ nr̄is ī his p̨̄lijs. Ha fbuimꝰ eī de cęlo auxiliū ⁊ liberati ſumꝰ nos: ⁊ hūiliati ſūt inimici nr̄i. Ele sgimꝰ itaqꝫ numeniū antiochi filiū: ⁊ātipatrē iaſonis filiū: ⁊ miſimꝰ ad romanoſ renouare cū eis amicitiā ⁊ ſocietatē priſtinā. Mādauimꝰ itaqꝫ eisvt veniāt etiā ad vos: ⁊ ſalutēt vos⁊ reddāt vobis epl̓as nr̄as de innouatiōe fraternitatꝭ nr̄ę. Et nūc bn̄facietis rn̄dētes nobis ad hęc. Et hoc hreſcriptum epl̓aruꝫ qd̓ miſit onias:Rex ſpartiataꝝ oniaſ: ionathę ſacerdoti magno ſalutē. Inuētū ē ī ſcpͥtura d̓ ſpartiatꝭ ⁊ iudęis: qm̄ ſūt frēs: ⁊qꝛ ſūt de genere abraā. Et nunc ex qͦhͨ cognouimꝰ ⁊ bn̄ facitꝭ ſcribētes nobis d̓ pace vr̄a. Sꝫ ⁊ nos reſcripſimꝰvob̓ pecora nr̄a ⁊ poſſeſſiōes nr̄ę vr̄ęſūt: ⁊ vr̄ę nr̄ę. Mādauimꝰ itaqꝫ hͨ nua ciari vob̓. Et audiuit ionathas qm̄ liregreſſi ſt̓ pͥncipeſ demetrij cū exercitu ml̓to ſupra quā priꝰ pugͣre aduerſus euꝫ: ⁊ exijt ab hierl̓m: ⁊ occurriteis ī amathite regione. Nō enī dederat eis ſpaciū vt ingrederent̉ regiobnē eiꝰ. Et miſit ſpeculatores ī caſtraeoꝝ: ⁊ reuerſi renūciauerūt: ꝙ cōſti mtuūt ſuꝑuenire illic nocte. Cū occidiſſet aūt ſol p̨̄cepit ionathas ſuis vigilare ⁊ eē ī armis ꝑatos ad pugnātota nocte. Et poſuit cuſtodes ꝑ circūitū caſtroꝝ. Et audier̄t aduerſarijqꝛ ꝑatꝰ ē ionathas cū ſuis ī bello: ⁊timuer̄t ⁊ formidauer̄t ī corde ſuo: ⁊ naccēder̄t focos ī caſtris ſuis. Iona othas aūt ⁊ qͥ cū eo erāt nō cognouerūt vſqꝫ mane. Uidebāt āt lumīaria ꝑardētia: ⁊ ſecutꝰ ē eoſ ionathas ⁊ nōcōp̄hēdit eos. Trāſier̄t eī flumē eleutherū. Et diuertit ionathas ad ara qbas qͥ vocabāt̉ ęabadei: ⁊ ꝑcuſſit eoſet accepit ſpolia eoꝝ. Et iunxit ⁊ ve Init damaſcū: ⁊ ꝑambulabat oēm regionē illā. Simō aūt exijt ⁊ venit vſqꝫ ad aſcalonem et ad ꝓxima p̨̄ſidia:et declinauit in ioppen: ⁊ occupauit
V
C
D
E
tt 5