Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Regū Glo. ordi.Ca. IIII Nico. de lyra

I fortitudo⁊ diſſolutę ſūt manꝰ eiꝰ: oīſqꝫ iſ­ aa¶ Ignorans quem potius ſequatur.a rael ꝑturbatꝰ ē. Duo āt viri pͥn bycipes latronū erāt filio ſaul: no cmē vni bānaa: ⁊ nomē alteri rechab filij rēmon berothitę de filijs bēiamin. Siqͥdē ⁊ beroth reputata ē ī bēiamin. Et fugerūtberothitę ī gethaī. Fuer̄tqꝫ ibiaduenę vſqꝫ ī tp̄s illud. Erat āt diōathę filio ſaul filiꝰ debil̓ pedibus. Quīquēnis eī fuit: qn̄ venit nūciꝰ d̓ ſaul ⁊ iōatha ex ieęrahel. Tollēs itaqꝫ eum nutrixſua fugit. Cūqꝫ feſtīaret vt fugeret: cecidit: et claudus effectꝰ ē.Habuitqꝫ vocabuluꝫ miphiboſeth. Uenientes igit̉ filij rēmonberothitę rechab ⁊ bānaa: īgreſſi ſūt feruēti die domū iſboſeth:qͥ dormiebat ſuꝑ ſtratū ſuū mebridie: ⁊ oſtiaria domꝰ purgans e⁊triticū obdormiuit. Ingreſſi ſūt faaūt domum latēter: aſſumētes Quaſi cauſa primitiaꝝ vt regi deferre videent̉: ⁊ dolus nō deprehenderetur.ſpicas tritici. Et ꝑcuſſer̄t eū ī inguīe rechab ⁊ bānaa fr̄ eiꝰ: ⁊ fugerūt. Cū aūt īgreſſi fuiſſent domū ille dormiebat ſuꝑ lectū ſuūī ꝯclaui: ⁊ ꝑcutiētes īterfecerūteū. Sb̓latoqꝫ capite eiꝰ abier̄t ꝑviā deẜti tota nocte: et attuler̄tcaput iſboſeth ad dd̓ ī hebron.Dixer̄tqꝫ ad regē: Ecce caput iſboſethfilij ſaul inimici tui: qͥ q̨̄rebat aīaꝫ tuā: Et dedit dn̄s dn̄onr̄o regi vltionē hodie d̓ ſaul etd̓ ſemīe eiꝰ. Rn̄dens aūt dauid srechab ⁊ bānaa fratri filijs remmon berothitę dixit ad eoſ: Uiuit dn̄s qͥ eruit aīam meā d̓ om̄ianguſtia: qm̄ eū qui annūciauerat mihi ⁊ dixerat mortuus eſtſaul: qͥ putabat ſe ꝓſpera nūciare: tenui ⁊ occidi euꝫ in ſicelech:cui oportebat me dare mercedem ꝓ nūcio. Quātomagꝭ nūccū homīes impij interfecerūt virū innoxiuꝫ in domo ſua ſuꝑ lectum ſuū: nō querā ſāguinē eiꝰde manu vr̄a: ⁊ auferaꝫ vos deterra? Pręcepit itaqꝫ dd̓ puerꝭſuis: ⁊ interfecer̄t eos. Pręcidēteſqꝫ manꝰ ⁊ pedes eoꝝ ſuſpēderūt eos ſuꝑ piſcinā ī hebrō. Ca­ i

ipitulū:. IIIIDuo āt viri..℟. hi duo viri pͥncipes erātin exercitu iſboſeth: et mortuoabner ſic̄ tradihebrei ꝯſiliati ſpoſetſeth int̓fcerēt: ⁊il̓ ⁊AͣIefaboſſi ſunt.oſtiaria do. ℟Oſtiaria triticū purgat. cunmētis cuſtodiadiſcernēdo ꝟtutes a vitijs ſeprat: q̄ ſi obdormierit ī mortemꝓprij dn̄i inſidiatores adrqꝛ cū diſcretſollicitudo ceſſauerit: ad īterficiendū aīaꝫ malfeſairitibuidit. Qugreſſi ſpicas tolūt:bonaꝝ cōgitationū germina auferūtin iie ferdelectanis occidūtAīīe em̄iſ d̓orare. Nō eīInzeſtaſſeqeꝰoppmat: nectie erUn̄ bode fiem̄b̓r. ē⁊dūere eſt

