PrologusNico. de lyraNico. de lyra

a cum et introſpexit: et ecce danielb ſedēs ī medio leonū. Et exclamauit voce magna rex dicens: Magnꝰ es dn̄e deꝰ danielis. Et extradxit eū de lacu leonū Porro illosequi ꝑditiōis eius cā fuerāt introtmiſit in lacū: ⁊ deuorati ſūt ī mos mēto corā eo. Tūc rex ait: Paueant habitātes vniuerſaꝫ terrā deum danielis: qꝛ ip̄e eſt ſaluator ⁊liberator faciens ſigna ⁊ mirabilia in cęlo et in terra: qͥ liberauitdanielē de lacu leonū.Finit daniel ꝓpheta cū additionibus quę ſunt de canone.Incipit prologꝰ ſctī Hieronymiin librū duodecim ꝓphetarum.On idem ordo eſtduodeciꝫ ꝓphetanrū apd̓ hebręos: qͥeſt apud nos. Un̄ẜm id qd̓ ibi legit̉nhic qͦꝫ diſpoſiti ſunt. Oſeę comaI ticus ē ⁊ qͣſi ꝑ ſnīas loquens. Iohel planꝰ in principijs: in fine obſcurior: ⁊ vſqꝫ ad malachiā habēt.ſinguli ꝓprietates ſuas: queꝫ eſ­ xdrā ſcribā legiſqꝫ doctorē hebręiautumant. Et qꝛ longū eſt nuncde omībus dicere: hoc tm̄ vos opaula ⁊ euſtochiū admonitas ſcire volo vnum librum eſſe duode ccim prophetarū: et oſeę ſynchronon eſaīę: malachiaꝫ vero aggęiet zacharię fuiſſe tꝑibus. In qͥbꝰaūt tp̄s non p̄fertur in titulo: ſubillis eos regibus ꝓphetaſſe: ſubquibꝰ ⁊ hi qui ante eos habēt titulos prophetauerunt.

T22. q. 2. cvtilē. i.qͣꝫuis iu3.et. 23. q. 5. c.ſi ꝓpterea