Nico. de lyra.Baruch Ca. IIIINico. de lyra

Ic liber māda/ Ca. IIIIhtorū dei: ⁊ lex quę eſt ī ęterInū. Oēs qui tenēt eaꝫ: ꝑueniēt ad vitā: qͥ aūt dereliquerūt eaꝫ:in mortē. Cōuertere iacob et apprehende eā: ambula ꝑ viā ad ſplendorem eiꝰ cōtra lumē eiꝰ. Ne tradas alteri gloriā tuā ⁊ dignitatē tuā gentialienę. Beati ſumꝰ iſrael quia q̨̄ deoſ placēt: manifeſta ſūt nobis. Animęquior eſto ppl̓s dei memorabilis iſs rael. Uenūdati eſtis gentibꝰ non inꝑditioneꝫ: ſed ꝓpter quod in ira adiracundiā ꝓuocaſtisᶻ eum: traditiqꝫeſtis aduerſarijs. Exacerbaſtꝭ enī eūqui fecit vos deū ęternū īmolantesdemonijs et nō deo. Obliti enī eſtisx eum qui nutriuit vos: et cōtriſtatisnutricē ⁊ veſtrā hieruſalē. Uidit enīiracundiā a deo veniētē vobis et dilxit: Audite ꝯfines ſion. Adduxit enīmihi deus luctū magnū. Uidi enimcaptiuitatē populi mei filiorū meoꝝet filiarū: quā ſuperduxit illis exterd nus. Nutriui enim illos cū iocunditate: dimiſi aūt illos cum fletu et luctu. Nemo gaudeat ſuper me viduā⁊ deſolatam: a multis derelicta ſumpropter peccata filiorū meorū: quiadeclinauerunt a lege dei. Iuſticias hautē ipſius neſcierūt nec ambulauerunt ꝑ vias mandatoꝝ dei: neqꝫ ꝑ ſe imitas veritatis eius cuꝫ iuſticia in­ kgreſſi ſunt. Ueniāt ꝯfines ſion: ⁊ memorentur captiuitatem filioꝝ ⁊ filiarū mearū: quā ſuperduxit illis eternus. Adduxit enī gentē ſuꝑ illos deᵐlonginquo gentē improbā ⁊ alteriꝰ olinguę: qͥ nō ſūt reueriti ſenem: neqꝫ ꝑpuerorū miſerti ſunt. Et abduxerūt.dilectos viduę: ⁊ a filijs vnicā deſolauerūt. Ego aūt quid poſſum adiuruare vos? Qui enī adduxit ſuꝑ vossmala: ipſe vos eripiet de manibustinimicorū veſtrorum. Ambulate fi­ vlij ambulate: ego enim derelicta ſuꝫ xſola. Exui me ſtola pacis: indui autēme ſacco obſecrationis: et clamabo aad altiſſimū ī diebus meis. Animę/ bquiores eſtote filij: clamate ad dn̄met eripiet vos de manu principū inimicorū. Ego enī ſperaui in ęternū ſaclutem veſtram: et venit mihi gaudi dum a ſancto ſuper miſericordia: quęveniet vobis ab eterno ſalutari noſtro. Emiſi enim vos cū luctu ⁊ plo-

A

B

A