Nico. de lyra III ¶ RegūCa. XIX INico. de lyra
domini facta ē ſuper heliam: accinctiqꝫ lūbis currebat an̄ achabdonec veniret in iegrahel.Unciauit ¶ Ca. XIX an Nautē achab iezabel oīaquę fecerat helias: ⁊ quōoccidiſſet vniuerſos prophetasbaal gladio. Miſitqꝫ iezabel nuncium ad heliam dicens: Hęc mihi faciant dij et hęc addant niſihac hora cras poſuero animam btuam ſicut animā vnius ex illis.Timuit ergo helias ⁊ ſurgēs ab cijt quocunqꝫ eum ferebat voluntas: Uenitqꝫ in berſabeę iuda etdimiſit ibi puerum ſuum: ⁊ perre dxit in deſertum viam vnius diei.Cunqꝫ veniſſet et ſederet ſubtervnam iuniperum: petiuit animęeſuę vt moreretur. et ait: Sufficitmihi domine: tolle animam meam. Neqꝫ enim melior ſum qͣꝫ patres mei. Proiecitqꝫ ſe: ⁊ obdormiuit in vmbra iuniperi. Et ecce tangelꝰ domini tetigit eū: et dixitilli: Surge et comede. Reſpexit⁊ ecce ad caput ſuuꝫ ſubcinepanis: ⁊
Poſt multos dies Ca. XVIIIMOAALI CEr. factū eſt verbum dn̄i ad heliā dicēs:Uade oſtēde te achab ⁊cͣ. Per hͦ aūt ꝙ helias ꝓpter obſtinationē achab ⁊ ppl̓i eiꝰ a rep̄henſione ceſſauit ⁊ de terra receſſit.poſtea vero ꝑ afflictionem famis ītellectu dato ip̄i achab ⁊ eiꝰpopulo helias redijt ⁊ increpationem reſumpſit vt patet in ſequentibus: ⁊ tūc eius verbū effectū habuit quia tunc populdixit: Dominus ip̄e eſt deus dominꝰ ip̄e eſt deꝰ: oſtendit̉ꝙ predicator veritatis cōſiderare debet oportunitatē tēporisad p̄dicandum: quia ſcriptum eſt Ecc̄s. iij. Tempus tacēdi ettempus loquendi. Propter qd̓ ſuꝑ illud Mat. xxiij. Ecce egomitto ad vos ſapientes ⁊ ſcribas dicit Hiero. Sapientes quinouerint quādo debeāt ꝓferre ſermonē. Cunqꝫ iā tēpuseſſet vt offerret̉ holocauſtū ⁊cͣ. per ſacrificium helie ſignificat̉ſacrificium p̄dicatoris de ꝓpria carne. vnde Paulus predicator veritatis dicit. j. Coꝝ. ix. Caſtigo corpus meū ⁊ in ſeruitutem redigo ne forte cum alijs p̄dicauerim ip̄e reprobus efficiar. Et ad hoc ſacrificium offerendū inducit nos apl̓s Roma.xij. Obſecro vos fratres per miſericordiam dei vt exhibeatiscorpora veſtra hoſtiā viuenteꝫ: ſanctā: deo placentē: rationabile obſequiū veſtrum. ſed quoniā nō ſolū caro: ſed etiā ſpūshominis eſt offerendus. Ideo ad hoc ſignificādum facta fuittrina effuſio aq̄ ſuꝑ helie ſacrificiū: ꝑ quā ſignificat̉ triplex effuſio lachrymaꝝ .