Glo. ordi.Ione Ca. IIIINico. de lyra
a §ſordibus non ſenſuū ſed verborum.mauit ⁊ dixit in niniue ex ore reI rationales.gis ⁊ pͥncipū eiꝰ dicēs: Homīes aa ſ ſtulti. I homīes et iumēta ſaluabis dn̄e.I prudentes. c F ſimplices.⁊ iumēta et boues ⁊ pecora nonguſtēt quicqͣꝫ nec paſcāt̉: ⁊ aquā§ lugubri habitu merore ⁊ triſticia q̄ metaphoice ſaccus dicitur.nō bibāt: ⁊ oꝑiant̉ ſaccꝭ hoīes ⁊iumēta ⁊ clamēt ad dn̄m in for bſad dominum.titudine et cōuertatur vir a viaqI que ex ſe.ſua mala: ⁊ ab iniquitate quę ēſ nō tm̄ in cogitatiōe ſed et in opere.a in manibus eoꝝ. Quis ſcit ſi cō d§ conuerſus.I ſic.uertatur ⁊ ignoſcat deꝰ: et reuera ſquē iā pene cepit effundere. b Feo cōuerſotatur a furore irę ſuę ⁊ nō pe̓ribimus. Et vidit deꝰ opera eorū: qꝛconuerſi ſunt de via ſua mala: ⁊ f§ afflictionem.miſertus eſt deus ſuper maliciāquam locutus fuerat vt facereteis et non fecit.Ca. IIIIT afflictus eſt ionas af sflictiōe magna: ⁊ iratAeſt ⁊ orauit ad dominū§ dicturꝰ ſe iuſte voluiſſe effugere quodāminiurargeū: q̄go ſuarelasratiōis exordioteratꝙſit: Obſecro blādientis affectu legendum eſt ꝓ quo in hebreo legitur: anna q̄ eſt interiectio blandientis.⁊ dixit: Obſecrō domine: nun bquid non hoc eſt verbum meuꝫcū adhuc eſſē in terra mea? Propter hoc p̄occupaui vt fugerē ind tharſis? Scio enī quia tu deusclemēs et miſericorſes: patiēs ⁊multę miſeratiōis: ⁊ ignoſcēs ſua ſtriſtꝭ eſt anima mea vſqꝫ ad mortē. et iterū:In manus tuas dn̄e cōmendo ſpūm meū.per maliciāˣ Et nūc domine tolaelis ſaluare nō poa I viuens vnam gentētui: moriar et totꝰ munoaluabitur.le quęſo animaꝫ meā a me: quiamelior eſt mihi mors qͣꝫ vita. Etdixit dominus: Putaſne bn̄ ira xf ſcerꝭ tu? Et egreſſus ē ionas de l§mundi.ciuitate: et ſedit cōtra orientē cia § qꝛ tūc de niniuitꝭ cū eo nullꝰ hītare poteratuitatis. Et fecit ſibimet vmbra / aſſedet tāqͣꝫ iudex vel a maieſtate ſua contractuculū ibi: ⁊ ſedebāt ſubter illud īa F more ſcripture humanos dei iungit affectusvmbra donec videret quid accig deret ciuitati. Et p̨̄parauit dn̄s nſubito mira dei virtute.deus hederā: et aſcēdit ſuper caput ionę: vt eſſet vmbra ſuꝑ caput eius ⁊ ꝓtegeret eū. Laborauerat eniꝫ. Et lętatus eſt ionas. o
D
FHie .18. bIohel̓. 2. c.
cꝭ. 19. 4Dit .7. c.
No. .9. a
FPs .85.Iohel̓. 2. e.
3. Re. 19. e
C
hh. 4