Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EI Eſdre Ca. XGlo. ordi.Nico. de lyra

a Et inuenti ſunt de filijs ſacerdotuꝫ: qui duxerunt vxoresalienigenas: de filijs ioſue fibliū ioſedech ⁊ fratres eiꝰ maaſia ⁊ elieger ⁊ iarib ⁊ godoliac Et dederunt manus ſuas vteijcerēt vxores ſuas ⁊ pro deelicto ſuo arietē de ouibus offerrēt. Et de filijs emmer: annani ⁊ zebedia. Et de filijs ſeri maaſia ⁊ helia ⁊ ſemeia: iehihel et ocias. Et d̓ filijs pheſſur: elioenai: maaſia hiſmaelnathanael: ioſabeth et heleſaEt de filijs leuitarū ioſabethet ſemei ⁊ celaia: ip̄e ē calithaphathaia: iuda ⁊ eliezer. Et d̓cantoribꝰ elia ſub: ⁊ de ianitoribꝰ ſellū ⁊ thelem et huri. Etex iſrael de filijs pharos: remeia et eęiā et melhia et mīamī ⁊ elieger ⁊ melchia: baneaEt d̓ filijs helā: mathāia. Zacharias ⁊ iehihel et abdi et rimoth et helia. Et de filijs cethua eliocāi eliaſib: nathāia⁊ hierimuth ⁊ zabeth ⁊ aziza.Et d̓ filijs bebai: iohānā: anania zabbai athalai. Et d̓ filijsbeni moſolla ⁊ melluch ⁊ adaia iaſub et ſaal et ramoth. Etd̓ filijs phetmoab: edna ⁊ chalaal: banaīas et maaſias: mathanias beſelehel bēnui ⁊ manaſſe. Et de filijs erem eliecerieſuę: melchias ſemeiaſ: ſymeon beniamin: maloch: ſamarias. Et de filijs aſon mathanai: mathet azabethelpheleth iermai manaſſes: ſemei.De filijs bani: maddi: amraꝫet huel: baneas et badaias:chelian: bannia: marimuth ⁊eliaſib: mathanias: mathanai et iaci et bani et bēnui:ſemei et ſalmias et nathan ⁊adaias: mechne dabai: ſyſaiſarai: ecrel et ſeleman et ſemeria ſellum amaria ioſeph. Defilijs nebui: ahihel: matathias: zabeth: zabina: ieddū: etiohel et banai. Omnes hi acceperāt vxores alienigenaſ:et fuerunt ex eis mulieres q̨̄pepererant filios.Liber Eſdrę primꝰ finit.

nēti ſnt. Be. Aptāt hebrei huic loco illudydebarie ꝓphete. Et on̄dit mihi dn̄s ieſuꝫ ſacerdoemagnū ſtantē corā angelo dn̄i: ⁊ ſathanſtabat apenris eiꝰ vt aduerſaret̉ ei. Et paulo poſt. Et ieſuscarindutꝰ veſtibꝰ ſordidis: et ſtabat an̄ faciē angEtrūdit angelꝰ ⁊ ait ad eoſ qͥ ſtabāt corā ſe diceſ:ferte veſtimēta ſordida ab eo. Et dixit ad eum:Ecce abſtuli iniquitatē tuā: ⁊ indui te mutatorijs.Ex pixit: Ponite cydarim mundā ſuꝑ caput eius.Recte inqͥunt ſtabat ſathan a dextris eiꝰ vt aduerfaret̉: qꝛ vera erat accuſatio: ip̄e enī cū ceteris aliena duxit vxorē. Qd̓ aūt dr̄: qꝛ ieſus erat īdutꝰveſtibꝰ ſordidis tripl̓r īterp̄tat̉: vl̓ ob ꝯiugiū illiciij: vl̓ob pct̄ā ppl̓i: vl̓ ꝓpt̓ ſqualorē captiuitatꝭ. Anaūt an̄ cuiꝰ faciē ſtabat ieſus: p̄cepit ceterꝭ angelis vt auferrēt ab eo veſtimēta ſordida. Quo famro ait idē angelꝰ: Ecce abſtuli a te iniquitatē tuā.hec ſūt veſtimēta ſordida: ⁊ indui te mutatorijs .i.