Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIRRegūCa. XX VNico. de lyra Glo. ordi.

a manum. Profectus gͦ inde heli aas repperit heliſęū filiū ſaphatarātē in duodecim iugis boum⁊ ip̄e ī duodecim iugis boū arātibꝰ vnus erat. Cūqꝫ veniſſet helias ad eū: miſit palliū ſuuꝫ ſuꝑ billū. Qui ſtatim relictis bobꝰ cuecurrit poſt heliā et ait: Oſculororo te pr̄em meū ⁊ mr̄eꝫ meā etſic ſeqͣr te. Dixitqꝫ ei: Uade ⁊ reuertere. Qd̓ .n. meuꝫ erat feci tibi. Reuerſus āt ab eo: tulit parh boū ⁊ mactauit illd̓: ⁊ in aratroboum coxit carnes: ⁊ dedit populo et comederūt. Cōſurgensqꝫ abijt ⁊ ſecutus eſt heliam: etminiſtrabat ei.

Capitulum: XXOrro benadapp Crex ſyrię congregauit omneꝫ exercitum ſuum: ⁊ trigintaduos reges ſecū ⁊ equos⁊ currꝰ et aſcēdēs pugnabat ꝯͣ ſamariā: ⁊ obſidebat eā. Mittēſqꝫ nūciosad achab regem iſrl̓ in ciuitateꝫ ait: Hęc dicit be­ f

