¶ Neemie Ca. IIVGlo. ordi.Nico. de lyra
mabā ⁊ orabā ante faciē dei cęli: et apiri: Quęſo dn̄e deus cęli fortis magne atqꝫ terribilis: qui cuſtodiſ pactūʸcmiſericordiā cū his qui te diligūt etcuſtodiūt mādata tua: fiāt aures tuęauſcultātes: ⁊ ocl̓i tui aꝑte vt audiasorationē ſerui tui quā ego oro corā tehodie nocte ⁊ die ꝓ filijs iſrl̓ ſeruis tujis ⁊ cōfiteor ꝓ peccatis filioruꝫ iſraelquibus peccauerunt tibi. Et ego ⁊ do gmus patris mei peccauimus: vanita hreſeducti ſumꝰ: ⁊ nō cuſtodiuimꝰ mādatum tuum: et cerimonias ⁊ iudicia fque pręcepiſti moyſi famulo tuo. Me mmento verbi quod mādaſti moyſi ſeruo tuo dicens: Cum tranſgreſſi fueri ntis: ego diſperdā vos in populos: ⁊ ſi oreuertamini ad me ⁊ cuſtodiatis p̄cepta mea et faciatis ea: etiā ſi abductifueritis ad extrema cęli: inde ꝯgregabo vos et reducam in locū quem elegi vt habitaret nomen meum ibi: Etip̄i ſerui tui ⁊ ppl̓us tuꝰqͦs redemiſti in fortitu ꝑdine tua magna: et inmanu tua valida. Obſecro dn̄e ſit aurꝭ tua attendēſ ad orationē ſerui tui: ⁊ ad orōneꝫ ſeruorū tuoꝝ qui volūt timere nomē tuū: ⁊ diri qgeſeruum tuuꝫ hodie:et da ei miſericordiamante virum hunc. Ego senī ęrā pincerna regꝭ.¶ Capitulum: II.Actū eſt autē trī mēſe niſan:ſāno viceſimoartaxerxis regis: ⁊ vi 5nū erat ante eū. Et le vxuaui vinū ⁊ dedi regi: xet eram quaſi langui yrdus ante faciem eius.Dixitqꝫ mihi rex: Qua 31re vultus tuus triſtiseſt: cuꝫ te ęgrotum nōvideam? Non eſt hocfruſtra: ſed malum ne rſcio quod in corde tuoeſt. Et timui valde ac animis: ⁊ dixi regi: Rex bin ęternum viue. Qua erre non męreat vultusmeus: quia ciuitas do
ſpris triūdiebusfxj. ⁊. x.tit expoſſetre. Erat qͥderrius īB Si
a Et dixi. formando orationem meā. b Queſo dn̄e. omnium ꝑ gubernationem. c Deus. per creationem. d Celi. ſcilicꝫ empyrrei et per conſequens omnium que includuntur intra ipſum. e Atqꝫ terribilis. peccatores puniendo. f Fiant aures tue auſcultantes ⁊cͣ. loquit̉ de deo morehumano: quia cuꝫ homo exoratus prebet aurē ad audiendum ⁊ conuertitoculos ad videndum: ſignum eſt ꝙ velit exaudire. g Et ego et domuspatris mei peccauimꝰ: licet em̄ eſſet innocens tn̄ coniungit ſe peccatoribꝰinquantum erat membrum populi peccatoris. hͨ Uanitate ſeducti ſumid eſt idolatria que vanitas eſt: eo ꝙ idolum nihil eſt ẜm apoſtolū. j. Coꝝ.viij. i Et non cuſtodiuimus mandatum. quantuꝫ ad moralia precepta.k Et cerimonias. quantuꝫ ad cerimonialia. l Et iudicia. quantū adiudicialia. Ad iſta tria genera preceptoruꝫ reducuntur omnia precepta legis moſaice: vt patet ex de curſu illius legis. m Memento verbi quodmandaſti moyſi: id ē dixiſti. Deut̓. xxix. et. xxx. n Cū tranſgreſſi fueritꝭego diſperdam vos: hoc fuerat adimpletum in captiuitate babylonica: etin captiuitate decem tribuum. o Et ſi reuertamini ad me. ⁊cͣ. inde cōgregabo vos: hoc nondum erat adimpletum: licet fuiſſet inchoatū per cyruꝫet artaxerxem: vt patꝫ ex ſupra dictꝭ Eſdre .j. et viij. et ideo neemias orabatpro completione. p Quos redemiſti in fortitudine tua magna: percutiendo egyptū multipliciter: et faciēdo mirabilia in mari rubro et in deſertoet in iordane fluuio. q Dirige ſeruum tuum hodie: id eſt meipſum: qꝛ volebat proponere petitionem regi de reedificatione ciuitatis: vt populꝰ diſperſus poſſet ibi ſecurius congregari. r Et da ei miſericordiā ante viꝝhunc. id eſt artaxerxem regem. s Ego enim eram pincerna regis? hoc additur ad oſtendendum ꝙ habebat defacile acceſſum ad ipſum. ¶ Ca. IUerba neemie. Per neemiā qͥ cōſolator interp̄MONAlLCr. tatur ⁊ interpretationi conſonat res geſta: qꝛ miſſus fuit a latere regꝭ in iudeā ad conſolationē filiorum iſrael de captiuitate babylonica reuerſoꝝ prout ex ſequētibꝰ apparebit: dn̄s noſter