G III Eſdre Ca. IIIINico. de lyra

vnam bono habitu et bona ſpecieoīa h̓ relinquētes in eā intēdūt: etapto ore cōſpiciūt: ⁊ eā magis alliciūt qͣꝫ aurū ⁊ argētū: ⁊ oēꝫ rē p̄cioſam. homo pr̄eꝫ ſuū relinqͥt qͥ enu­ striuit illū ⁊ ſuā regionē ⁊ ad mulieʰrēſe ꝯiūgit. Et cū muliere remittitiaīaꝫ: ⁊ neqꝫ pr̄eꝫ meminit: neqꝫ matrē neqꝫ regioneꝫ. Et hinc oportet kvos ſcire: qm̄ ml̓ieres dn̄antur vr̄i.nōne doletꝭ? Et accipit hō gladiū iͥſuū: ⁊ vadit in viā facere furta ⁊ homicidia ⁊ mare nauigare ⁊ flumīa⁊leonē videt ⁊ ī tenebris īgredit̉: ⁊ acū furtū fecerit ⁊ fraudes ⁊ rapīas:amabili ſuę affert. Et iterū diligit shō vxorē ſuam magis qͣꝫ patrē autmatrē. Et multi demētes facti ſūt:ꝓpter vxores ſuas: ⁊ ſerui facti ſūtvꝓpter illas: ⁊ multi perierunt et iurgulati ſunt: et peccauerunt ꝓpter ymulieres. Et nunc credite mihi qꝛmagnꝰ eſt rex in poteſtate ſua: quoniam omnes regiones verētur tāgere eum. Uidebā tamē apemē filiam bezacis mirifici concubinamregis ſedētē iuxta regem ad dexteram ⁊ auferētem diademā de capite eius et imponētē ſibi: et palmiscedebat regem de ſiniſtra manu.Et ſuper hęc aperto ore intuebat̉ᵈeam: et ſi arriſerit ei ridet̉: nam ſi ī­ edignata fuerit ei blanditur: donecrecōcilietur in gratiam. O viri: curnon ſūt fortiores mulieres? Mag­ 5na eſt terra ⁊ excelſum eſt cęlū: quęiſta agunt. Et tunc rex purpurati īʰtuebantur in alterutrū. Et inchoauit loqui de veritate. O viri: non ᵏne fortes ſunt mulieres? Magnaeſt terra ⁊ excelſum eſt cęlum: et ve nlox curſus ſolis conuertit in gyro ncęlum in locum ſuū in vna die. Nōne magnificus eſt qui hęc facit? Et qͦveritas magna: et fortior p̨̄ omnibus. Omnis terra veritatem inuocat: cęlum etiam ipſam benedicit:et oīa oꝑa mouent̉ ⁊ tremunt eā: ⁊non eſt cū ea quicqͣꝫ iniquū. Uinūᵛiniquū: iniquus rex. iniquę mulie­ xres: iniqui omnes filij hominum:⁊ iniqua illoꝝ om̄ia opera: ⁊ nō eſtyin ip̄is veritas. Et in ſua iniquitate peribūt: ⁊ veritas manet ⁊ inuaªleſcit in ęternum ⁊ viuit ⁊ obtinetᵇin ſęcula ſęculorum. Nec eſt apud

Oīa hͦ. l. eā attēte reſpiciūt. b Et aꝑto ore .i. capti eiꝰ pulchritudine.c Cōſpiciūt. tāqͣꝫ attoniti ⁊ mirātes eiꝰ pulchritudinē. d Et eā al. hoc dupliciter pōt exponi. vno modo ꝙ ſit ibi hypallage: id eſt eos allicit ip̄a mulier:⁊ ſic qd̓ ſequitur: e Magis qͣꝫ aurum. eſt noīatiui caſus. Alio modo ſinetali figura. Et eam alliciunt: id eſt nitunt̉ ad ſe trahere: ⁊ ſic qd̓ ſequitur: Mazis qͣꝫ aurum ⁊cͣ. eſt accuſatiui caſus: ⁊ hoc ꝓbatur ꝑ hoc quod ſequit̉:f Et oēꝫ rem p̄cioſam. g Homo patrē. Hic cōſequēter declarat ꝓpoſituꝫ ꝑparentes qui ſunt maxime diligendi: ⁊ ꝑ terram natiuā ad quā qͥlibet naturaliter afficit̉. ⁊ tamē iſtis vxorū dilectio p̄ponit̉. ⁊ patet vſqꝫ ibi: h Et ad mulierem ſe cōiungit. ſcꝫ ſeip̄m ꝑ matrimoniū. i Et cū muliere remittit aīamſuā: aliūde ip̄am retrahendo. ⁊ in vxorē totaliter ponēdo ꝑ dilectionē. ex quocōcludit. k Et hinc oportet vos ſcire qm̄ mul. domināt̉ veſtri. ⁊ ꝑ ꝯſequēsmulto magis hoīm alioꝝ loquebat̉ enī regi ⁊ magnatibꝰ ſuis. l Nōne doletis. qd̓ pōt exponi dupliciter. vno modo negatiue. q. d. nō. qꝛ voluntarie eisſeruitis. alio modo affirmatiue. q. d. eis eſtis ſubiecti malis gratibꝰ veſtris.m Et accipit. Hic cōſequēter declarat intētū ex magnis periculis quibus homo ſe exponit ꝓ amore vxoris. cum dicit̉: Et accipit homo gladium ſuum. id ēarma ſua. n Et vadit in viam. ad dep̄dandum tranſeuntes cui īminet periculum mortis a viatoribus ſe defendentibus. ⁊ a publica iuſticia. o Et mare nauigare. vbi eſt mortis ꝑiculū a fluctibꝰ maris: ⁊ ab aduerſarijs. p Etleonē videt. ꝑ quē intelligunt̉ etiā alie beſtie terribiles. q Et in tenebris ingredit̉. vbi lubricū ⁊ caſum ꝑiculoſū patit̉. Et cum furtū fecerit ⁊cͣ. amabili ſueid ē vxori ſue oībꝰ rebꝰ p̄dilecte. r Affert. q. d. oīa ꝑicula p̄dicta ſubijt vtſatiſfaciat vxori eiꝰ gratiā habeat. s Et iterū diligit ⁊cͣ. repetio ē eius qd̓. sͣ.dictū eſt ad maiorē exp̄ſſionē. t Et multi dementes facti ſūt ꝓpter vxoresſuas: ex amore nimis exceſſiuo. vnde ⁊ ſalomō ſapiētiſſimꝰ ſic fuit infatuatus.ꝑ hoc aūt repellit̉ illud qd̓ dixit primꝰ de vino ꝙ ſeducit mentē: qꝛ ebrietas aufert vſū rōnis tm̄ ad horam. amentia ꝟo ꝑ longū tp̄s: ⁊ aliqn̄ vſqꝫ ad morteꝫ.iij. Reg. xj. v Et ſerui facti ſūt ꝓpter illas. qꝛ pugnātes ꝓ defenſiōe vxorūcapti ſunt in bello. ⁊ ſic ſubditi ſeruituti. x Et multi perierunt. ⁊ iugulatiſūt. vnde abraā timuit interfici ꝓ ſara Gen̄. xiij. ⁊ ſil̓iter iſaac Gen̄. xxvj.y Et peccauerūt ꝓpter mulieres. ſicut ptꝫ dadā: dauid ⁊ ſalomone: qͥ fuerūtmaximi. z Et nūc. Hic ꝯn̄ter declarat ꝓpoſitū ꝑ eremplū. ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi:a Sedentē iuxta regē ad dexteraꝫ .i. in nobiliori loco: qꝛ dextera ꝑs ē melioret fortior. b Et auferentē diadema ⁊cͣ. et imponentē ſibi. ꝑ hoc inſinuāteꝫ ſerege digniorē. c Et palmis cedebat regē. tāqͣꝫ ſibi ſubditu ⁊ ſeruū. d Etſuꝑ hec aꝑto ore intuebat̉ eam. ſicut homo ſtupidus: ⁊ ſic eiꝰ amore captus: vtnō auderet ſibi in aliquo ꝯtradicere: ꝓpter qd̓ adhuc ſubdit̉: e Et ſi arri.ei ridet ⁊cͣ. ita ꝙ ad mutationē vultꝰ mulierꝭ mutabit̉ vultꝰ ⁊ animꝰ regis: ſicutſeruꝰ letat̉ qn̄ dn̄s ſuꝰ ſibi on̄dit vultū bonū: ⁊ triſtat̉ qn̄ p̄tēdit ſibi durū. ꝓpt̓qd̓ ꝯcludit̉: f O viri cur nō ſunt fortiores mulieres. q. d. ptꝫ ꝙ ſic: qꝛ ſi verum eſt hͦ de rege: multo fortiꝰ de alijs hoībus ſibi ſubiectis cōiter loquēdo.Magna eſt terra ⁊ excelſum eſt celū que iſta agunt. ſcꝫ q̄ ſunt in his inferioribus. nā ꝑ motū celi educunt̉ ad actū forme q̄ ſunt in potētia materie: q̄ materia ꝓ maiori ꝑte eſt terra. nā corpora mixta ſūt a dominio de terra. hoc aūt interſerit hic corobabel qͣſi quoddā pͥncipiū ad ꝓbādū ſcd̓aꝫ ꝑtē ſue opinionisſcꝫ de veritate. nā ad hͦ incipit vt videbit̉. h Et tunc rex ⁊ purpurati intuebant̉ in alterutrū. mirātes eiꝰ ſapīaꝫ ⁊ eloquētiā ⁊ etiā ꝯſtantiā. oſtēdēdo ſubiectionē regꝭ ⁊ magnatoꝝ reſpectu ſuaꝝ vxorū corā eis: ꝓbabile tn̄ ē ꝙ ille rexde qͦ loquit̉ hic corobabel nō erat ille darius ſꝫ alius qͥ p̄ceſſerat eū. nā inter cyrum ⁊ dariū fuerunt alij reges. i Et inchoauit. Hic ꝯn̄ter corobabel declarat ſcd̓am ꝑteꝫ ſue ſentētie. ⁊ pͥmo ꝯtinuat ſe ad p̄cedentia. d. k O viri nōnefortes ſunt mulieres. q. d. patet ex dictis ꝙ ſic. ſed adhuc veritas eſt fortior. adcuius oſtenſionē dicit: Magna eſt terra ⁊ excelſū eſt celum. ſicut patet adſenſum. m Et velox cur. ſolis. cuiꝰ ꝓbatio ſubdit̉ cū dicit̉: n Conuertitin gyro ⁊cͣ. in vna die. ſcꝫ naturali: in qua ꝑ motum primi mobilis reuoluit̉ ſola puncto orientis ad eundeꝫ punctū. ⁊ ſic eſt hypallage: quia ſol non reuoluitcelum. ſed ecōuerſo: ſicut Perflauit fiſtula buccas. o Nōne magnificꝰ eſt:id ē magne potentie. p Qui hec facit. q. d. manifeſte ptꝫ ꝙ ſic. hͦ tn̄ facit intelligētia mouens orbē cuiꝰ virtutē in infinitū excedit virtꝰ pͥme veritatis queip̄e eſt deꝰ. Ideo ſubdit̉: q Et veritas ⁊cͣ. oīs terra veritateꝫ inuocat .i. oēshoīes habitātes in terra dubia ⁊ obſcura querūt manifeſtari ꝑ infallibilē veritatē quā oēs hoīes ex quodā inſtinctu naturali ponunt in deo. lꝫ diuerſi diuerſis attribuerint deitatē. r Celū etiā ip̄aꝫ bn̄dicit .i. angeli qͥ ſunt ciuesꝭ celeſtes ip̄am laudant. s Et oīa oꝑa .i. omnia creata. t Mouent̉ ⁊ tremūteaꝫ. id eſt ſibi obediūt. v Et non eſt in ea quicqͣꝫ iniquū. nam ē prima regula equitatis. x Iniquus rex ⁊cͣ. multi enī reges mulieres et hoīes fecerūtiniquitates: accipiendo iniquitatē ꝓ crimine enormi: ⁊ ſic eſt hic hyperbole. ſicut cū dicit̉: Omnes de ciuitate vadūt ad tale ſpectaculū .i. multi. ſi autē accipiatur iniqͥtas ꝓ peccato quocunqꝫ. ſic generaliter oēs dicunt̉ iniqui exceptohoīe chriſto ⁊ beata ꝟgine: de qͥbꝰ nō loquebat̉ corobabel.Et iniqͣ illorū oīa oꝑa: inqͣꝫtū ſunt ab ip̄is tm̄. nā qͥcqͥd eſt bonitatis ī oꝑibꝰ humanis deoeſt attribuendū. quicqͥd aūt eſt ibi defectus ꝓcedit ex defectibilitate liberi arbitrij. Oſee. xiij. Perditio tua ex te iſrl̓: ex me tātūmodo auxiliū tuū. Id̓o ſubditur:In ſua iniqͥ. peribūt .ſ. illi qͥ peribūt. a Et veritas ma. ⁊ inualeſcit. nō eſt intelligēdū ꝙ veritas pͥma in ſe īualeſcat ꝓficiendo. naꝫ in ſe minuinon pōt nec augeri: ſꝫ tm̄ in effectibꝰ ſuis. b Et viuit. nā ē vita ꝑ eſſentiam.c Nec eſt apud eam acci. ꝑſonas. nā iniuſticia nō habet locum in ea.Sed que

.I

8

f