ſ. lachrymaꝝ ꝯtritiōis ex recordatiōe pctōꝝꝓprioꝝ. Eſa. xxxviij. dixit ezechias dn̄o: Recogitabo tibi oēsannos meos in amaritadine aīe mee. Et ibidē ſibi dicit̉ a domino: Audiui orationeꝫ tuam ⁊ vidi lachrymā tuam. Effuſioſcd̓a eſt lachrymaꝝ cōpaſſionis ex cōpaſſionē ad chriſtū ꝓ nobis paſſum. Ioh̓. xx. Maria ſtabat ad monumentū foris plorans. Tertia vero effuſio eſt lachrymaꝝ deuotiōis ex dilatiōep̄mioruꝫ. psͣ. xlj. Fuerunt mihi lachryme mee panes die ac nocte. ¶ Sequit̉: Tranſibo in locū tabernaculi admirabilis vſqꝫad domum dei. Dixitqꝫ helias: apprehēdite ꝓphetas baal. qͥ īterp̄tat̉ deuorator. ideo ꝑ ꝓph̓as baal ītelligūt̉ doctores⁊ p̄dicatores falſitatis ꝓpter queſtū tꝑalem. ꝑ hͦ gͦ ꝙ helias ꝓphetas baal occidit vt d̓r in textu ſignificdicator verita¶ Glo. ordiCapitulum: XIXa Timuit gͦ helias.Ra. Sancti viri ſubleuante ſpiritu ad ſūmarapiuntur: qͣꝫdiu vero in hac vita ſunt: neſuperbiant tentationibus repͥmunt̉: hīc ē ꝙhelias cuꝫ tot ꝟtutibꝰꝓfeciſſet iezabel poſtmodū qͣꝫuis reginā tn̄mulierculaꝫ fugit et qͥmortuoſ ſuſcitabat: vetura p̄uidebat. alia qͦp̄clara faciebat: timoꝑcuſſus de māu ml̓ierꝭmortē fugit. d̓ māu deimortē petit nec accipitb Et ecce angelus.Rabanus. Angelꝰ quiheliā pauit. magni ꝯſilij angeluꝫ ſignat: cuioꝑa tā ī corꝑali qͣꝫ ī ſpirituali nat̉a ſb̓ſiſtimꝰ.¶ Et ecce ad caput ſuum ſubcinericius panis ⁊ vas aquē. Rabanus. Helias bis paſtꝰexpͥmit noſtre nature īfirmitatem: qͥbus nonſufficit ſimplex paſtusſed duplex: quatinusad ſuperna valeamusaſcendere. Sicut enimcorpus ſine alimentocorporali ſubſiſtere nequit: ita nec anima viuere pōt ſine ꝟbo dei.P Qui cū
tis debet tales falſos p̄dicatores ⁊ doctores pereutere ciꝟbi diuini ⁊ denūciare eos occidēdos ꝑ ſnīaꝫ dei. xdit aūt helias ī verticē mōtis carmeli ⁊ ꝓnus ⁊c̄. Per h orꝙ helias ſuis p̄cibꝰ pluuiā impetrauit: ſignificat̉ ꝙ ꝑboratōesdeuoti paſtoris vel p̄dicatoris impetrat̉ gr̄a ſaluatorisIn ca. xviij. vbi d̓r ī poſtil. Uſqꝫ qͦ claudicatꝭ ī duas ꝑtesaliqͥ eoꝝ colebāt deū. ⁊ cū hͦ bāal: ſicut de ſamaritanis dicit̉.Samaritani n̄ colebāt deū: ſꝫ d̓os ſuos: vAddiClO. j. iiij. li. d̓ eis dicet̉ niſi ꝙ timebāt deī. aliud .n. ē time̓ deū: ⁊ aliud cole̓. Timor .n. ẜuilis p̄t eē ſine charitate. nō tn̄ cultꝰ dei qͥ ī fide ſpe ⁊ charitate ꝯſiſtit ẜm Aueꝰ.In eodē ca. xviij. vbi d̓r ī poſtil. Querit̉ h̓ quō acceptauer̄.AAAITIO. tāqꝫ penitꝰ infideles ſic̄ nō ꝯfidebāt d̓ſusj. Pōt dici ꝙ ꝓph̓e baal (helie ꝓpoſudemōibꝰ ꝙ facerēt igne deſcēdre: ita nec credebāt ꝙ hͦ faceretheliaſ. ⁊ ſic n̄ timebat cū eo ītrare ad examē: ꝙ ſi ꝑ or̄onē helieignis n̄ deſcēdiſſet: ꝓph̓e baal eſſēt ſecuri.RCPII CA. In ca. xviij. vbi poſtil. exponendo clauacationem in duas partes de ſamaritanis ponit exempluꝫ quicolebāt dominū ⁊ cum hoc baal cōtradicit Bur. aſſerens ꝙ ſamaritani non colebant deū: ſed ſolum timebant dominū: addens ꝙ multū refert īter colere ⁊ timere: ſed