ieſus chriſtus ſignificat̉: qui conſolator dicit̉ Trenoꝝ .j. Elongatꝰ eſt a me conſolator Glo. hebraica. Iſte eſt rex meſſias: Ipſe etiam miſſus fuit a patre quieſt rex regū in mundū ad conſolationē omnium gentiuꝫ. Et venit adme anani vnꝰ de fratribꝰ meis ⁊cͣ. Per iſtos fratres apoſtoli deſignāt̉: quifratres dn̄i noſtri ieſu chriſti dicunt̉ Psͣ. xxj. Narrabo nomē tuum fratribus meis: vt deducit apoſtolꝰ HHeb̓. ij. Et Ioh̓. xx. dixit marie magdalene.Uade ad fratres meos ⁊ dic eis: Aſcēdo ad patrē meum ⁊ patrem veſtꝝ.Et dixerunt mihi Qui remanſerūt et relicti ſunt de captiuitate in magna afflictiōe ſūt. Per hoc ſignificat̉ apoſtoloruꝫ cōpaſſio ex qͣ populi afflictionem ſeu neceſſitatē oſtendunt xp̄o. Marē. vj. Et cū iam hora multafieret: acceſſerūt diſcipuli eiꝰ dicētes: deſertꝰ locus ē hic ⁊ hora iā preterijt:dimitte illos vt in ꝓximas villas eūtes et vicos: emāt ſibi cibos qͦs manducent. F Cū audiſſem verba huiuſcemodi ſedi ⁊ fleui ⁊ luxi diebꝰ multis ⁊ ieiunabam ⁊ orabam. Per hͦ ſignificatur cōpaſſio xp̄i ſuper afflictionem et miſeriam populi pro qua releuanda legitur ieiunaſſe oraſſe et fleuiſſe et alias penalitates ſuſtinuiſſe ſicut fuerat predictum Eſa. liij. Diſciplīapacis noſtre ſuper eum: ⁊ liuore eius ſanati ſumus.Ca. II.Actū eſt autem. Hic conſequenter deſcribitur legatio lpſius Reemīe. vbi prīo deſcribitur auctoritas quā meruit. ſcd̓o facultas quāIbbtinuit ibi: Et dixit regi. tertio ſagacitas qua negociū ſuum ſecrete tenuit. ibi: Et audierunt: quarto voluntas quā aperuit. ibi: Et dixi eisCirca primum premittitur tempus. cum dicitur: Factum eſt autem in mēſe niſan. Hic eſt menſis pͥmus apud hebreos ẜm feſta. et incipit a ꝓpinquiori lunatione equinoctio vernali. Neemias aūt ceꝑat orare mēſe nono: vtpredictū ē: et ſic patꝫ ꝙ iſte mēſis in qͦ porrexit vinū fuit quartꝰ ab illo: itaꝙ tribꝰ mēſibus fuit in oratione ⁊ afflictione anno. xx. artaxerxis. Uidet̉ꝙ iſtud ſit falſuꝫ et ꝙ hͦ fuerit anno .xxj. eiꝰ. qꝛ iſtud factuꝫ fuit qͣrto menſepoſtqͣꝫ audiuerat rumores de opp̄ſſione populi ſui: ⁊ erat primꝰ īmenſis anfni: cū igit̉ rumores p̄dictos audierit anno .xx. artaxerxis mēſe nono eiuſdem: ſequit̉ ꝙ qn̄ porrexit vinū regi inceꝑat annus. xxj. Ad quod dicēdūyſicut dictū fuit Gen̄. vij. et Exo. xij. Cōmunis eſt opinio iudeoꝝ ꝙ munfdus creatꝰ fuit in mēſe qui vocatur apud eos tyſari: ⁊ partim correſpondetſeptembri noſtro ⁊ partim octobri: ⁊ dicit̉ ille mēſis ſimpliciter primꝰ apudhebreos et ẜm hunc modum computandi caſſeū eſt tertius menſis: ⁊ niſanſeptimus: et cadunt in eodem anno: ⁊ iſto modo fit h̓ computatio. Verū tn̄qꝛ filij iſrl̓ egreſſi ſūt de egypto mēſe niſan: ideo ex tūc ille mēſis ex hͦ euētuvocatꝰ ē primꝰ ẜm ꝙ dr̄ Exo xij. ⁊ hoc mō cōputādo caſſeū ⁊ niſan ſequēsnō fuit ī eodē āno ſꝫ caſleū ē nonꝰ mēſis āni p̄cedentꝭ: ⁊ niſan ſequēs ē pͥncipium anni ſequentꝭ: ⁊ hͦ mō ꝓcedit obiectio inducta: ⁊ ideo nō valet qꝛ h̓accipit̉ prīcipiū anni ꝓut īcipit a tyſari: licꝫ aliqn̄ accipiat̉ principiū anniꝓut īcipit a niſan. v Et leuaui vinuꝫ .i. cyphum ī qͦ erat vinū. x Et dedi regi. qꝛ hoc ſpectabat ad officium neemie: cū eſſet pincerna regꝭ vt dictūeſt ca. p̄cedenti. y Et eram qͣſi languidus. ex fleto ieiunio ⁊ oratione p̄cedentibꝰ. z Quare vultus tuꝰ triſtꝭ ē: hͦ dixit rex nō ſibi cōpatiēdo: ſꝫ magꝭ de eo ſuſpicādo ne meditaret̉ eū ītoxicare: vl̓ aliquē de ſibi aſſiſtentibꝰet propter hoc eſſet in facie mutatus. ideo ſequitur: a Et timui valdeac nimis et dixi regi. ꝓpter iſtam ſuſpitioneꝫ regis. b Rex in eternumviue. quaſi diceret: de morte tua non cogito: ſed magis vitam deſidero.c Quare n̄ mereat ⁊cͣ. In hͦ ſe excuſat de apparēti lāguore. ⁊ iō bn̄ ſb̓dit̉:M z Et ait mi
1
y
h