Glo. ordi.Glo. ordi. Threnorū Ca.I
§et. a § eccleſia vel anima que filia eſt ſion celetis hieruſalem.a Uau: Et egreſſus eſt a filia ſiō: aa Iſacerdotū tēpli ornamētū.Lcis idei: virtutū. b Imotus rōnſtores rectores qͥ vtroqꝫ cornu vtriuſqꝫ teſturul.ſubditos deberēt defendere ⁊ rebellātes ꝑcutere.oīs de̓cor eiꝰ. Facti ſūt principe̓sᵍˣeiꝰ velut arietes nō inuenientesda ſſcripturarū. b § ligati.c I virtutumpaſcua ⁊ abie̓rūt abſqꝫ fortitudīe exa I ſuggeſtionē diaboli. b I primus locus conqueſtioniI hec.bante fāciē ſubſequētꝭ. Saen: Re̓ ga § eccleſia vel aīa. b F corporalisvel ſpiritualiscordata eſt hie̓ruſaleꝫ dierū affliqua afflictio. Imandatorum. bſ virtuctionis ſuę: ⁊ p̨̄uaricationis oīm hy§celeſtium proniſorum.a ſ bonorū q̄ cōtulit eis deus in egypto: in terramiſſionis et in deſerto. b Fanima. § ad habendū .ſ. erat cōdita. vn̄: Cogitaui dies anti. ⁊cͣ.dēſiderabiliū ſuoꝝ quę habuerat iper diuerſa vitia. b § cordis affectus.a diebꝰ antiquis: cū cāderet pō k1denpulus eius in manu hoſtili: ⁊ nōim.eꝰ nolebat.§ vndeoaalius nō poterat et des: qꝛ cū iniuiindignationis locucōtumēles vel demones. c⁊ chaldei vel quilibet: gentilia iuncta eſt.ceſſet auxiliator. Uide̓rūt eam hō 1a §ſicut hodie deridemus.ſtes: et deriſerunt ſabbata eius. myretrorſū: idcirco enī dn̄s in demēs ⁊ cōuerſaa 5vita qd̓ ad hͦ reſpicit ipſa ātibulationēt pctōr auertat̉ ⁊ viuat.b F cōfeſqꝛ nō pecatū excuſat: ſꝫ vt pctm̄ cognoſcat̉ poſtuI peccatū infidelitatꝭ. § xiij. locus conq̄ſtionis.d He̓th: Peccatum peccauit hie/ nya ẜꝑ diuerſa vitia. I per diuerſas terras.ruſalem: propterea inſtābilis fa-
S
vi
Pā. j1.Ibidē. .1
Moralit̓
vi. ii
C
hiſtoda
AllegCan. 1. d
Nu. 16. 1
Ieb. ij
Psͣ .103.
Peul-
Hiſtoria.
Saen
Eli. jiIol̓
Morali.
Sap̄. 3. a
Ibidem