¶Glo. ordi.¶ Paralipome. Ca. XII ¶ Nico. de lyra

a ⁊ veloces: qͣi capreę ī mōtibꝰ. Ezer pͥnceps. ⁊obdias ſecūdus. eliab tertiꝰ. maſmana qͣrtus. hieremias qͥntus. ethi ſextꝰ. helihel ſeptimꝰ. iohannan octauus. helcebad nonꝰ.hieremias decimus. bachanai vndecimꝰ.a § doctor eccleſiaſticꝰ qͥ nouiſſimus ꝓ hūilitate diciturb Hi de filijs gad: principes exercitꝰ. Nouiſſiꝝa § chriſti quiꝑfectionem ſtudent virtutum.qui ſcientia polleet et vrbo et exemplo docet eterna beatituine dignus que millenario deſignatur.mus centū milibus p̨̄erat: ⁊ maximꝰ mille.¶ Iſti ſunt qͥ tranſierūt iordaneꝫ menſe pͥmo d22qn̄ inundare ꝯſueuit ſuꝑ ripas ſuas: ⁊ oēs Ffugauerūt qui morabant̉ in vallibꝰ ad oria ſnolentes ad arcē virtutū et ſapientie culmen accedere.entalē plagam ⁊ occidentaleꝫ. Uenerunt saūt ⁊ de beniamin ⁊ de iuda ad pręſidiū inquo morabat̉ dauid. Egreſſuſqꝫ eſt dauidobuiā. et ait: Si pacifici veniſtis ad me vtauxiliemini mihi: cor meū iungat̉ vob̓. Siautē inſidiamini mihi ꝓ aduerſarijs meis:cū ego iniqͥtatē in manibꝰ nō habeā: videat deus patrū noſtroꝝ ⁊ iudicet. Spūs ꝟo hdn̄i induit abiſai principē inter triginta. etait: Tui ſumꝰ o dauid: et tecū filij iſai: Paxpax tibi: et pax adiutoribꝰ tuis. Te enī ad­ kiuuat deꝰ tuus. Suſcepit gͦ eos dauid: ⁊ cō 1e ſtituit principes turmę. Porro de manaſſe mitranſfugerūt ad dauid: qn̄ veniebat cū philiſtijm aduerſus ſaul vt pugnaret. Et nō dimicauit cū eis: qꝛ inito ꝯſilio remiſerūt euꝫpͥncipes philiſtinoꝝ dicentes: Periculo capitis noſtri reuertetur ad dn̄m ſuum ſaul.a Fa philiſteis remiſſus euntibus contra ſaul.Quādo igitur reuerſus eſt in ſicelech: trāſfugerunt ad eum de manaſſe ednas ⁊ iozabad ⁊ iediel ⁊ michael ⁊ ednas ⁊ iozabath⁊ heliu ⁊ ſalathi principes militum in manaſſe. Hi prębuerūt auxilium dauid aduer na§ qui vaſtauerūt ſicelech et vxores eius captiuas abduxerūtſus latrunculos. Oēs enī erant viri fortiſſimi: ⁊ facti ſunt principes in exercitu: ſed et oper ſingulos dies veniebant ad dauid adauxiliāduꝫ ei: vſqꝫdū fieret grādis numerꝰ ꝑt qͣſi exercitꝰ dei. Iſte quoqꝫ eſt numerꝰ principum exercitꝰ qͥ venerunt ad dauid cū eſs ſet in hebron: vt trāſferrent regnū ſaul adeum iuxta verbum domini. Filij iuda por­ rtantes clypeum et haſtam ſex milia octingenti: expediti ad pręlium. De filijs ſymeon virorū fortiſſimorū ad pugnandum ſeptem milia centuꝫ. De filijs leui quattuorh milia ſexcenti. Ioiada quoqꝫ princeps desſtirpe aaron: ⁊ cum eo tria milia ſeptīgenti. Sadoch etiā puer egregię indolis: ⁊ dota I numerum ſacerdotum ſignificat: qui in domo patris ſadochid eſt leuitici ordinati ſunt.mus patris eius principes vigintiduo.De filijs autem beniamin fratribus ſaul

