lo. ordi. ¶ Paralipome. ¶ Ca. XX XXI Nico. de lyra
cipē. Uidētes āt ẜui adadecer ab iſrl̓ ſe eēſuꝑatos: ad dd̓ tāſfugerūt: ⁊ ẜuier̄t ei. Noluitqꝫ vltra ſyria auxiliū p̨̄bere filijs ammon.¶ Capitulum. XX.a I in hebreo qͦ reges ad bella ꝓceſſerāt cōtra dd̓Actū ē āt pꝰ āni circulū eo tꝑe̓ qͦ ſo a-lēt reges ad bella ꝓcedere: ꝯgregauit ioab exercituꝫ et robur militięet vaſtauit terrā filioꝝ āmō: ꝑrexitqꝫ ⁊ obb Fciuitas reii ammue nuncphiladelpha dicitur interrabbati: quia multi venient ab orientepretatur autet occidēte et recūbent cum abraā iſaac ⁊ iacob in regno celoꝝſedit rabba. Porro dauid manebat ī hie bruſalē qn̄ ioab percuſſit rabba ⁊ deſtruxita § idoli quod interpretat̉ rex eoꝝ.b eā. Tulit aūt dd̓ coronā melchō de capiteeius: et inuenit ī ea auri pōdo talētū: ⁊ p̨̄cioſiſſimas gēmas: fecitqꝫ ſibi īde diadēa.a § id eſt ſpolia.Manubias qͦꝫ vrb̓ pl̓imas tulit: ppl̓m āt dqͥ erat in ea eduxit: ⁊ fec̄ ſuꝑ eos tribulas⁊ trahas ⁊ ferrata carpenta trāſire: ita vtdiſſecarēt̉ ⁊ ꝯtererent̉. Sic fec̄ dd̓ cūctꝭ vrbibꝰ filioꝝ āmon: ⁊ reu̓ſuſ ē cū oī ppl̓o ſuoa ſ in regū gob. i. lacꝰ vl̓ locuſta. gazer aqͣt ordinatio: qꝛ ſicutlocuſte herbā ita filij araphe delebāt filios iſrael.cī hierl̓m. Poſt hͨ initū ē bellū ī gager adu̓ ea § qui apud ioſephum ſabuch etheus dicit̉.ſus philiſteos in qͥ ꝑcuſſit ſobochai vſathia I in regū de ſtirpe arapha: qꝛ filij erāt orphe nurus noemide terra moab.thes ſaphai de genere raphaim: ⁊ hūiliacuit eos. Alid̓ bellū qͦꝫ geſtū ē adu̓ſus philiſteos ī qͦ ꝑcuſſit adeodatꝰ filiꝰ ſaltꝰ bethleemites fratrē goliath gethęi: cuiꝰ haſtęlignū erat qͣſi liciatoriū texētiū. Sed ⁊ aliud bellū accidit in geth ī qͦ fuit hō lōgiſſimus hn̄s digitos ſenos: id ē ſil̓. xxiiij. qͥ etip̄e de raphaim fuerat ſtirpe generatꝰ: h̓blaſphemauit iſrl̓ ⁊ ꝑcuſſit eū ionathan filiꝰ ſamaa fr̄is dauid. Hi ſūt filij raphaimsī geth qͥ cecider̄t ī māu dd̓ ⁊ ſeruoꝝ eiꝰOnſurrexit aūt ſathā Ca. XXI. b.c ꝯtra iſrl̓ ⁊ īcitauit dd̓ vt nūeraretiſrl̓. Dixitqꝫ dd̓ ad ioab ⁊ ad pͥncipes ppl̓i: ite ⁊ nūerate iſrl̓ a berſabee vſqꝫdan: ⁊ afferte mihi nūeꝝ vt ſciā. Rn̄ditqꝫioab. Augeat dn̄s ppl̓m ſuū cētuplū qͣꝫ ſt̓.Nōne dn̄e mi rex oēs ſerui tui ſūt? Quare hͦ q̨̄rit dn̄s meꝰ qd̓ in pctm̄ reputet̉ iſrl̓i?