EIIII EſdreCa. XVI
⁊ inhabitantes eā: ⁊ infundet ſuper oēm locumaltum ⁊ eminentem ſidus terribilę: ignem ⁊ grādinem ⁊ rhompheas volantes ⁊ aquas multasvt etiam impleantur omnes campi ⁊ omnes riui plenitudine aquarum multarum. Et demolientur ciuitates et muros ⁊ montes ⁊ colles ⁊lingna ſiluarum: ⁊ fęnum pratorū ⁊ frumentaeorū. Et tranſibūt cōſtantes vſqꝫ babylonē: etexterrent eam: cōuenient ad ipſam ⁊ circūibunteam: ⁊ effundent ſidus ⁊ omnem irā ſuꝑ eam. Etſubibit puluis ⁊ fumus vſqꝫ in cęlū: ⁊ omnes incircūitu lugebunt eam: ⁊ qui ſub ea remanſerintſeruient his qui exterruerūt. Et tua aſia cōcorsin ſpem babylonis ⁊ gloriā ꝑſone eius: vę tibimiſera: ꝓpter qd̓ aſſimilaſti ei: ⁊ ornaſti filias tuas in fornicatione ad placenduꝫ et gloriandumin amatoribus tuis qui tecum ſemꝑ cupieruntfornicari. Odibilem imitata es ī omnibus operibus eius ⁊ in aduentionibꝰ eiꝰ: ꝓpterea dicitdeus. Immittā tibi mala: viduitatē: pauꝑtateꝫ⁊ famem ⁊ gladiū ⁊ peſtem ad deuaſtandas domos tuas a violatione ⁊ morte ⁊ gloria virtutꝭtuę. Sicut flos ſiccabit̉ cum exurget ardor quiemiſſus eſt ſuper te: infirmaberis vt pauperculaplagata ⁊ caſtigata a mulieribus vt nō poſſintte ſuſcipere potentes ⁊ amatores. Nūquid egoſic celabo te dicit dn̄s: niſi occidiſſes electos meos in omni tempore exaltans ꝑcuſſionē manuū⁊ diceres ſuper mortē eorum cū inebriata eſſesexorna ſpeciem vultus tui? Merces fornicationis tuę in ſinu tuo: ꝓpter hoc redditionem accipies. Sicut facis electis meis dicit dominus: ſicfaciet tibi deus ⁊ tradet te in maluꝫ. Et nati tuifamę interiēt ⁊ tu rhomphęa cades: ⁊ ciuitatestuę conterent̉ ⁊ omnes tui in campo gladio cadent. Et qui ſunt in montibꝰ famę peribūt: ⁊ māducabunt carnes ſuas ⁊ ſanguinē bibent a famę ⁊ ſiti aquę. Infęlix per maria venies: ⁊ rurſūaccipies mala ⁊ in tranſitu allidēt ciuitatem occiſam ⁊ exterrent aliquā portionem terrę tuę etpartem glorię tuę exterminabūt: rurſū reuertētes cōuerſam. Et demolita eris illis pro ſtipula⁊ ipſi erunt tibi ignis: ⁊ deuorabunt te ⁊ ciuitates tuas: terrā tuam ⁊ montes tuos: omnes ſiluas tuas: ⁊ lignum fructiferuꝫ igni comburentFilios tuos captiuos ducēt: ⁊ cenſum tuū in p̨̄dam habebūt: ⁊ gloriā faciei tuę exterminabūt.Ętibi babylon et aſia: vę tibi Ca. XVIy ęgypte ⁊ ſyria. Precingite vos ſaccis ⁊cilitijs: ⁊ plāgite filios veſtros ⁊ doletequoniā appropinquauit contritio veſtra. Immiſſus eſt vobis gladius: ⁊ quis eſt qui auertatillum? Immiſſus eſt in vobis ignis: et quis eſtqui extinguat illuꝫ? Immiſſa ſunt vobis mala:⁊ quis eſt qui repellat eā? Nunquid repellet aliquis leonem eſurientem in ſilua: aut extinguet