ſraelitē ꝯiugē copulaui tibi. Qd̓ aūt ſequit̉: Ponite cydarim mūdā ſuꝑ caput eiꝰ: ītelligi volūt ſacerdotij dignitatē: qꝛ .ſ. ablatꝭ pctōꝝ ſordibꝰ mūdūabuerit ſacerdotiū. Sꝫ ītuēdū ꝙ n̄ ſcribit eſdrasſenigenā duxiſſe vxorē: ſꝫ qͦſdā d̓ filijs ⁊ fr̄ibꝰſuis ⁊cͣ. b Et fr̄eſ eiꝰ. Be. Cognati .ſ. nō enī fr̄esciꝰ germāi ī carne eatenꝰ viuere vt voluptati oꝑaꝫdare poterāt: cū cētū ⁊ ampliꝰ āni eēt trāſacti: exqͦcyrꝰ regͣre īcipiēs ieſū ⁊ corobabel cū trāſmigratione iuda ⁊ beniamī ad ꝯſtruēdā domū dn̄i hieroſolymā remiſit. c Et dede. ⁊cͣ. Be. Prīo vxores illicitas abijciūt: ⁊ ſic ꝓ ſe arietē offerunt: vt ablatodi accederet ad altare: difficile eī ē huiꝰſcelervictimā deo eē acceptā qͥ nō priꝰ reliqͥt culpā ꝓ quaoffert. vn̄: Quieſcite agere ꝑuerſe. d. b. F. Et qꝛ filij vl̓ fr̄es fuere ſūmi ſacerdotꝭ qͥ p̄mi peccauerant:recte in correctionē ſcelerꝭ ariete de gregibꝰ offerūtt: qꝛ ſeip̄os qui ductores ppl̓i: qͣſi ducesregis eē videbant̉: a pͥſtina vita mactare: ⁊ purgas digna pēitētia deo ꝑ meliorē vitā offerre diſpoſuerant. Et dederunt manꝰ. Beda. Nota quātaarte pugnādi diabolꝰ fideles īpugnat vt nullū eistp̄s ſecuꝝ relinqͣt. Ecce eī qͥ ab aduſātibꝰ ſuꝑari nōterāt: vincebāt hoſtes publicos edificato tēplodn̄i ⁊ dedicato: ſed vīcebant̉ amore mulierū: ne tēpla cordiū vl̓ opeꝝ ſuoꝝ deo digna ſeruarēt. Cuiꝰrei tꝑibꝰ manifeſte figura cōplet̉: cū videmus animos fideliū multo ꝑiculoſius nūc tēptari in trinſecus a ꝯcupiſcētia ſua abſtractos ⁊ illectos qͣꝫ qͦndā tēptabāt̉ extrīſecꝰ: cū īmanis aduerſariꝰ ꝯͣ eoꝝātiā ferro ⁊ igne ſeuiebat. Sꝫ aderit pietas dn̄i:q̄ ſicut aduerſus aꝑta furētiū certamīa virtutē patientia tribuit: ita nobis ꝯͣ ſubripiētiū laqueos blāditiarū cautele cuſtodiā dabit. Deniqꝫ ⁊ hͦ agēte induſtria pōtificis: qͥ timebāt dn̄m cūcti cōpūcti ſuntcorde qͥ peccauerāt: ⁊ eiecerūt vxores alienigenas:⁊ ſic expulſa turpitudinē luxurie: redijt decꝰ caſtimonie ⁊ in ciuitate dn̄i: eiecto rudere vitioꝝ: reſperſi ſūt flores ⁊ ornamēta virtutū. Si qͥs obijciat nōeē ſcpͥtū ꝙ filioſ adulteraꝝ ſꝫ ip̄aſ tm̄ eiecer̄t: qͣꝫuisſupra ſechenia ſuggerēte et dicēte: Percutiamꝰ feaus cū dn̄o deo nr̄o: ⁊ ꝓijciamꝰ vniu̓ſas vxores eteos q̄ de eis nati ſūt: ꝯtinuo ſubdituꝫ ſit. Surrexitergo eſdras ⁊ adiurauit ppl̓m: pͥncipes ſacerdotū⁊ leuitarū ⁊ oēm iſrl̓ vt facerēt ẜm ꝟbū hͦ: ⁊ iurauerūt: intelligat: qꝛ ſi nō ꝓiecerūt filios: illa fuit cā ꝙeos docuerūt renūciare mat̓ne īfidelitati ⁊ ꝯſecratos dn̄o ꝑ circūciſionē ⁊ hoſtiā ſalutarē fidei ſue etcaſtitati ſociauer̄t. Myſtice aūt bona oꝑa q̄ ītuitutꝑalis cōmodi vl̓ fauorꝭ vl̓ delectatiōis agimꝰ: autint mala ſūt reputāda: aut ab īfima ītētiōe ſecerneda: ⁊ ꝓ celeſti tm̄ retributiōe faciēda. Qui enī ieiunat orat ⁊ elemoſynā dat vt