Ca. IIIIThrenorūGlo. ordi.Glo. ordi.
F amiſſo cādore qꝛ p̄ſumit de ſe. vn̄. Noli eſſe nimiū iuſtus: qꝛ prius ī anguſta via q̄ ducit ad vitā: nūc ſūt in ampla que ducit ad mortē.Fa pulchriores. Heth: Denigrata ªfeſt ſuꝑ carbones facies eoꝝ: ⁊ nō biſūt cogniti ī plateis. Adhęſit cu 5a I infirmitas vitīorū. b § fortitudini virtutū.tis eorū oſſibus: aruit ⁊ facta eſt ⁊a Faridū inſenſibile: ſterile: inflexibile.bquaſi lignum. Teth: Meliꝰ fu diſ verbo dei. b F eiuſdē verbiit occiſis glādio qͣꝫ īterfectꝭ fame̓:quoniā iſti extabuerūt cōſumptia § penuria eccleſie dū p̄dicatio ceſſat eccleſia nōfructificat.S a ſterilitate terrę. Ioth: Manꝰ exxx.ia I p̄dicatorū fauore vano effemīatorū vel opinione ſua. b § qui ſexus natura miſc § nimijs afflictionibus.mulierū miſericordium coxeruntfſ ſubditos vel fetꝰ aī teneros. b dū carnalēvitā ſubditorū affligūt rep̄hēdūt: detrahūt.filios ſuos: facti ſunt cibꝰ earū inF eccleſie. F apoſtolorū et ſucceſſorū.cōtritione filie̓ ppl̓i mei. Caph:impletis peccatis. b §quaſi ceſſet iā ira cuiiſfeci pena. cſ hoībꝰ ꝑ vitia effuſis.e Cōple̓uit dn̄s furorē ſuuꝫ effudit Sirā indignatiōis ſuę. Et ſuccēdit ha ſ qͥ pueros iob cōſūpſit. b ſ ꝟa fide deſtructaignē ī ſiō: ⁊ deuorauit fūdamēta i
iris. 7
Allego.
48
Hiſtoria.
Auct̓. 19. F
Moralit̓
Iob .5. a
Allego.Psͣ .106.Apo. 22. b