hͦ factū Bur. noneſt ꝑtractatiōe dignum: quia ē cōtra rotūdū textum. iiij. Be.xvij. vbi bis dicitur ꝙ colebant. ⁊ ſemel tm̄ ꝙ timebant. ſed ꝑſuaſio Bur. ad hoc ꝙ ſamaritani non colebant deum pugnāsincludit periculoſum errorem: ſi enī vt ip̄e putat ⁊ dicit: nullꝰeſt cultus dei niſi fiat ī fide ſpe ⁊ charitate: Sequitur ſacerdotem in peccato mortali miſſam celebrantem non colere nec ſacrificare nec conficere: quia illa ſunt veri cultus miſſe. eſto ergo cultum extra charitatem ſalua fide ⁊ forma eccleſie fore verum cultum: ſed non placidum deo: neqꝫ ꝑfectum ẜm orconditiones theoſebie. Sicut enī ẜm doctorem ꝯceditur fidēinformē eſſe verā fidē. ⁊ ẜm eam qͥs dicit̉ fidelis numero ⁊ forma qͣꝫuis nō ī merito: ita oportet ꝯcēdi cultum informē qͥdicit̉ claudicatio. ⁊ ꝑ hͦ ad bęatū Augꝭ. dicit̉ ꝙ loquit̉ de cultu dei formato charitateNico. de lyraUnciauit. Poſtqͣꝫ de ¶ Capitulum: xlxſcripta eſt prophetarum baal occiſio. hic conſequenter occaſione huius ponitur helie perſecutio. Circa quod primo deſcribitur humana trepidatio. ſecundo angelica prouiſio. ibi: Et ecce angelus domini. tertio diuina conſolatio. ibi: Et ecce ſermo domini. Circa primum dicitur: Nunciauit auteꝫachab iezabel ⁊cͣ. quaſi compatiens prophetis baalocciſis. ⁊ ex hoc patet eius malicia obſtinata: poſtq̄viderat tot ſigna mirabilia. ⁊ ex hoc vxor eius audciam accepit occidendi heliam. vnde ſubditur:b Niſi hac hora cras poſuero animam tuam ſicutanimam vnius ex illis. eam a corpore ſeparando. credebat enim iſta mulier ꝙ propter iſtud verbum nofugeret: eo ꝙ conſtanter ſe oſtenderat achab quereti ipſum ad mortem: ſed deus eum permiſit timere exhumana fragilitate: ne nimis eleuaretur ex conſtantia precedenti. ideo ſequitur:c Timuit ergo helias: verbum mulieris qui nō tlinuerat offenſam regis.d Et dimiſit ibi puerum ſuum. ſcilicet filium mulleris vidue quem ſuſcitauerat: ⁊ quem mulier ex deuotione ei tradiderat vt eum erudiret: et puer helleminiſtraret. ⁊ hic dicitur fuiſſe Ionas propheta: veruntamen quia helias volebat ingredi deſertū ⁊ abſqꝫ vlla prouiſione: quod videbatur durum pro puero: ideo dimiſit eum.e Petiuit anime ſue vt moreretur: id eſt detiuit adeo ꝙ animam ſuam de corpore acciperet. Optabatenim magis mori qͣꝫ videre per idolatras contemptum dei.f Et obdormiuit. fatigatus ex labore ⁊ ieiunio.In vmbra iuniperi. arbor eſt creſcens in deſertiscuius vmbram ſerpentes fugiunt. vt dicit Plyntꝰ: ⁊ideo in vmbra eius homines ſecure dormiunt.h Et ecce angelus domini tetigit eum. hide citer circa heliam ponit̉ angelica ꝓuiſio: vldeꝫ. guij
G
Ione. 4.3
B