videat̉ ⁊ laudet̉ ab honinibꝰ tal̓ ꝓles bōe actiōis qͣſi de īmūda genitricenalcit: ⁊ iō int̓ eos qͥ de babylōe hieroſolymā aſcenerūt ꝑtē hēre n̄ p̄t. Qui eī in pn̄ti mercedē recipitiruturo carebit: niſi auctor oꝑis mentē ad melioraſiertes ꝓ deo facere ceperit: qd̓ ꝓ laude faciebatīani: ⁊ſobolē īdigne editā dn̄o ꝯſecrās hieroſolymē ciuē fecerit vt opꝰ male īchoatū corrigens dignū faciat ꝑpetua mercede ī cel̓.ꝟba

Et īuenti ſunt. Hic ꝯn̄r pofnit̉ deſcriptio illoꝝ qͥ duxerūtvxores alienigenas. cū d̓r:b De filijs ioſue fi. ⁊cͣ. Iſteioſue erat ſūmꝰ ſacerdos: ⁊ ſicvidet̉ veꝝ qd̓ dictū ē. sͣ. videlicet ꝙ hͦ trāſgreſſio īceꝑit a maioribꝰ ppl̓i. ad hͦ aūt aptāt aliqͥillud Tach̓Oſtendit mihidn̄s ieſū ſacerdotē magnū ſtātē corā angelo .i. eſdra qͥ eratangelus .i. nūciꝰ miſſus a latere regis ad ppl̓i directioneꝫ: etſathan a dextris: qꝛ veraᵇ erataccuſatio d̓ pctō trāſgreſſiōis:⁊ accipit̉ hic ieſus ꝓ filijs eiꝰ:vt patet ex hoc loco: qꝛ paterquodammodo manet in filijsc Et dede. ma. ſu .i. iuramento ſolenni firmauerūt ne poſſꝫretractari. d Vt eijcerēt vxores ſuas .ſ. alienigenas.e Et ꝓ d̓li. ſuo arie. de oui.of. qꝛ ſicut aries eſt dux gregꝭ.ita ſacerdotes ſunt duces ppl̓icōis. Cetera legāt̉ vt iacet littera: et licet nō dicat̉ hic ꝙ eiecerūt pueros cū vxoribꝰ alienigenis: tenēdū tn̄ ē ꝙ ſic fuitfactū: qꝛ ſic ꝓmiſerat ſechenias noīe ſuo ⁊ alioꝝ pͥncipaliū:vt hr̄. sͣ. e. ca. Percūtiamꝰ fedus cū dn̄o deo nr̄o vt ꝓijciamus vniuerſas vxores ſcꝫ alienigenas: ⁊ eos qͥ de his natiſunt. Ca. X.Moraliter.Sic ergo orante eſdra ⁊cͣ.In hoc eſdras ſacerdos dedit exemplū p̄latꝭ ⁊ curatꝭ eccleſie flēdi ⁊ dep̄candi dn̄m ꝓſubditoꝝ ſuoꝝ trāſgreſſionē:nam animas eoꝝ tanqͣꝫ materin chriſto debet aſſidue parturire. Et quoniā ex afflictiōe boni p̄lati ſubditi debēt ad verāpenitētiā moueri. Sequitur:Collectus eſt ad eū de iſrl̓cetus grandis ⁊cͣ. Sequitur:Et fleuit populꝰ multo fletu. Ꝙ autem iſte fletus ex vera penitentia ꝓceſſerit: oſtēditur per hoc ꝙ dicit̉. Percutiamꝰ fedus cū domino deonoſtro vt proijciamus vniuerſas vxores. ſcilicet aliēigenas.Et eos qui de his nati ſūtPer vxores alienigenas conuenienter intelligi poſſunt interiores cōcupiſcentie male: ⁊per filios eorum actus exteriores ex ipſis procedentes q̄ omnia a vere penitentibꝰ ꝓut poſſunt ſunt abijcienda. y Etſurrexit eſdras ante domumdei. Non enim a terra voluitſurgere donec populus emendationem promiſit: et ad hocper iuramentū ſe aſtrinxit: nōtamen ceſſauit eſdras a ſua totali afflictione: quia ſequitur:Panē nō comedit ⁊ aquānō bibit. ⁊ in hoc dedit exemplū eccl̓ie p̄latis ⁊ curatꝭ affligēdi ſe ꝓ ſubditoꝝ ſuoꝝ peccatis vſqꝫ ad ꝑfectionē emēdatiōis. F Et inuēti ſūt de filijsM 2 ſacerdotū

D