inſtituerēt: qͥ erat debilis pedibꝰ: ⁊ ſic facerēt ſub eo qͥcqͥd vellent. Miphiboſeth aūt vidēs ſe incptū regno: reuelauit hanccōſpirationē auūculo ſuo ſcꝫ iſboſeth: ⁊ tūc illi ſciētes ſuū ꝯſiliū reuelatū: timore iſboſeth fugerūt in getham: ⁊ fuer̄t ibi qͦuſqꝫ redirēt latēter ad īterficiendū iſboſeth: vt ſic de eo amplius nō timerēt: ⁊ ꝑ hoc erga dauid gr̄aꝫ ⁊ munera impetrarēt.Dicit̉ etiā ī li. d̓ hebraicis q̄ſtiōibꝰ: ꝙ hͦ tradūt hebrei. Sꝫ vbihoc ſit ab eis traditū neſcio: maxīe qꝛ Ra. Sa. qͥ ordīauit gloſas hebraicas ſuꝑ totū ve. te. alit̓ dic̄ ſuꝑ locū iſtū .ſ. d̓ rechab⁊ bennaa ꝙ erāt d̓ cītate beroth: vt hr̄ ī textu: ⁊ qꝛ illa ciuitaslꝫ eſſet ī tribu beniamin: tn̄ erat ꝓpinqͣ terre philiſtinoꝝ: et iōmortuo ſaule filij iſrl̓ dimiſerūt ciuitatē illā inde fugiētes: ſic̄⁊ de ml̓tis alijs ciuitatibꝰ: vt hr̄. sͣ. lib̓. j. ca. vlti. ⁊ maxīe de ciuitatibꝰ ꝓpīqͥs ip̄is philiſteiſ. Poſtea iſti ſic fugitiui aggregauerūt ſibi ml̓titudinē ꝯſimiliū hoīm vt de predis viueret: ⁊ cōſimili occaſiōe latēter ⁊ doloſe vener̄t ad interficiēdū iſboſethvt ꝑ hoc a dauid munera reportarēt. Scd̓m igit̉ vtrūqꝫ dictūlr̄a ī aliqͥbꝰ locis ē alit̓ ⁊ alit exponēda: q̄ tn̄ ꝓ magna ꝑte ptꝫex p̄dictis ẜm vtrūqꝫ modū dicēdi. Veniamꝰ gͦ ad lr̄aꝫ. Audiuit āt iſboſeth ⁊cͣ. qꝛ tales rumores cito portant̉. a Et diſſolute ſunt manꝰ eius: eo ꝙ abner erat pͥnceps militie ſue.b Duo aūt viri principes latronū .i. cuneoꝝ currentiū ſuperaduerſarios ad ip̄os ſpoliandū: ꝓpter qd̓ vocant̉ h̓ latronuꝫprincipes: qꝛ in talibꝰ ml̓ta etiā latrocinia exercent̉. c Filioſaul .i. de domo eiꝰ ⁊ ab eo inſtituti ſuꝑ turmas: ẜm primū modū dicēdi ẜm Ra. Sa. dicunt̉ prīcipes latronū ad lr̄am. Filioſaul .i. inſidiātes ei ad īterficiēdū ip̄m rōnibꝰ p̄dictis. Ceterapatēt ex dictis vſqꝫ ibi: d Erat aūt ionathe filio ſaul fi. ⁊cͣ.Scd̓m pͥmū modū dicēdi fit h̓ mētio d̓ miphiboſeth: eo ꝙ rechab ⁊ bennaa volebāt interficere iſboſeth vt facerēt illū rege:vt p̄dictū ē. Scd̓m Ra. Sa. fit mētio de eo: eo ꝙ h̓ ſcriptura oſtēdit qͣliter regnū ſaul totaliter ceſſabat: qꝛ poſt mortem iſboſeth de qͣ in hͦ ca. agit̉ nō remāebat niſi iſte claudus ad regnūto tal̓r ineptꝰ. Cetera patent ex dictis vſqꝫ ibi: e Et oſtiariadomꝰ ⁊cͣ. totꝰ iſte ꝟſus nō ē ī hebreo. Sꝫ poſt lr̄aꝫ p̄cedētē hūcꝟſū īmediate ſequit̉: f Ingreſſi ſūt aūt ⁊cͣ. qͣſi volentes honorare regē faciēdo ſibi de hͦ exeniū: vt dicunt expoſitores nr̄iẜm trāſlationē iſtā. In heb̓. āt hr̄: Et venerūt