¶ HeſterCa. XVI
vlnis ſuis donec rediret ad ſe: his verbis blandiebatur. Quid habes heſter? Ego ſum fratertuus noli metuere: Non morieris: non em̄ prote ſed pro omnibus hec lex cōſtituta ē. Accedeigitur et tange ſceptrū. Cunqꝫ illa reticeret: tulit auream virgā et poſuit ſuper collum eius: etoſculatus eſt eam. et ait: Cur mihi nō loquerꝭ?Quę reſpōdit: Uidi te dn̄e quaſi angelū dei: etcōturbatū ē cor meū prę timore glorię tuę. Ualde enim mirabilis es dn̄e: ⁊ facies tua plena eſtgratiarum. Cunqꝫ loqueretur rurſus corruit: ⁊pene exanimata ē. Rex autē turbabatur: ⁊ omnes miniſtri eiꝰ conſolabant̉ eū. Hie. ¶ Exemplar epiſtolę regis artaxerxis quam pro iudęisad totas regni ſui ꝓuincias miſit: qd̓ ⁊ ipſuꝫ inhebraico volumine nō habetur. ¶ Ca. XVIEx magnꝰ artaxerxes ab india vſqꝫ adIęthiopiā centū vigintiſeptē prouinciarum ducibus ac principibꝰ: qui noſtręiuſſioni obediunt: ſalutem dicit: Multi bonitate principū ⁊ honore qui in eos collatus ē: abuſi ſūt in ſuperbiā: ⁊ nō ſolū ſubiectos regibusnituntur opprimere: ſed datam ſibi gloriaꝫ nōferentes: in ipſos qui dederunt moliuntur inſidias. Nec contenti ſunt gratias nō agere beneficijs: ⁊ humāitatꝭ in ſe iura violare: ſꝫ dei qͦꝫ cūcta cernentis arbitrantur ſe poſſe fugere ſentētiam. Et intantū veſanię ꝓruperūt: vt eos quicredita ſibi officia diligēter obſeruant: ⁊ ita cūcta agunt vt omniū laude digni ſint: mendaciorum cuniculis conēt̉ ſubuertere: dū aures prīcipuꝫ ſimplices ex ſua natura alios eſtimātes:callida fraude decipiunt. Quę res ⁊ ex veteribꝰprobatur hiſtorijs. Et ex his quę gerunt̉ quotidie: quomodo malis quorūdam ſuggeſtionibꝰregum ſtudia deprauentur. Unde prouidendūeſt paci omniū prouinciarū. Nec putare debetꝭſi diuerſa iubeamus ex animi noſtri venire leuitate: ſed pro qualitate ⁊ neceſſitate tēporum vtreipublicę poſcit vtilitas ferre ſententiā. Et vtmanifeſtius quod dicimus intelligatis. Amanfilius amadathi et animo ⁊ gente macedo: alienuſqꝫ a ꝑſarū ſanguine: ⁊ pietatē noſtrā ſua crudelitate cōmaculans: peregrinus a nobis ſuſceptus eſt: ⁊ tantam in ſe expertus humanitateꝫvt pater noſter vocaretur: ⁊ adoraretur ab omnibus poſt regem ſecūdus: qui intātū arrogantię tumoreꝫ ſublatus eſt: vt regno priuare nosniteretur ⁊ ſpiritu. Nam mardocheū cuius fide⁊ beneficijs viuimus ⁊ cōſortē regni noſtri heſter cuꝫ omni gente ſua: nouis quibuſdam atqꝫinauditis machinis expetiuit in mortem: hͦ cogitans vt illis interfectis inſidiaretur noſtrę ſolitudini: et regnum ꝑſarum tranſferret in macedonas. Nos autē a peſſimo mortalium iudeosneci deſtinatos: in nulla penitus culpa repperi
mus: ſed econtrario iuſtis vtentes legibus: ⁊ filios altiſſimi ⁊ maximi ſemꝑqꝫ viuentis dei: cuiꝰbeneficio ⁊ patribus noſtris ⁊ nobis regnuꝫ eſttraditum: ⁊ vſqꝫ hodie cuſtoditur. Unde eas litteras quas ſub nomine noſtro ille direxerat ſciatis eſſe irritas. Pro quo ſcelere ante portas huius vrbis .i. ſuſis: ⁊ ipſe qui machinatꝰ eſt: et omnis cognatio eius pendet in patibulis: nō nob̓ſed deo reddente ei quod meruit. hoc autē ędictum quod nunc mittimus in cunctis vrbibusproponat̉: vt liceat iudęis vti legibꝰ ſuis. Quibus debetꝭ eſſe adminiculo: vt eos qui ſe ad necem eorū parauerant: poſſint interficere: tertiadecima die mēſis duodecimi qui vocatur adar.Hanc em̄ diē deus omnipotēs męroris et luctꝰeis vertit in gaudium. Unde et vos inter cęteros feſtos dies hāc habetote diem: ⁊ celebrateeam cum omni lęticia: vt et in poſterum cognoſcantur: omnes qui fideliter perſis obediunt dignam pro fide recipere mercedem: qui autē inſidiantur regno eoruꝫ: perire pro ſcelere. Omnisautē prouincia et ciuitas quę noluerit ſolennitatis huius eſſe particeps: gladio ⁊ igne pereat: ⁊ſic deleatur: vt non ſolū hominibꝰ ſed etiā inuiabeſtijs ſit in ſempiternū pro exemplo cōtēptuset inobedientię.Liber heſter cum additionibus apocryphis Finit.
sͣ. 3. d
sͣ. 7.2
Z
sͣ. z. a
f.