Glo. ordi.Danielis Ca. IINico. de lyra
a 5 p̄parabāt̉ occidi. vn̄: Poſt ſapiētes ne ꝑdasa ſnīa ſapiētes interficiebāt̉. Quę arebaturqꝫ daniel ⁊ ſocij eiꝰ vt pe ba ſneſciēs cauſā ſui periculi: celauerāt enī chdei q̄ſtionē regis: ne daniel et tres pueri p̄fereteis in expoſitiōe viſionis.rirēt. Tūc dāniel reqͥſiuit d̓ legea Farioch .i. ad ſolitudinē redigens.atqꝫ ſnīa ab arioch pͥncipe militię regis qͥ egreſſus fuerat ad interficiēdos ſapiēteſ babylōiſ. Et d§ hanc .ſ.īterrogauit eū qͥ a rege ptātē acceperat: quā obcauſam tā crude§a ſecreto.lis ſnīa a facie regis eſſꝫ egreſſa.Cū ergo rē indicaſſꝫ arioch danieli: daniel ingreſſuſ rogauit regem vt tēpus daret ſibi ad ſolutionē indicādā regi. Et īgreſſusa §moraliter. Ne ſis ſapiens tibi ſoli: omnibusꝓficere debes: ⁊ alios tecum docere.eſt domū ſuā: ānanięqꝫ et miſae sli et azarię ſocijs ſuis indicauitI ſecum.negocium: vt quęrerēt miſcd̓iaꝫa ſ occulto ſomnio quo ſacra futura ſignant̉.a facie dei cęli ſuper ſacramēnto hquo inuento.iſto ⁊ nō perirēt daniel ⁊ ſocij eiꝰa ſ diligit inimicos: benefacit odientibus: orapro perſequentibus.cuꝫ cęteris ſapiētibꝰ babylonis.Tūc danieli myſteriū ꝑ viſioneꝫ fFa deo. ſ 1ō. F nō īgratꝰ ē deo: īputat nō ſibi.nocte rēuelatū ē. Et bn̄dixit da i§ ad differētiā eoꝝ deoꝝ qͥ ꝟſant̉ in terra ⁊ denoniacis artibꝰ ⁊ p̄ſtigijs terrenos deludūt.dniel deū cęli ⁊ locutꝰ ait: SSit no nmē dn̄i bn̄dictū a ſęcl̓o ⁊ vſqꝫ ī ſęa ſ qua cognoſcunt̉ myſteria. b § regnoꝝ.c ſ nō hominū: nō demonū: nō regū.culū: qꝛ ſapiētiā ⁊ fortitudo eiuſa § non alius. b F nota qꝛ generali diſputatione p̄parat auditorē iā īnuēs ſomniū eſſe de mutatione regnorum.e ſunt: et ip̄e mutat tempora ⁊ ęta stes. Trāſfert regna atqꝫ cōſtitu va ſ vn̄: Audiēs ſapiēs ſapiētior erit: ⁊ qͥ hꝫ dabitur ei: ⁊ qͥ nō hꝫ ⁊ qd̓ videt̉ hēre auferet̉ ab eotit: dāt ſapientiā ſapiētibus: ⁊ ſcix
C
fPsͣ .uꝫ.
U 3