a Ueloces. Dicit ꝓ ſenſuſacumine vl̓ corꝑis agilitateMyſtice ꝟo qͥ xp̄i militiāꝓfitent̉: nō debent eſſe paruuli ſenſu: ſed ꝓuidere bona: nō tm̄ corā deo: ſed etiācorā oībꝰ hoībꝰ. b Nouiſſimꝰ et maxi. Hic ſignificat doctores iudeoꝝ ⁊ gentiuꝫ de qͥbꝰ paulus ex tribubēiamin ait: Petrus iacobus ⁊ iohānes: qͥ videbant̉columne eſſe dextras mihidederunt ⁊ barnabe ſocietatis ⁊cͣ. Hi ad xp̄m veniētesper oīa explorati ſunt. Un̄:Uos āt queꝫ me eſſe dicitꝭ?Rn̄dit petrꝰ ꝓ omībꝰ: Tues chriſtꝰ filiꝰ dei viui. Cuidn̄s: Tu es petrꝰ ⁊ ſuꝑ hācpetrā edificabo eccleſiā meam. Et alibi: Accipite ſpiritūſanctū: quoꝝ remiſeritispec. re. eis. c Tranſierūt iordanē. Iordanis inxp̄s baptizatꝰ eſt. baptiſmiſignificat: hunc tranſeundoctores mēſe pͥmo qn̄ īundare con. ſuꝑ. r. qꝛ dominoin carne apparēte: ⁊ annumacceptabile ꝯſecrāte. poſtqͣꝫbaptiſmum ſuo baptiſmatecōſecrauit: ip̄m p̄dicando ⁊bapticādo toto orbe diffuderunt. d Et omēs fugauerunt ⁊cͣ. Quia iudeosqͥs oriētalis plaga ꝓpter ortu ſcīe legis ſignificat: vl̓ gtiles in qͥbꝰ natural̓ prudentia occidit: dū cultum dei attribuūt idolis: euāgelij p̄dicatiōe fugauerūt. Un̄: Inimicos meos d̓diſti mihi dorſum: ⁊ o. m. diſperdiſti.Porro de manaſſe. Hiſcꝫ ſeptē principes qͥ de manaſſe venerūt: ſignificāt primos eccl̓ie doctores de iudea veniētes: qui ſeptiformiſpū illuſtrati adiuuāt noſtꝝdauid ꝯtra latrūculos .i. hereticos vl̓ ſpūs malignos:qͥ nō ceſſant de eccl̓ia raꝑe ⁊captiuare qͥs pn̄t. Und̓ deoaūt gr̄as qͥ ſemꝑ triumphatnos in xp̄o ieſu.f Exercitus dei. Qui ſcilicet egreſſus eſt de egypto .i.ſexcenta milia: ſic exponunthebrei. Sed myſtice in exercitu noſtri dauid quotidienumerus fideliū creſcit donec compleantur qui ad vitam predeſtinati ſunt eternam.Ut tranſferrent regnū.Quia ſctī doctores maxīedeſiderāt vt veterꝭ legꝭ cultus in ſpiritualem intelligētiam euangelij traſferātur:et fiant omnia noua.h Ioīadā quoqꝫ pͥncepsde ſtirpe aaron. Hunc tradunt hebrei fuiſſe phineesfilium eleazari. ad cuius cōparationē ſadoch puer vocatus tanqͣꝫ etate et meritominor.¶ De filijs qͦꝫ.

ax a Et veloces quaſi cates ꝑſequēdo. eſt tn̄ hic hyperbolica locutio: ad deſignandū n̄eorū audaciā ⁊ agilitatem. b hide filijs gad pͥncipes exercitꝰ .ſ. fuerunt poſtqͣꝫ dauid habuit reqꝛ qͣꝫdiu fuit in fuga ſaulis nō habebat tantū ppl̓m ꝙ faceret exercitū. vn̄ ſubdit̉: c Nouiſſimominor inter iſtos pͥncipes .ſ. centuꝫmilitibus p̄erat: ⁊ maximus.Non enim legit̉ dauid habuiſſe vros ante mortē ſaul niſi tm̄ ſexcentos: vt habet̉. j. Reg. xxvij. ⁊. xxx.d Iſti ſunt qͥ tranſierūt iordaad inuadēdū hoſtes. e Qn̄ inundare conſueuit. hoc ponitur aoſtendendum maiorem eorum fortitudinem et audaciam: quia tuncum maiore difficultate poterat iordanis trāſiri. f Et omnes fugauerunt qui morabantur in vallibꝰ.illi enim erant gentiles qui partemterre filiorum iſrael occupauerāt.g Uenerūt autem ⁊ de beniamin⁊ de iuda. illi enim de beniamin timentes ne dauid aduentum eoruꝫhaberet ſuſpectum: ſicut accidit defacto. vt patet in littera ſequēti. roauerunt illos de tribū iuda vt aſſociarent eos: vt ſic dauid qui eratde tribu iuda eos reciꝑet ſecurius:vnde ⁊ illi de tribu iuda reſponderunt ꝓ eis ip̄i dauid de eoꝝ aduentu dubitanti. vnde ſubditur:fh Spiritꝰ vero .i. audacia ⁊ ꝯſtantia loquēdi: qꝛ non accipit̉ ꝓſpiritu ꝓphetie. i Induit abiſai. Inhebreo habet̉ amaſai. ⁊ dicunt hebrei ꝙ iſte fuit amaſa: vterqꝫ tn̄ fuit nepos dauid: de duabꝰ tn̄ ſororibus eiuſ: vt dictū fuit. ij. Reg. xvij.k Te .n. adiu. deus tu. q. d. meritoiuſtū eſt ꝙ homīes te iuuent.Suſcepit ergo eos dauid. confidens de verbo nepotis ſui.m Porro de manaſſe trāſfugerūtad dauid quādo veniebat cū philiſtijm. nō eſt intelligendū ꝙ illi venirent ad pugnandum contra ſaul et⁊ alios filios iſrael. ſed illo tempore venerūt ad dauid .ſ. aliquātuluꝫpoſt qn̄ de illa via dauid reuerſusfuit in ſicelech: vt habet̉ in lr̄a.n Hi p̄buerūt auxiliū dauid aduerſum latrūculos qͥ ſuccēderāt ſicelech: ⁊ ppl̓m captiuuꝫ duxerāt. vthr̄. j. Reg. xxx. o Sed et ꝑ ſingulos dies veniebāt ad dauid:mxime poſt mortē ſaul̓. p Uſqꝫ dūfieret grādis nūerꝰ qͣſi exercitꝰ dei.hͦ d̓r ad denotādū veniētiū multitudinē: qꝛ de deo d̓r Iob. xxv. Nūqͥdeſt nūerꝰ militū eiꝰ? q Iſte qͣꝫ ēnūerꝰ pͥn. ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r ponunt̉ adiutores dd̓ ī regni adeptiōe. ⁊ ptꝫ lrapaucꝭ exceptꝭ. r Filij iu. por. ⁊cͣ.Nō eſt mirādū ſi de aliqͥbꝰ tribubponit̉ maiornalijs inſed̓ ī hebrō. vt hr̄ ī lr̄aveniētiūqꝛ an̄qͣꝫ dd̓ vēiret ī hebrō maior ꝑstribꝰ iude adheſerat ip̄i dauid.s Ioīada qͦꝫ pͥn. dicit h̓ gloſa hebraica ꝙ iſte fuit pr̄ banale: qͥ ſupranoīatꝰ ē int̓ fortes dauid. t 8doch etiā puer egregie indol̓. iſtuaddit̉ ad reddēdū rōnē qͣre noīainter p̄ncipes: licet eēt iuuenis.De filijs quoqꝫ

C

1. Re. 29. b