ſꝫ ſermo regꝭ magis p̨̄ualuit. Egreſſuſqꝫ ēioab: et circūiuit vniuerſuꝫ iſrael: et reuerſus eſt hieruſalē. Deditqꝫ dauid numerūeorum quos circūierat: ⁊ inuētus eſt omnis numerus iſrael mille milia ⁊ centummilia virorū educentiū gladium. De iuda autem quadringenta ſeptuaginta mia § pro dignitate ſacerdocij. b § quia nuper vſqꝫ ad internitionem pene corruerant.lia bellatorum. Nā leui et be̓niamin non inumerauit: eo ꝙ inuitus exequere
uit lo/ Ca. XXcos ꝙ ap vellū īchoauitab exerfecit. Xp̄s enī bellumdaulot cum p̄dicatoꝝ ordo ꝯtramūdi potētes ſcutū fidei opſꝫ finis certamīs: ⁊ triumphꝰ ad xp̄m refert̉ qͥ oꝑain nobis velle ⁊ ꝑficere. Quioronā quaꝫ diabolo abſtulitauit: fideles .ſ. qͥ qͣſi cobiūt. Un̄ bn̄dices.ronani benitatis tue.b Coronā fecitqꝫ ſi. dia. qꝛ cōrgauit ẜm legē. Tranlādoqꝛ illicitū erate idolis aliqͥd auiꝑ̄e: qꝛ lex idoethai etd̓ venerfm.nelchon īiiit.deo d̓ manu hoīsipite idoli nō lcapeBellū. Notāducebat.ꝙ in Paral̓. tria bella dd̓ pͥnunt̉. In reartū bellū eſtiliſteos p̄liut de gehaſta. ccc. vnſaaat ⁊ accinctꝰ eratſus ē ꝑcutere dai filiusei abū int̓nctiſens etciſſitudi:hyēs.ꝯtra viileſ hoſtes ais ⁊ triūphat̉deo faciemꝰ viid nihilū deduceAliudgeſtum eſt ados ⁊cͣ. In regūzob ꝯtra phos: in qͦ ꝑcuſſit adeodatꝰimitariꝰ bethleegetheū ⁊cͣ. Gobſic̄ in lacū ledauid ꝯtraqͥ eſt adeodatꝰ .i. in regnū electus filius ſaltꝰ in quo.paſcebat. pogenerebethleemites: qꝛ de bein qua panis cā ruthlta eſt. Un̄ locuſ d̓vocatus eſtQuod adxiiipſe dauid ſihi nati ſūt de arapha⁊ ceciderūt in manulid etſeruoriius. Hebrei vearaphā matrē gigantiū orphamnurū noemi arbitrantūtur.pitulum: XXIe Et inuentus eſt omnis numeruſ iſrael mille milia. In regū ita: Ꝙ inuēta ſunt de iſrꝭoctingenta milia virorū fortium: ⁊ de iuda quinquagintatorū. Aſſerūt auerum abtū eſſe: ſed ſcriptorendere niſi qͣꝫtum in ſaelis libris ſcribitiſtida tm cedi ſuperſtites☞ Et ꝑcuſſiū
¶ Capitulum: XIXAcciditMO2Aliter. at vt mo.Huiꝰ hiſtorie myſticā expoſitionēIreqͥre. ij. Regū. x. ca. ¶ Ca. XX.Actū eſt aūt. Hic ꝯſequent̓Adebellatis adiutoribꝰ filiolrum ammon ponit̉ punitioipſorum: ⁊ ſcd̓o ſubiūgit̉ narratiotriū bellorum dauid famoſoꝝ. ibi:Poſt hec initū ē bellū. ſentētia autem pͥme partis patet ex dictis. ij.Regū. .xij. ca. in fine: his exceptis.b Porro dauid manebat in hieruſalē. in hac