vſqꝫ ad mediūdomꝰ ſumētes triticū: qd̓ exponēs Ra. Sa. dic̄ ꝙ intraueruntſub ſpecie mercatoꝝ: qͣſi volētes emere triticū: quia rex de ſuisredditibꝰ multū triticū recipiebat: ⁊ mercatoribꝰ de longe venientibꝰ vendebat. Cetera patēt. g Rn̄dēs aūt dauid. Hicꝯn̄r ponitur occiſionis iſboſeth iuſta punitio: qꝛ dauid precepit homicidas illos occidi: eo ꝙ īterfecerāt dn̄m ſuū doloſe ⁊ducti cupiditate: vt pꝫ ex p̄dictꝰ. Et ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: h Precidēteſqꝫ manꝰ ⁊cͣ. in loco patēti ⁊ cōmuni in deteſtatiōe criminis ⁊ ad declarationē innocentie dauid: vt om̄i populo iſraelnotū fieret ꝙ illa occiſio iſboſeth nō fuerat facta de volūtateſeu mādato ip̄iꝰ dd̓. i Caput āt ⁊cͣ. honorifice tn̄ cū pͥncipeMO2A LILET. viri principes latronū ⁊cͣ. Per iſtosDuo āt (ſue militie. Ca. IIIIduos. demones ſignificant̉ qui Luc̄. x. latrōes nominant̉. cūdicit̉: Homo quidā deſcendebat ab hieruſalē in hiericho ⁊ incidit in latrones. Per quos ẜm expoſitores demones intellizuntur. Ingreſſi ſunt aūt domū latenter. Cuiꝰ cauſa prenittit̉. cum dicit̉: Et oſtiaria domus purgans triticumobdormiuit. Cuiꝰ ſenſus myſticus in gloſa ponit̉ hoc modo.Oſtiaria triticū purgat cum mentis cuſtodia diſcernēdo virtutes a vitijs ſeparat: que ſi dormierit in mortem domini ꝓprijinſidiatores admittit: qꝛ ſi diſcretionis ſollicitudo ceſſauerit:ad interficiendum animum malignis ſpiritibus iter panditqui ingreſſi ſpicas tollunt: quia bonarum cogitationum germina auferunt: atqꝫ in inguine feriunt: quia virtutem cordisdelectatione carnis occidūt. In inguine em̄ ferire: ē vitā mentis carnis delectatiōe ꝑforare: Nō em̄ iſboſeth īopinata morteſuccumberet: ſi nō ad ingreſſum domus mulierē .i. ad mentisadituꝫ mollem cuſtodiā deputaſſet. Fortis em̄ vigilqꝫ ſenſusp̄poni cordis foribꝰ debet: quē nec negligentie ſomnus opprimat: nec ignorātie error fallat. Unde bn̄ iſboſeth d̓r qͥ cuſtodefem: na hoſtilibus gladijs nudat̉. Iſboſeth em̄ vir ꝯfuſionisdicitur: Vir aūt cōfuſionis eſt qui forti mentis cuſtodia nō eſtmunitꝰ: qꝛ dum virtutes ſe agere eſtimat ſubintrātia vicia neſcientē necāt. Tota gͦ virtute muniēdus eſt mētis aditus ne eāhoſtes inuadāt ⁊ penetrent foramina neglecte cogitationis.Reſpondens autē dauid ⁊cͣ. Sequitur:Precepit itaqꝫ dauid pueris ſuis ⁊ interfecerūt eos. Per hoc autem deditdauid exemplū pͥncipibꝰ ⁊ p̄latis vt nō ꝑcant malefactoribusqui talia agūt ad eoꝝ gr̄am conſequendam.Et venerūt

B

C

D

o