lo. ordi. ¶ Paralipomenon Ca. III ¶Nico. de. lyra
a ham d̓ egla vxore aſua. Sex ergo nabti ſūt ei in hebronvbi regnauit ſeptēannis ⁊ ſex menſibus. Triginta autem ⁊ tribꝰ annisregnauit ī hieruſalem. Porro ī hieruſalem nati ſunt eifilij ſamaa ⁊ ſobab bet nathan et ſalomō qͣttuor d̓ bethſabee filia amihel.Iebaar quoqꝫ etheliſua et eliphaa ſ hi duo nō numeranturin numero regum.leth et nōge et napheg ⁊ iaphie necnon eliſama ⁊ eliade ⁊ eliphaleg noſ quia oēs filij xp̄ieterin palmam expectꝭat.ueꝫ. Omnes hi fi dlij dauid abſqꝫ filiis concubinaruꝫ.habueruntqꝫ ſoro erem thamar. Fili fgenerionē dauid nurat peregum ſucceſſionē vſqꝫ ad trāſmigrationebabylōis ſic̄ in libro reguus autem ſalomonis roboam: cuiabia filius genuitaſa. De hoc quoqꝫnatus ē ioſaphatpater iorā: qui ioram genuit ociā:ex quo ortus ē ioas: ⁊ huius amaſias filius genuit azariaꝫ. Porro azarię filius ioathanprocreauit achagpatreꝫ ezechię: dequo natus eſt manaſſes: ſꝫ ⁊ manaſſes genuit amonpatrem ioſię. Filij sauteꝫ ioſię fuerūtprimogenitus iohannan: ſecunduſioakim: tertiuſ ſe hdechias: quartusſelluꝫ. De ioakimnatꝰ ē iechōias ⁊ ſedechiaſ. Filij iecho ienię fuerūt aſir ſala
a vxore ſua. Querit̉ cur hec eglafia vxor dauid dicat̉. Sed hec ē michol q̄ īter multas ſola vxor dicitur: quia eā in adoleſcentia primā accepit vxorē que partu ochuiſſe dicit̉. Egla vero interpretat̉ vitulagā q̄ legis iuguꝫ ſuſcelificat ſdeſtūlaſculenet. Vnde efraim viere triturā. Hanc noſter datuila docta dindo eā ſibi in teſtamēto dauld accepit:ro copulauit. In partu occubuit: quia apparente verbo dei in carne: ⁊ euangeliū predicante: cū per fidē bonorū operū ſobolem ggnere debuit: ſcādalizata in paſſione eiꝰ ſibimortē eternā aſciuit. b In hebron vbi relauit ſeptem annnis et ſex menſibus ⁊cͣ.Quid ꝑ regnū danid in hebron vl̓ ī hierl̓miat̉ librū regū exponēdo ꝑſtrinximus.Scriptū ē in ſequētibꝰ om̄e tꝑ̄s qͦ regnauitdo. xl. anni. regnauit in hebrō. vij. an. in hierit̉ cur nō in ſūma. xl. an.ant̉? Hebrei aūt dicūt: qͥaū ſuū fugerit ſex mēſibusno regni eiꝰ excluſos. Dinerito a ſicūt etiā ꝙ ſex mēſibꝰ in hebrō infirmitate coriis laborauerit: ⁊ iō in regno nō recte cōputari. Extunc enī dicunt eū regnaſſe in hequo victis amalechitꝭ de ſpolijs eobronꝰius iuda. his .ſ. qͥ erāt ī hebron ⁊ alijs.ēs hi filij dauid abſqꝫ fhabueruntqꝫ ⁊cͣ. Quilijs cormnes filijernā palmā expectāt: ſꝫiiinaꝝ: qui nominatī int̓umerari. Iudei enim3uiꝰ ſocietatis cōſortiūhabere nō ꝑs enī regni gl̓ia filiosgio expectat. Nō em̄ille cū filio libere.heresRa. Quattuor filij ioſientur hic: ſed in fine huius libri: ⁊ ī libroRegū vbi ſucceſſio regū: numerāt̉ tres tm̄:pͥmus ioathā. ſcd̓s eliachim quē nechao repti verſo nomine vocauit ioakim. tertiſedechias. Iohānā ⁊ ſellū nō legunt̉ ibi. vn̄hebrei opinant̉ ꝙ iohannā filius pͥmogenitꝰioſie ioachā ſellū dictus ſit. Un̄ Hięremiashec dicit dn̄s deus ad ſellū filiū ioſie regemiuda: quia egreſſus eſt de loco iſto: nō reuertetur ⁊cͣ. Sellū nanqꝫ interp̄tat̉ tranſlatꝰ. qaūt dicit den natū iechoniā ⁊ ſedechiameſt qui ⁊ ioachin: qͥ poſtnauit in hieruſalem mē3 .x. Sed ioachim qͥ etenatū duxit in babylonēī domus dn̄i: cuꝫ quoecechieer trāſlatus ē vt Ioſephteſtatur.qꝫ et ānanias ⁊ azariaIlacipio danielis oſtendit̉.cum iechonia filio ioachin tranſlatos eſſe affirment: quia ⁊ hunc nabuchilit in babylonem cum reliquaparten̄i: ⁊ theſaurꝭ domus regie:et matrem regis ⁊ eunuchos eius: ⁊ iudicesterre: ⁊ omnes fortes exercitus. x. milia: proquotitutus ē mathathias qui ⁊ ſedechias patruus eius filius ioſie: qui ⁊ ſimiliterus eſt in chaldeos. e Aſir qͥ ſalathiel melchiraꝫ phadaia ſennaſer ⁊cͣ. Hec vena vnius hominis ſunt vt hebrei vo: ipſe eſt phadaia pater corobabel ⁊ ſemeAnde in eſdra et in mattheo corobabel ſalathiel ſcribitur. Et interpretatur phādaia redei. Aſir carceratus. Salathiel frutex dominue omnia conueniunt doctoribus: quorum officio eccleſiaſticus populus veneratur: qui diuerſis afflictionibus caſtigati per gratiam domini reti germina virtutū tamqͣꝫ in ſe ſubditisproferuntSennaſer
.i. michol que vocat̉ hic egla .i. vitula ꝓpter eiꝰ inſolentiam deſpiciēdo dauid: vt hr̄. ij. Reg. vj.a Uxore ſua. Quia fuit prima eiꝰ vxor ⁊ principalis: ideo nominat̉ vxor dauid p̄ ceteris. b Samaa ⁊ ſobab ⁊ nathan ⁊ ſalo. iiij. d̓ bethſabee: ꝯͣriūvidet̉ Prouer. iiij. vbi dicit ſalomō: Ego fui vnigenitus ⁊ tenellus corā matre mea. ex quo videt̉ ꝙ lcet dauid habuerit alios filios de alijs vxoribꝰ: tn̄fuit vnigēitꝰ ip̄i bethſabee ⁊ dauid ſimul iūctis. alius enī filiꝰ quē genuit dauid de ea in adulterio n̄cōputat̉ hic. tum quia adulterinꝰ. tū qꝛ fuit mortuꝰante. viij. diē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s incircūciſuſ: ⁊ ſic nō ꝑtinensad ppl̓m iudaicū: qꝛ circūciſio ē ſignū diuidēs iſrl̓a gētilibꝰ: ⁊ iō de alijs tribꝰ filijs bethſabee h̓ noīatis. dicēdū ꝙ fuerūt filij naturales vr̄ie ⁊ adoptiuiipſius dauid: qꝛ mortuo vria accepit vxorē eiꝰ bethſabee ⁊ eius filios adoptauit. c Filia ami. Iſteij. Regū. xj. vocat̉ heliā: qꝛ fuit binomiꝰ: ſicut ⁊ ml̓ti alij. d Omnes hi filij dauid abſqꝫ fi. con. Iſtefuerūt vxores dauid: nō tn̄ ita pͥncipales ſic̄ alie ꝓpter qd̓ dicunt̉ hic cōcubine. e Habuerūtqꝫ ſororē tha .ſ. ex ꝑte patris: ſꝫ fuit ſoror abſalon ex ꝑtepatris et matris. f Filiꝰ aūt ſalomo. roboā. Hicꝯn̄r deſcribit̉ generatio dauid a ſalomone vſqꝫ adtrāſmigrationē babylonis et mores ⁊ oꝑa hic nominatorū deſcribunt̉. iij. Reg. iiij. g Filij aūt ioſie fuerunt primogenitus iohānā. iſte vocat̉ ioacham. iiij. Reg. xxiij. nec fuit pͥmogēitꝰ in etatē: quiaerat. xxiij. annorū tm̄ cū regnare cepiſſet: ⁊ tribustm̄ mēſibuſ regnauit: cui ſucceſſit ioakim frat̓ eiusxxv. annorū exiſtēs: vt dicit̉ ibidē. ⁊ ideo dicit̉ hicprimogenitꝰ dignitate: qꝛ de filijs ioſie pͥmꝰ regnauit. h Tertius ſedechias. quartꝰ ſelluꝫ. De iſtoquarto non fit mentio. iiij. Reg. inter filios ioſie: etideo dicūt aliqͥ ꝙ iſte ſellū fuit idē cū ſedechia: ⁊ dicit̉ idē tertius ⁊ quartus diuerſis reſpectibꝰ. qꝛ dicitur tertius inter filios ioſie: ſed dicit̉ quartꝰ ī regia dignitate: qꝛ poſt ioakim fratrē eius regnauitiechonias filiꝰ ioakim: cui ſucceſſit ſedechias: etſic fuit quartꝰ rex inter illos qui ſucceſſerūt ioſie regi. ⁊ hoc dicit Ra. Sa. ſuꝑ. xxij. ca. Hiere. vbi ẜmeū ſedechias vocat̉ ſellū: ꝓpter hoc aūt vt dicūt vocatus fuit ſellū: qͥ ſignificat cōſūmationē in hebreoquia fuit vltimꝰ rex de filijs dauid: tn̄ poſt redituꝫde babylonē circa tꝑa xp̄i aliqui deſcēdētes de machabeis fuerūt reges: nō tn̄ in ſacra ſcriptura computant̉ inter reges: qꝛ nō fuerūt inſtituti ꝑ vnctionē. Poſſet etiā aliter dici ꝙ iſte ſellū fuit quartusfilius ioſie: ſꝫ inter alios nō nomīat̉. iiij. Reg. quiafuit ineptꝰ ad honoreꝫ regiū. i Filij iechonie.Hic deſcribunt̉ generationes dauid poſt tranſmigrationē babylonis. cū dicit̉: Filij iechonie aſir ſalathiel ⁊cͣ. Iſte iechonias cuiꝰ filij deſcribunt̉ poſttrāſmigrationē babylonis fuit alius a iechōia filioioakim qui regnauit ante ſedechiā. vnde dic̄ Hiero. ſuꝑ Matth̓. ꝙ pͥmus deſcribit̉ ꝑ. k. ⁊ m. ſecūdꝰꝑ. c. ⁊ n. ⁊ fuit filiꝰ primi. Notandū hic ꝙ quedāgloſa hebraica ſuꝑ locū iſtū dicit ꝙ dauid in ſpirituſancto vidit futuras. viij. generationes ab eo ꝑſalomonem vſqꝫ ad ioas: ſicut hic enumerate ſunt:⁊ tunc preſcindendum regnum ſuuꝫ ad tp̄s a filijsſuis per athaliam: que interfecto ſemine regio vſurpauit ſibi regnū: vt habetur. iiij. Regū. xj. ⁊ propt̓hoc fecit pſalmū qui incipit: Saluum me fac domine quoniaꝫ defecit ſanctꝰ: qui intitulatur pro octaua ſcilicet generatione dauid vt reduceretur ad eūregnū ſicut factū eſt ꝑ prouidentiā ioiadē ſacerdotis. Itē vidit a ioiaſ vſqꝫ ad ioſiā octo generatiōes⁊ vidit ioſiā occidendū a pharaone rege egypti ⁊ īfilijs eius regnū deficere in tranſmigratione babylonis: ⁊ ſic fecit aliū pſalmuꝫ. Dn̄e ne in furore tuoarguas me. ſecundū vt remanerent filij iechonie ꝑquos deduceret̉ genealogia vſqꝫ ad xp̄m: ⁊ ideo ītitulat̉ iſte pſalmus ꝓ octaua generatione ſicut etpͥmus: nec ſunt plures pſalmi hoc mō intitulati. tn̄ſuꝑ librū pſalmoꝝ dicit Ra. Sa. ꝙ octaua ibi accipitur pro inſtrumento muſico octo chordaruꝫ in qͦcantabantur iſti pſalmi.¶ De phadaia
B
Mat .1. e
C
Mat .1. b
C 3