remāſione cōmiſit dauid peccatum cuꝫ bethſabee vxorēvrie: qd̓ hic omittit̉: qꝛ diffuſe ſcribitur. ij. li. Reg. xj. ca. ⁊ xij. c Tulit āt dd̓ coronā melchon: nomē eſtidoli filioꝝ ammō: vt dictū fuit. ij.Reg. xij. d Manubias qͦꝫ .i. ſpolia q̄ ſic noīant̉: eo ꝙ manibꝰ rapiuntur. e Poſt hec. Hic ſuccincte ponit̉ narratio trium belloruꝫ:⁊ ptꝫ ſnīa ex dictꝭ. ij. lib̓. Regū. xxj.ca. in fine vbi addit̉ vnū bellū inieſbidenob niſus fuit occidere dauid laſſatū ex labore bellādi: ſed h̓omittit̉ ꝓpter reuerentiā dauid: vtdicūt hebrei. Hic tn̄ ponūt̉ duo dubia. Primū ē cū dicit̉: Poſt hͦ. qͣſiiſta tria bella fuiſſēt poſt predicta:qd̓ nō eſt verū ſaltē de bello ī qͦ dd̓ꝑcuſſit goliath: qꝛ hic ponit̉ in ſecūdo loco ⁊ tn̄ fuit primū bellū dauid ẜm cōem opīonē. Scd̓ꝫ pōit̉ cūdicit̉: f Fratrē goliath. qd̓ expōitur duplicit̓. Uno mō ꝙ iſte ſit ideꝫcū goliath quē int̓fecit dd̓: ſicut fiit expoſitū. ij. Reg. xxj. ⁊ ẜm hoc hͨeſt lr̄a: Fratrē goliath getheū: ⁊ eſtſenſus ꝙ dauid ꝑcuſſit goliath getheū fratrē iſtoꝝ alioꝝ gigātū duorū qͥ hic noīant̉. Alio mō ꝙ iſte qͥd̓r hic ꝑcuſſuſ fuit aliꝰ a gollath fratre eius: ⁊ ẜm hͦ hec eſt lr̄a: Fratrēgoliath gethei: ⁊ eſt ſenſus ꝙ dd̓ ꝑcuſſit fr̄em goliath qͥ erat ſibi ſimilin fortitudine ⁊ magnitudine: ⁊ ẜꝫiſtā expoſitionē oportet ꝯn̄r dicereꝙ iſtud bellū omittit̉. ij. Reg. xxj.tn̄ prima expoſitio cōior eſt. g Hiſunt filij rapham .i. gigantū: vl̓ degenere gigateo.¶ Ca. XX.FactuꝫMorAllter. ett autempoſt anni. Huiꝰ hiſtorie expoſitiomyſtica. ij. Reg. xxj. ca. reqͥrat̉Onſurrexit āt Ca. XXI.ſathan. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ꝑꝑcuſſio ppl̓i ꝓpter ipſiꝰ dauid elationē: ⁊ patet diuiſio ⁊ ſententia huius ca. ex dictis. ij. Regvlti. ca. exceptis q̄ ſequūt̉. i Nāleui ⁊ be. nō nu. eo ꝙ in. exe. re. īperiū: ⁊ iō iſtas duas tribꝰ dimiſit: qꝛhabebat excuſationeꝫ in ꝓmptu ſide hoc regi accuſaret̉. De tribu leui: qꝛ ſtatim poterat dicere ꝙ nonerat numerāda ſicut alie: qꝛ alie tribus numerant̉ a. xx. annis ⁊ ſupravt hr̄ Nu. j. Tribꝰ aūt leui ab vnomēſe et ſupra: vt habet̉ Nu. iij. Similit̓ de tribu beniamī poterat dicere ꝙ ꝓpt̓ vxorē leuite fuit fere deleta: vt habet̉ Iudicū. xx. ⁊ id̓o poſtea fuit parue reputationis cōparatiue ad alias: ⁊ propter hoc poteE z rat ſe ex.
H
E 3