Nico. de lyra ¶ RegumCa. IX INico. de lyra
Capitulū IX.a ſ filius dextre.T erat vir de be̓na 5 durꝰ vl̓ vomitꝰ viri: vl̓ vomens vir.5iamin nomīe cis fia ſ pater meus deꝰ. b Fparuulꝰ vl̓ turc I pͥmogenitus tuus.liꝰ abiel filij ſeor: filij bechor
qnē pͥncipalē ẜm qͦſdā ꝙ filij iſrl̓ peccauerūt petēdo regē: nōcolū p̄dicto mō: ſꝫ etiā īiuriādo ſamuelē iuſtu ⁊ a deo iudiceꝫꝯſtitutū. licꝫ em̄ filij ſui qͦs ꝯſtituerat iudices peccaſſēt: vt patet in pͥncipio huiꝰ ca. nō tn̄ ex hͦ in ſcriptura legit̉ īpoſita culpa ſamueli: ſic̄ heli īpōit̉ ex pctō filioꝝ. sͣ. ij. c. Rō differētie ē.nā pctā filioꝝ heli erāt publica ſeu notoria tā ſibi qͣꝫ ppl̓o. peccata ꝟo ſamuel̓ filioꝝ nō ita erāt publica ſeu māifeſta. peccahāt eī ī accipiēdo mūera ⁊ ꝑuertēdo iudiciū qd̓ pluries fit occyte ⁊ colorate. ⁊ ſic p̄ſumēdū ē ꝙ ſamuele ignorāte hͦ feciſſēt:q̄ſertī qꝛ nō fuit antea monitꝰ nec redargūt̉ꝰ ſic̄ heli. Un̄ vt ſamuel on̄deret īnocētiā ſuā. jͣ. xij. ca. reqͥſiuit ppl̓m. Prīo p̄ſentādo filios ſuos ppl̓o: vt redderēt rōnē de ſeip̄is dicēdo: Egoſenui ⁊ filij mei vobiſcū ſt̓. q. d. vt pūiatꝭ eos ẜm delicta eoꝝ.Gcd̓o reqͥrit eos d̓ ſeip̄o dicēs: Ego p̄ſto ſū loqͥmī d̓ me corādn̄o ⁊ corā xp̄o eiꝰ. Vtꝝ bouē cuiuſquā tulerī ⁊cͣ. vſqꝫ ibi: Teſtis ē dn̄s: qꝛ nō īueneritꝭ qͥppiā in manu mea. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ ipſevolebat ſe purgari ab īfamia ſue diſpoſitiōis. Cōcordat cumhͦ gloſa q̄ ſuꝑ illd̓ ꝟbū: Nō te abiecerūt ſꝫ me. int̓linealit̓ dic̄:Qui vos ſꝑnit me ſꝑnit. In qͦ ptꝫ ꝙ cū ſamuel ꝯſtitutꝰ a deoſine cauſa ſꝑnebat̉: deꝰ ip̄e videbat: ſꝑni. in qͦ manifeſte peccabāt: etiā ſi petitio regꝭ pꝰ obitū ſamuel̓ eēt licita eo mō qͦ petita fuit: de qͦ pctō vident̉ pēituiſſe: cū eū poſtea tā ī vita qͣꝫ inmorte multū honorifice tractauerūt: vt ptꝫ ex decurſu hiſtorie. Et ſciēdū ꝙ h̓ ſcd̓s modꝰ rn̄dēdi ad q̄ſtionē nō repugnatpͥmo. ex vtroqꝫ enī ſil̓ poſſet formari ſufficiēs rn̄ſio: vt ptꝫ ītuBurgen̄. ſaltū faciēs vſqꝫ ad pͥmū (enti.ACPll CA. regū: in qͦ vſqꝫ ad viij. ca. non mouet niſidifficultates vocales: de qͥbꝰ nō iudico cū res ſit nota. In hͦviij. ca. vbi poſtillator q̄rit diſputat ⁊ ꝯcludit ꝙ filij iſrl̓ peccauerūt petēdo ſuꝑ ſe regē. Burgen̄. lōga digreſſiōe ſꝫ nō multa rōe nitit̉ det̓mīationē poſtillatorꝭ īfirmare: ⁊ vt clariꝰ appareāt Burgen̄. īeptie digreſſionē eiꝰ redigā ī certa dicta q̄ perordinē