ignem in ſtipula mox quādo ceꝑit ardere? Nunquid repellet aliquis ſagittam a ſagittario fortimiſſam? Dominus fortis immittit mala: ⁊ quiseſt qui repellet ea? Exijt ignis ex iracundia eiꝰ: ⁊quis eſt qui extinguat eum? Coruſcabit: ⁊ quisnō timebit? Tonabit: ⁊ qͥs nō pauebit? Dominus cōminabit̉: ⁊ quis nō funditus conteret̉ afacie ipſius? Terra tremuit ⁊ fundamenta eius:mare fluctuat de ꝓfundo: ⁊ fluctus eius diſturbabunt̉: ⁊ piſces eius a facie domini: ⁊ a gloriavirtutis eius: quoniam fortis dextera eius quęarcum tendit: ſagittę eius acutę quę ab ipſo mittunt̉: non deficient cū ceperint mitti in fines terrę. Ecce mittunt̉ mala ⁊ nō reuertent̉ donec veniant ſuper terram. Ignis ſuccendit̉: et non extinguet̉ donec cōſumat fundamēta terrę. Quēadmodum nō redit ſagitta miſſa a valido ſagittario: ſic nō reuertent̉ mala quę miſſa fuerint interram. Uę mihi: vę mihi. Quis me liberabit inillis diebus? Initium dolorum ⁊ multi gemitꝰ:initium famis et multi interitus: initium bellorum et formidabunt poteſtates: initium malorum ⁊ trepidabunt omnes. In his quid faciamcum venerint mala? Ecce fames ⁊ plaga ⁊ tribulatio et anguſtia miſſa ſunt flagella in emendatione: ⁊ in his omnibus ſe nō cōuertent ab iniqͥtatibus ſuis: neqꝫ flagellorum memores eruntſemper. Ecce erit annone vilitas ſuꝑ terram: ſicvt putent ſibi eſſe directam pacē: ⁊ tūc germinabunt mala ſuꝑ terram: gladius: fames ⁊ magnaconfuſio. A famę em̄ plurimi qui inhabitant terram interient: ⁊ gladius perdet ceteros qui ſuperauerint a famę: ⁊ mortui ſicut ſtercora ꝓijciētur: ⁊ nō erit qui conſolet̉ eos. Derelīquetur em̄terra deſerta. ⁊ ciuitates eius deijcient̉. Nō derelinquetur qui colat terram: et qui ſeminet eam.Ligna dabūt fructus: ⁊ quis vindemiabit illa?Uua matura fiet: ⁊ quis calcabit illam? Erit em̄locis magna deſertio. Cupiet em̄ homo hominēvidere: vel vocē eius audire. Relinquent̉ enimde ciuitate decem: ⁊ duo de agro qui abſconderint ſe in denſis nemoribus ⁊ ſciſſuris petraruꝫ:quēadmodum dum derelinquunt̉ in oliueto etſingulis arboribus tres aut quattuor oliuę: autſicut in vinea vindemiata racemi relinquūt̉ abhis qui diligenter vineam ſcrutant̉: ſic relinquētur in diebus illis tres aut quattuor ſcrutantibus domos eorū in rhomphęa. Et relinquet̉ terra deſerta: ⁊ agri eius inueterabūt ⁊ vię eius etomnes ſemitę eius germinabunt ſpinas: eo ꝙnon tranſient homines per eami Lugebunt virgines non habentes ſponſos: lugebunt mulieres non habentes viros. Lugebunt filię earumnon habentes adiutorium ſponſi earum. In bello cōſument̉: ⁊ viri earum in famę exterent̉. Audite vero iſta ⁊ cognoſcite ea ſerui domini. Ecce4 verbum dn̄ſ
Y
G
E
Q 4