Glo. ordi.Nico. de lyraIacharie Ca. XIIII

a § nō mouebūt̉ hi qͥbus dn̄s miſertꝰ fuit.a Et ſtābunt pedes eiꝰ in die illa aa F nō ī tenebris nō ſole declināte poſt meridiē.ſuꝑ mōtē oliuarū qͥ eſt cōtra hieſ vnde oriet̉ ſol iuſticie.b ruſalē ad oriētē. Et ſcindet̉ mōs baoliuarū ex media ꝑte ſui ad oriētē: ⁊ ad occidentē p̄rupto grandi īcvalde. Et ſeparabit̉ montis mediū ad aquilonem: ⁊ mediū eiusd ad meridiē. Et fugietis ad vallē ⁊montiū eoꝝ: quoniā coniunget̉ſ ꝓximitate vt parū differant.vallis montiū vſqꝫ ad ꝓximum.e Et fugietis ſicut fugiſtis a faciecuꝰ ſpietatē tota tarra clebr. ecuſſus eſt ada 5 qui vſurpās ſacerdotiū.terręmotꝰ in diebꝰ ocie̓ regis iuf da. Et veniet dn̄s deꝰ meus: oēſ ſꝫqꝫ ſancti cū eo. Et erit in die illag non erit lux ſed frigus ⁊ gelū. Eta ſ iudici: nō hoī. non em̄ poterit ignorare quam mcreauit. F nō viciſſitudo diei vel noctis.erit dies vna q̨̄ nota ē dn̄o: non 8a § cū īpijs obtenebreſcet. b 5 vel pere.dies neqꝫ nox et ī tēpoͣre veſperi ꝑa Fſanctis.§ que ſoli deo nota eſt.herit lux. Et erit ī die̓ illa exibunt Aa § que dant vitā.aquę viuę de hierl̓m. Mediū ea/ squod mortuum dicit̉: eo ꝙ in eis aquis nihilpoſſit viuere.rū ad mare orientale: ⁊ mediū eacuranec ptc ªqē grptū. b5nec calore ſiccabūa ⁊ qd̓ duclt. ogringenturū ad mare nouiſſimū. In ęſtate:a ſ tūc cognoſcet̉ dn̄s deꝰ noſter qͣꝫ admirabileeſt nomet in hyeme erunt: ⁊ erit dominꝰen tuū.i rex ſuper omnē terram. In die illa erit dn̄s vnus: et erit nomen y

B

2. Pa .26.

Ppͣ. 51.

B

1. Pa .26.2

p p