tractabo ẜm merita eorūdē. Primū igit̉ eiꝰ dictū ē: ꝙſtat ſiml̓ gētē regē aliquē habere mortalē: deū tn̄ eiꝰ gētꝭ foreīmediatū regē ⁊ gubernatorē pͥncipalē: ⁊ ꝑ illud dictū putatBurgen̄. ſoluere argumētū qd̓ poſtillator ꝓ ꝯcluſiōe fac̄: ꝙvidelicet iudei peccauer̄t rege petēdo. Putat etiā ꝑ idē replicare ꝯtra ſolutionē datā ad argumētū iudeoꝝ in ꝯriū. ⁊ fortaſſis bn̄ putaret ſi dictū illd̓ eēt in ꝓpoſito veꝝ: nūc āt falſitas illiꝰ dicti ptꝫ ex lr̄a: iūcta gloſe int̓lineali. dic̄ em̄ lr̄a: Nōte abiecerūt ſꝫ me: ne regnē ſuꝑ eos: iuxͣ oīa oꝑa ſua q̄ fecerūta die qͣ eduxi eos de egypto vſqꝫ ad diē hāc: ſic̄ derelīquūt me⁊ ẜuierūt dijs alienis: ſic faciūt etiā tibi. hͦ in lr̄a. Glo. int̓linealis dic̄: qͥ voſſꝑnit me ſꝑnit. ⁊ .jͣ. ca. x. reſumit̉ pctm̄ hͦ. ibi petēdo rege: qͥbꝰ ſuppoſitꝭ nō ſtat ꝙ deꝰ ſit rex ⁊ gubernator: ſicrege poſtulato: vt dic̄ lr̄a cū glo. niſi generali īfluētia quā iudei abijcere nō potuerūt: ſꝫ illa nō ē ad ꝓpoſitū Burge̓. necexēpla q̄ pōit valēt ī hͦ caſu: qꝛ etſi eccl̓ia ⁊ ppl̓s xp̄ianꝰ hꝫ reges in ſpūalibꝰ: vt papā: ⁊ in tꝑalibꝰ vt Imꝑatorē. ⁊ eos venerat̉: eiſqꝫ ſb̓iectꝰ ē: tn̄ dei regnū pͥncipale ⁊ īmediatum nonabijcit ſꝫ potiꝰ regnū hoīm vie dei ꝯͣriū vſqꝫ ad mortē ꝯtēnit:vt ptꝫ in p̄mitiua eccl̓ia in tꝑe apl̓oꝝ ⁊ martyꝝ. Scd̓m dictuꝫBurgē. ē: qꝛ pctm̄ iudeoꝝ regē petētiū ꝯfeſſiōe ppl̓i ⁊ ſamuel̓orōe fuit abolitū: manēte tn̄ regimīe regio: iō petitio regal̓ reimīs nō fuit pctm̄. Nā manēte pctō pctm̄ nō cēſet̉ abolitū:ſꝫ hͦ dictū fūdat̉ ſuꝑ falſo fūdamēto. nā petere regeꝫ abſolutenō eſt pctm̄ in ꝓpoſito cōmiſſū: ſꝫ petere ꝯͣ dei ordinationē eſtin ꝓpoſito pctm̄: qꝛ ſic petē ē dei ordinationē cōtēnere ⁊ deuꝫabijcere ne regnet. Nūc aūt deꝰ noluit aliquē huic ppl̓o p̄fici:vt iudicē rege aut ſacerdotē niſi ſua ordīatiōe: vt ptꝫ ꝑ totuꝫdecurſū ve. teſ. ab exitu egypti vſqꝫ huc. ppl̓us aūt deū ⁊ hāceiꝰ ordinationē abiecit petes regē dari a ſamuele videlicet ꝑelectionē vl̓ humanā īſtitutione: ſic̄ ⁊ cetere natiōes regē haberēt. Un̄ d̓r in lr̄a: Cōgregati vniuerſi ſeniores natu dixerūtad ſamuelē: Cōſtitue nob̓ regē vt iudicet nos: ſic̄ cetere nationes. nō dixerūt: pete nob̓ a deo regē ⁊cͣ. quō ſi dixiſſēt nō peccaſſent: nec dei ordinatiōi cōtraueniſſēt. Cū aūt de pctō ſic cōmiſſo penituiſſent: ⁊ errorē p̄fatū correxiſſent: ⁊ ſamuel ꝓ eisoraſſet: pctm̄ ē abolitū: vt ptꝫ. jͣ. xij. ca. in