ꝙlo. ordi. ¶ Paralipome. ¶ Ca. XVIII Nico. de lyra
uid. Cūqꝫ veniſſet rex dauid: ⁊ ſediſſet coram dn̄o: dixit.Quis ego ſum dn̄e deꝰ ⁊ q̨̄ domꝰ mea: vt p̨̄ſtares mihi talia? Sed ⁊ hͦ paꝝ viſum ē in ꝯſpectu tuo. Ideoqꝫ locutuses ſuꝑ domū ſerui tui etiā in futuꝝ: et feciſti me ſpectabilem ſuꝑ oēs hoīes dn̄e deꝰ meus. Quid vltra addere pōtdauid: cū ita glorificauerꝭ ſeruū tuuꝫ: ⁊ cognouerꝭ eum?Dn̄e ꝓpter famulū tuū iuxta cor tuū feciſti omnē magnificentiā hanc ⁊ nota eē voluiſti vniuerſa magnalia. Dn̄enō eſt ſimil̓ tui: ⁊ nō ē aliꝰ deꝰ abſqꝫ te ex oībꝰ qͦs audiuia § hō factusb § chriſtianusmus auribꝰ nr̄is. Quis eī ē aliꝰ vt ppl̓s tuꝰ iſrl̓? gēs vnaſ homo factꝰ. b §acceptac F a poteſtate diaboliī t̓ra ad quā ꝑrexit deꝰ vt libe̓raret ⁊ faceret ppl̓m ſibi eta § miraculisFal̓s gentmagnitudīe ſua atqꝫ terrōribꝰ eijceret nationeſ a facie eia §ſpirituali.quā de egypto liberarat. Et poſuiſti ppl̓m tuū iſrl̓ tibi inppl̓m vſqꝫ ī ęternū: ⁊ tu dn̄e factꝰ es deꝰ eiꝰ. Nūc igit̉ dn̄eẜmo quē locutꝰ es famulo tuo ⁊ ſuꝑ domū eiꝰ ꝯfirmet̉ inꝑpetuū: ⁊ fac ſicut locutꝰ es famulo tuo: ꝑmaneatqꝫ ⁊ magnificet̉ nomē tuū vſqꝫ ī ſempiternū. ⁊ dicat̉: dn̄s exercituū deꝰ iſrl̓ ⁊ domꝰ dauid ẜui eius ꝑmanens corā eo. Tub5 ꝓgeniē .ſ. multiplicādo: iō dediſti ei fiduciā loquēdi de te gloriā tuaꝫ p̄dicare.ſ cordis interioris.enī dn̄e deꝰ meus reuelaſti auriculā ẜui tui vt ędificare̓sei domū: ⁊ idcirco inuēit ẜuus tuꝰ fiduciā vt oraret corāte. Nūc ergo dn̄e tu es deus: et locutus es ad ſeruū tuuꝫtāta bn̄ficia: ⁊ cepiſti bn̄dicere domui ſerui: vt ſit ſemꝑ corā te. Te eī dn̄e bn̄dicēte bn̄dctā erit ī ꝑpetuū. Ca. XVIIIActum ē autem poſt hͨ: vt ꝑcuteret dauid philiSſtijm ⁊ humiliaret eos: ⁊ tolleret geth ⁊ filias eiꝰde manu philiſtijm: percuteretqꝫ moab et fierētaſ de chriſto autem dicit̉: Adorabūt eū oēs reges terre.moabitę ẜui dauid offerēteſ ei munera. Eo tꝑe ꝑcuſſit dd̓a § ciuitatē ſyrie ꝑtiētē ad emath metropoliꝫ q̄ ⁊ epiphania. ꝙ aut dauid ſyriā vaſtauerit ioſephꝰ oſteadadecer regē ſobā regiōis emath: qn̄ ꝑrexit vt dilataretiꝑiū ſuū vſqꝫ ad flumē eufraten. Cepit gͦ dd̓ mille qͣdrigaſ:c eiꝰ ⁊ ſeptē milia eqͥtū: ac vigīti milia viroꝝ peditū. Subneruauitqꝫ oēs equos curruū exceptꝭ cētū qͣdrigꝭ qͣs reſeruauit ſibi. Suꝑuēit āt ⁊ ſyrꝰ damaſcenus vt auxiliū p̨̄beret adadecer regi coba: ſꝫ ⁊ huius ꝑcuſſit dd̓ vigīti midilia virorū. Et poſuit milites ī damaſco: vt ſyria qͦꝫ ẜuiretſibi ⁊ offerret munera. Adiuuitqꝫ eū dn̄s ī cūctꝭ ad q̨̄ ꝑrea ſ chriſtusexerat. Tulit qͦꝫ dauid pharetras aureas qͣs habuerāt ẜuiadade cer: ⁊ attulit eas ī hierl̓m. Nec nō ⁊ de thebath ett chun vrbibꝰ addadecer ęrꝭ plurimū: d̓ qͦ fec̄ ſalomō mareęneū ⁊ colūnas ⁊ vaſa ęnea. Qd̓ cuꝫ audiſſet thou rex emath ꝑcuſſiſſe videlicet dd̓ oēꝫ exercitū adadecer regꝭ coba miſit adurā filiū ſuū ad regē dd̓ vt poſtularet ab eo pacē: ⁊ ꝯgratularet̉ ei eo ꝙ expugnaſſet ⁊ ꝑcuſſiſſet adadea ſ xp̄s oēs qͦs de gētibꝰ vocat: alios ſenſu p̄claros: alios eloquētia ſplēdidos. aliosp̄dicatiōe ſonoros ſāctificat dn̄o vt in tabernaculo eiꝰ fidelit̓ ſeruiant.zer. Aduerſariꝰ quippe erat thou. Sed et omnia vaſa aurea et argentea et ęnea cōſecrauit rex dn̄o cū argento etauro quod tulerat rex ex vniuerſis gentibus tam de idumęa ⁊ moab ⁊ filijs ammon qͣꝫ de philiſtijs et amalech.s Abiſai vero filius ſaruię percuſſit edom in valle ſalinarūa ſſicut vir fortiſſimus.h decem et octo milia: et cōſtituit in edom pręſidiuꝫ vt ſer-
m XVIII.Sllageb. Miores ciuniratel ad metropoliꝫ ꝑtinētes.qꝫ eī erāt īſignes ciuitatesliſtinoꝝ: acotꝰ: gaca: aſcaon: geth ⁊ acharon. Que qͣin terra ꝓmiſſiōis erāt ⁊ filij.putate erāt: ſꝫ ab eis vlinime poſſeſſe īmoant iſrl̓ ſibi ſeruireauit eas ⁊ feꝫciuitatenificāt: veſꝫ cuit trias qͣꝫbueruap̄s reꝑbia mūdi altiſapiētie: qd̓ tr̄um p̄dicationeruat ſibi. dis nobiliſ ciuitaꝫ poculū inSyria ſublimis velitas enī priꝰ liltataat.intiliūꝯtinēine liberalegētilitate abſtitiū eccleſie conueenī ad expugnatiog ⁊ confirmationeꝫs. f Salomon ⁊cͣ.Quia ergo rex noſter pacificꝰocutionis de hutilitatis adratiaꝫ baptiſmidei ꝑ predicas in vſuꝫ ecThebath enimruulus venit: ⁊udo. Qui enimioſcit: pulcher ⁊ecore virtutū effiintitaiIn valle ſa. In Rriptū ē: fecit ſibi daū reuerteret̉ capiſyrie ſalinaꝝ: ceſis deceꝰ: qꝛ .ſ. erexit ſibhalē̓: fec̄ etiā ſibnaſcierexiſſe d̓ruſdā atnitur dauiomilia in vallquod vicioveIperhibetur: ſedgia aſcripta eſt dauid victoria. Et quia chriſtuqͣlpl̓.li diſtrictione ī hiaua ſentiunt ſtultciam immoderati ſaporis extīB guit. Un̄
Mora.Ca. XVIICū aūt habitaret dd̓ in do.ſua. Hec hiſtoria ⁊ eiꝰ expoſitio myſtica poſite ſt̓. ij. Re. vij.ca. Ca. XVIIIActū ēmāt. Bicꝯn̄r deſcribit̉ dulatatōīperij ip̄iꝰ dd̓ ꝑadu̓ſarioꝝ ſuoꝝdep̄ſſionē. Circa qd̓ prīo pōit̉d̓bellatio adu̓ſantiū. ſcd̓o punitio iniuriātiūca. xix. Diuiſioāt ⁊ ſnīa huiusca. xviij. ptꝫ exdictis. ij. Regūviij. ca. exceptiſq̄ ſequūtur.b Et tol. geth.Nomē ē vniꝰ ciuitatꝭ philiſtīode qͥnqꝫ pͥncipalibus: vt ptꝫ .j.Reg. vj. c Etfi. eiꝰ .i. villaſ etadiacētes ⁊ ſubditas. d Cepit gͦ dd̓ mil. q̄.eiꝰ ⁊ ſe. milia eqͥtū ac. xx. miliaviro. peditū. ij.Reg. viij. d̓r: etcaptꝭ dd̓ ex ꝑteeiꝰ mille ſeptingentꝭ eqͥtibuſ: ⁊xx. milibꝰ peditū ⁊cͣ. dicēdumꝙ nō ē ꝯtradictioꝰ qꝛ mīor nūcrus includit̉ inmaiori: ⁊ iō ſi fuerunt. vij. miliaequitū vt h̓ dicitur: fuer̄t etiammille ſeptīgēti:vt d̓r ibi: ſꝫ h̓ maior numerꝰ ēxp̄mit̉ ⁊ ibi mīor:qꝛ nō pōit̉ ibi p̄ciſe numerꝰ alios excludēdo.e Sꝫ ⁊ hu. 1da. xx. milia viro. ij. Reg. viij.d̓r. xxij. milia: ⁊eodē mō ſoluit̉ſic̄ ⁊ p̄cedēs: etqꝛ ſcriptura nōcurauit h̓ exprimere. ij. milia q̄erāt vltra ſūmaprincipalem.f Abiſai verofi. ſar. ꝑ. edom īvalle ſalīarū. ij.Reg. viij. hͦ at̄tribuit̉ ipſi dd̓Dicēdū ꝙ attribuit̉ dd̓ ſic̄ regE z abiſai
D
A2. Re. 8. s
B
C
S
E 2