a Profectꝰ gͦ ⁊cͣ. Cum redemptor nr̄ deſcendens d̓ celo diuino iudicio acquiſiuit populūadhuc terrenis operibus inhiantē: in quo ſalutem fecit: cuꝫ eum ad fidem ꝯuertit. Heliasenim interpretatur dominꝰ deus: ſaphat iudicans: heliſeus dei mei ſalus. Super quem ꝓpheta pallium ſuum miſit: cuꝫ dominus populum fide catholica induit. Unde apoſtolus:Qui in chriſto bapticati eſtis: chri. in. Relictis bobus currit poſt he. quia electorum chorus audito niſi quis renūciauerit omnibꝰ nōpo. m. e. d. ſtatim ceſſauit terrenis lucris inhiare: ſecularibus deſiderijs deſeruire: et ſic alijsverbum vite p̄dicauit. hoc ē enim oſculari patrem ⁊ matrē: qͦſcūqꝫ pōt ſiue de iudeis ſiue degentibus ſermone velle corrigere. b Etmactauit. Rabanꝰ. Populꝰ quoqꝫ chriſtianꝰcarnalia dęſideria mactans totū exercitiū ſuum in opus euangelicandi conuertit: vt ſufficientem paſtum auditoribus ſuis prebere poſit. c Secutus eſt heliam. Rabanꝰ. Noſtrūheliā ſequit̉ et miniſtrat ei qui veſtigia eiꝰ ſequēs hͦ eſt mandata illiꝰ obſeruās: miniſteriū⁊ bo noꝝ cōdigne ſatagit exhibere.MOrALICET. ⁊c. ſequit̉: Miſit itaqꝫ lecabelNūciauit āt achab ieza. Ca. XIXnunciū ad heliam. Sicut ī expoſitione ſacre ſcpͥture fit aliqn̄trāſitꝰ a capite chriſto ad eiꝰ mēbra ꝓpter mutuā cōnexioneꝫ:ſic etiā fit trāſitus ab vno chriſti mēbro ad aliud ꝓpter eādērōnem: ergo ſicut ꝑ heliā pͥus ſignificatꝰ eſt bonus doctor vl̓p̄dicator ita h̓ ꝑ eū ſignificat̉ bonꝰ diſcipulꝰ doctoris vl̓ predicatorꝭ aut imitator: Per hͦ gͦ ꝙ heliaſ fugit a facie iezabel:fignificat̉ ꝙ bonꝰ diſcipulꝰ fugere debet ꝯcupiſcētiā carnisq̄ ſignificat ꝑ iezabel: eo ꝙ īterp̄tat̉ fluxꝰ ſanguinis: ex cuiꝰabundātia excutit̉ carnis ꝯcupiſcentia. F Et ꝑrexit in deſertū: ꝑ qd̓ ſignificat̉ religionis ingreſſus vl̓ auſteritas viciſꝫ qꝛ poſt ingreſſū religiōis vel inchoatiōeꝫ ī vite auſteriorisaliqͥ tepeſcunt. ideo ſubdit̉: Et obdormiuit. tēpor enimaliqn̄ nomīat̉ in ſcriptura ſopor. Et ecce angelꝰ dn̄i tētigit eū. nā angelꝰ cuſtos hoīs eū exitat ad bonū exercitiū dicens: ſurge. ꝑ mentis vigilātiā. Et comede. ſacrā euchariſtiā. Grādis enī tibi reſtat via. qͣſi dicat: ip̄a ē tibi viaticū ducens ad patriā. ideo ſeqͥt̉: Et ambulauit ī fortitudine eibi illiꝰ. xl. diebꝰ et. xl. noctibꝰ vſqꝫ ad mōtem dei oreb.ꝑ hanc ambulatiōeꝫ helie ſignificat̉ ꝓceſſus de bono ī meliꝰvſqꝫ ad ꝑfectiōeꝫ vite q̄ ē ꝑuētio vſqꝫ ad patriā in ſpe tn̄ queē certa expectatio future beatitudinis ex gr̄a ⁊ meritis ꝓueniēſ. Per. xl. ꝟo dies naturales qͥ ꝯſurgūt ex ductu denarijꝑ qͣternariū ſignificat̉ obſeruatio decalogi in fide chriſti deſcripta in libris. iiij. euāgelioꝝ. Et cū veniſſet illuc manſit in ſpelūca. id ē. in obſcuritate fidei q̄ eſt in enigmate: quiaqͣꝫtūcunqꝫ ꝓficiat homo in vita pn̄ti tn̄ adhuc manet ſub fidei cognitione q̄ multū diſtat a patrie claritate. ideo ſubdit̉:Quid hic agis helia. qͣſi dicat non eſt adhuc tēpus ꝑfecteqͥetis ſed laboris ꝓ ſalute ꝓximoꝝ cum neceſſitas hͦ reqͥrit ⁊ īhͦ arguit illos qͥ ꝓ ſua qͥete magꝭ volūt ꝯtēplari dimiſſa ꝓximoꝝ neceſſitate. Grego. Qui ſolitudinis loca q̄rūt hͦ ſciredebēt ꝙ tot aīaꝝ rei ſūt qͦt ī publicū ꝓdeūtes ꝓdeſſe potueGlo. ordi.Benadap. Ra. Bena. Ca. XXdapſignificat diabolū qͥ diuerſos exercitus malignoꝝ ſpirituū ad ſubuertēdū ppl̓m dei cōtrahit: ſed ꝑ puerosprincipum iſrael vincit̉: id eſt per bonos auditores doctorum: quia quodauribus audiunt factis implent. antiquus hoſtis in fugam vertit̉: omniſqꝫ ſuus exercitꝰ a militibus chriſti ꝑturbatur qui bene ducenta milia ett̓rigintaduo eſſe dicuntur: qꝛ qui vtriuſqꝫ teſtamēti ſciētiā ꝑfecte tenent: ettrinitatis fidē cum gemina charitateconſeruant hi apti militie ſūmi regiseſſe comprobantur.☞ Hec faciāt