lr̄a iūcta gloſe int̓lineali: nec rex tūc fuit ꝯſtitutꝰ ſic̄ petitꝰ: petebat̉ eī ꝯſtitui ordiatiōe hūana: vt oſtēſū ē: ⁊ hͦ fuit pctm̄: ſꝫ petitio vt ſic nō habuit effectū: qꝛ īſtituebat̉ electiōe ⁊ vnctiōe dei. Nō erat igit̉pct̄m̄ ſb̓ rege ſic ꝯſtituto ꝑmāere. Burgē. igit̉ errauit ī fūdamēto putās ppl̓m ꝑmāſiſſe ſb̓ regimīe regio: vt petito: qd̓ falſū ē: vt ptꝫ ex dictꝭ. Quibꝰ bn̄ peſatꝭ obiectiōesⁱ burgē. ꝯpoſtillatorē nulliꝰ ſūt efficacie. Sꝫ burgē. idē p̄ſumēs alit̓ abſoluere q̄ſtionē motā dic̄ ꝯͣriū. Eſt igit̉ ttiū eiꝰ dictū tl̓e: qꝛ pete̓ rege fuit ppl̓o a deo ꝯceſſū Deū .xvij. iō petēdo n̄ peccauit: ſꝫ iliud dictū reſpiciēdo bn̄ lr̄am allegatā videt̉ ſupponere falſū:
qꝛ in lr̄a nō pōit̉ aliqd̓ ꝟbū ꝑtinēs ad ꝯceſſionē de rege̓ petēdo. Eſt eī h̓ tenor lr̄e allegate: Cū īgreſſuſ fuerꝭ terrā quā dn̄sdeꝰ daturꝰ ē tibi ⁊ poſſederꝭ eā: habitaueriſqꝫ ī ea: ⁊ dixerꝭ: Cōſtituā ſupra me regē: ſic̄ hn̄t oēs ꝑ circūitū natiōes: eū ꝯſtitues quē dn̄s deꝰ tuꝰ elegerit de nūero fratꝝ tuoꝝ. Ecce lr̄a: cuiuſſēſū ſupra Deut̓. xvij. dixi hr̄e ſēſū p̄noſticū. p̄noſticauit eīdeꝰ iudeos ſic dicturos: nō p̄cepit nec ꝯceſſit ſꝫ ordīauit p̄gnātē negatiuā .ſ. ꝙ ſic dicēdo nō ꝯſtituerēt regē niſi electiōe p̄cedēte. Huic aūt ordīatiōi petēdo a ſamuele regē exp̄ſſe ꝯͣdixerūt. tū qꝛ petier̄t ab hūana ptāte. tū qꝛ ſic̄ cetere natiōes q̄ addiuinā ordīationē nō reſpexer̄t: igit̉ peccauer̄t: qd̓ eſt ꝯͣ tertiūburgē. dictū. Quartū dictū ē ꝙ regꝭ ꝯſtitutio ꝯtingit dupl̓r.vno modo ẜm ptātē regēdi illimitata. alio mō limitatā. Primo mō ꝯſtituit̉ rex abſolutꝰ legibꝰ potēs rege̓ ꝓ libito volūtatꝭ. exēplificat de īꝑatore ⁊ alijs regibꝰ tā catholicꝭ qͣꝫ īfidelibus. Scd̓o mō ꝯſtituit̉ rex obligatꝰ ad ſeruādū leges ꝑtinentes ad ſe ⁊ ſubditos. Sꝫ iſta diſtīctio nō ē artificial̓: qͣꝫuis em̄ml̓ti pͥncipant̉ vicioſe ẜm pͥmū mēbrū: nō tn̄ ad ſic pͥncipādūinſtituunt̉: īmo in ꝓpoſito caſu iudei ex viciato regimīe filioꝝſamuel̓ acceꝑunt occaſionē petēdi regē. Dicit̉ nāqꝫ ī hͦ ca. ꝙ filij ſamuel̓ declīauerūt pꝰ auariciā: ⁊ acceper̄t munera ⁊ ꝑuertebāt iudicia: ꝯgregati ſūt gͦ oēs maiores natu iſrl̓: vener̄t adſamuelē in ramatha. dixerūt ei: Ecce tu ſenuiſti ⁊ filij tui nonābulāt in vijs tuis: ꝯſtitue nob̓ regē. Un̄ luculent̓ apparet ꝙpetebāt rege: vt euaderēt pͥmū modū regēdi: qͥs igit̉ deſipiēsdiceret eos petiſſe tyrānidē quā euadē cupiebāt: Eſt eī pͥmusmodꝰ regēdi tyrānicꝰ: quē iudei petēdo regē pete̓ nō potuer̄tquēadmodū vult Burgē. Nā īplicare videt̉ ꝙ qͥs ꝯͣ volūtate aliqͥd īſtituat vl̓ eligat: cū oīs tal̓ libera īſtitutio ⁊ electio ſitvolūtaria. Si igit̉ fieret ꝯͣ volūtatē eēt īuolūtaria: ꝑ ꝯn̄s īplicatio. Iſtiꝰ ꝯfirmatio pōt videri ī lumīe nature quēadmodūAriſtoteles. iij. Poli. oēm pͥncipatū diſtīxit in tꝑatū ⁊ viciatū. Tꝑatū dixit in qͦ pͥncipās dn̄at̉ ad cōe bonū ꝯferēs ẜꝫ volūtate ſubditoꝝ Uiciatū aūt dixit deficere ī altero vl̓ vtroqꝫ.Certū ē igit̉ viciatū nō peti eligi vl̓ ꝯſtitui a ſubditꝭ: qꝛ oīs talis ē p̄ter: īmo ꝯͣ volūtatē ſb̓ditoꝝ. Scd̓s igit̉ pͥncipatꝰ ⁊ modus regnādi a ſb̓ditꝰ peti nō pōt: ſꝫ ſolū pͥmꝰ qͥ ſi vertit̉ ī tꝑatū ⁊ tyrānidē potiꝰ ſb̓diti dicēdi ſūt talē pͥncipatū pati qͣꝫ petere. Nec exēpla Burgē. de īꝑatore ⁊ alijs ſūt ꝟa. Nō eī talesſb̓diti ꝯſtituūt: ſꝫ tꝑato mō ꝯſtitui ſepe inttēperati ⁊ vicioſi fiunt. Nec verū ē de regū ⁊ īꝑatorū iudicio ꝙ ſūt electi ⁊ inſtituti ad iudicādū ẜm arbitriū volūtatꝭ: ſꝫ ſūt īſtituti ad iudicādū: nō de legibꝰ ſꝫ ẜm leges: ⁊ ſi aliqn̄ modū ſue īſtitutiōis excedūt cadētes in tyrānidē olgarciā vl̓ democraciā: in his caſibꝰ ſb̓diti potiꝰ patiunt̉ qͣꝫ agūt: qꝛ tales caſus nō ꝓueniuntex ſb̓ditoꝝ īſtitutiōe: ſꝫ īſtitutoꝝ vſurpatiōe: īmo ⁊ titulꝰ īꝑatorꝭ mō regēdi viciato ꝯͣdicit. Nā titulꝰ eiꝰ ē. N. dei gr̄a romanoꝝ rex ⁊ ſꝑ auguſtꝰ. hͦ ē reiſpublice nō pͥuate accomodꝰ. Ita⁊ alioꝝ r̄gū ꝓteſtatiōes ſt̓ ſb̓ dei gr̄a: q̄ viciatū pͥncipatū n̄ admittit: Ex qͥbꝰ ptꝫ ꝙ ſolutio Burgē. quā ꝯcludit ſuis īeptē dictis: videlicet ꝙ iudei petētes regē vt regeret intꝑato ⁊ viciato regimīe: qd̓ apd̓ eū d̓r illimitatū peccauer̄t: nihil valet: qd̓ptꝫ ex p̄dictis. Et certe qͣꝫtūcunqꝫ barbari ſcient̓ ſibijpſis nocere non poſſunt: nocerent autem ſibijpſis ſi ẜm Burgenſemregē ꝯtra cōmune ꝯferēs peterēt ⁊ petiuiſſēt. Nō eī talē regēqͣꝫtūcūqꝫ barbarꝰ elegit: patit̉ qͥdem bn̄. Un̄ dixit Ariſto. dehmōi vicioſe pͥncipātibꝰ. Suſtinēt qͥdē hoīes talē pͥncipatumnihil ꝯtriſtari ꝓpt̓ ip̄oꝝ barbarā ⁊ ẜuilē naturā: ⁊ ꝯſuetudīsauxiliū: ⁊ ꝓpt̓ea q̄ dicta ſūt Burgē. fortaſſe pēitētia ductꝰ: infine ſue inutil̓ digreſſiōis: pōit huiꝰ q̄ōis ſolutionē meliorē:q̄ quaſi coincidit cū poſtillatore: ꝙ videlicet iudei peccauer̄tpetēdo regē n̄ ſimplicit̓: ſꝫ ꝓpt̓ abiectionē ſamuel̓ ſine ſui culpavſqꝫ ad abiectionē dei: iuxