Glo. ordi. Eſaie Ca.LXVINico. de lyra
a § ſunt dn̄i: vel in eternū gaudebunt. Fore.a rū cuꝫ eis. Eritqꝫ anteqͣꝫ clamēt aa ſ clamātes corde. b § apoſtolis. F p̄dicantibus: vel ꝓ aliquo rogantibusego exaudiā: adhuc illis loquēa I qd̓ petierunt dando: miracula faciendo.§ſermonē eoꝝ ſignis cōfirmādo. b Fſaulus.l tibus ego audiam. Lupus ⁊ ag¶ Ananias. b § fide credētiū: pane ꝟbi deuētu chriſti.F p̄dicatores corda auditovomere p̄dicationis arantes.dnus paſce̓ntur ſimul: leo et bosa I ſimul in eccl̓ia. b I ſimplicē doctrinā cū ꝓfunditate myſterij paſcent̉: ſicut quidaꝫ codiceshabent. c F leues infructuoſi. F impij tanqͣꝫpuluis qͥ pro. v. a. f. t. § diabolo.comedent paleas: ⁊ ſerpēti pul ga § vnde terrā comedes. b I agnis ⁊ bobꝰ.euis panis eiꝰ. Nō nocebūt: neqꝫ ha F lupus ⁊ leo cōuerſi. b § eccleſia ī cōfeſſionechriſti qͥ eſt mons in vertice montiumoccide̓nt ī oī monte ſancto meodicit dominꝰ.Ca. LXVIEc dicit dominus: Cęa § vbi volūtas mea fit. b Fterreni a ptāte angeli quos ꝓpria ꝟtutecalcauit.lū ſedes mea: terra aūt ks ſcabellū pedum meoꝝ. Quę eſt ia ſ vt in ea includar.iſtā domꝰ quā ędificabitis mihia Ihumilis ⁊ quietꝰ et tremēs ſermones meos.et quis iſte locus quietis meę? ina § quaſi nullus quia omnia ⁊cͣ.Omniā hęc manꝰ mea fecit ⁊ fa n§a me .ſ.cta ſunt vniuerſa iſta: dicit dn̄s.
I9. d
u. 6
jͣ. 66. a