a Profecꝰ gͦ. Hic ꝯn̄irrratalicc. xvngendo heliſeū in ꝓpquē pͥmo repꝑit de tribꝰ p̄ctis. cū d̓r: b Miſuū ſuꝑ eū. hͦ .n. patio vocat̉ vnctio: velhͦ vnxit eū: lꝫ nō ſitoīa ſcribūt̉: ꝙ āel: non habet nitca. viij. d̓r ꝙ helus dixit ipſiſyrie: ⁊ forte tinō ſit ſcriptū: de iehſcribit̉. jͣ. iiij. li. ca. ix.miſit vnū de filaꝝ advngenduꝫ eū reſuꝑ iſrael.c Qui ſtatim relictis bobꝰ.cucurrit poſt he. volens omnino adherere ei: motus inſtictu ſpirituſſancti.d Tulit par bo. ⁊ mact. pregaudio enī ſue vnctiōis fecitcōuiuiū ſocijs ſuis ⁊ vicinis.rūt. Ideo ſequit̉: Egredere ⁊ ſta in monte corā dn̄o. paratꝰ vocē eiꝰ audire ⁊ oꝑe adimplere: tn̄ dicunt̉ h̓ tria trāſire anteqͣꝫ dn̄i vox audiat̉. Primū eſt ſpūs fortis ꝑ quē ſupbia vite ſignificat̉. Scd̓m eſt cōmotio ꝑ quā ꝯcupiſcētia mūdi qͥ eſt ſemꝑ in cōmotionē. Tertiū eſt ignis ꝑ quē ꝯcupitia carnis ītelligit̉. Hec enī tria oꝑtet tranſire ⁊ totaliter auferri ab eo qͥ aure mētis audire deſiderat ꝟbum dei. ⁊poſt ignē ſibilꝰ aure tenuis. qꝛ poſt tranſitum p̄dictoꝝ adeſtſuauitas ſpūſſancti ꝑ ſibilum tenuem vl̓ dulcem ſignificata.ideo ſubditur:Ibi dominꝰ. quid aūt audiat a dominoſubdit̉: Unges aſael ⁊cͣ. dicit̉ enim ei ꝙ vngat duos reges ad puniendū idolatras gladio: ⁊ vnum ꝓphetā verbo.per quod ſignificat̉ ꝙ in eccleſia aliqui dimittunt̉ puniendigladio materiali. aliqͣ ꝟo puniūt̉ tm̄ gladio ſpūali.In capitulo. xix. vbi dicitur in poſtil. Altaria tua dominedeſtruxerūt: non loquitur hic de altaribus que erant in hieruſalem.Rtionabilit̓ pōt dici ꝙ h̓ loquit̉ helias d̓AAAltlO. ip̄is altaribꝰ hierim lꝫ. .n. ip̄a altaria noneēt deſtructa realit̓: tn̄ erāt deſtructa ẜm opinionē ⁊ affectionē idolatraꝝ. idolatre .n. ip̄a deſtruerēt ſi poſſent. ⁊ inquātū in ipſis erat illa deſtruebat: qͥ enī vitulos colebāt publiceī ꝯtēptū dei quātū ī ſe erat deſtruebāt altaria dei .i. totū cultū diuinū fatebāt̉ eſſe inanem. Et iſte modꝰ ītelligēdi ptꝫ exeo qd̓ ſeqͥt̉ .ſ. Et ꝓph̓as tuos occider̄t gladio. nō enī legit̉ ꝙtꝑe helie ſeu an̄ ipſiꝰ tp̄s aliqui ꝓphete dei fuiſſent occiſi gladio: ſed hͦ ē intelligendū modo p̄dicto ſcꝫ ꝙ achab ⁊ lecabelquātū in ſe erat occidebāt ꝓphetas dn̄i: tum reputādo eosvanos: tum etiā qꝛ appetebat eoꝝ interfectionem.Replica correctorij contra Burgen̄.In ca. aūt. xix. deſtructiōeꝫ altariū deiACEPli Ca. de qbꝰ ꝯq̄ſtus fut hellas. poſti. epponit d̓ reali deſtructiōe. Burgē. aūt de intentionali.Nico. de lyra.Ca. XXOrro benadap.Poſtqͣꝫ diuina ꝓuidentia qͣꝫtum inſe fuit achab a ſua malicia reuocauitceleſtibus ſignis: hic ꝯn̄r eum reuocat in mirabilibus victorijs licꝫ abuſus fuerit vtriſqꝫbeneficijs. ⁊ diuiditur pars iſta in duas ẜmduplices victoriaſ. ſcd̓a ponit̉ ibi: Accedensāt ꝓph̓a. Circa pͥmum achab pͥmo de obſidion anxiat̉. ſcd̓o ꝑ ꝓph̓am de victorieſiōe ꝯſolat̉. ibi: Et ecce ꝓph̓a vnꝰ. anxiebat atachaab: tū qꝛn̄ hēbat ppl̓m vt poſſet reſiſtere:tū qꝛ n̄ poterat pacē niſi valde grauē habere:⁊ hͦ ē qd̓ d̓r hic. f Hec dicit be. ⁊cͣ. Achal̓enim pͥmo miſerat nūcios ad benadap ꝓ paquce requirenda: ⁊ ipſe rūdit iſta q̄ dlc̓.g. g

PA

I IIciſatisomin

A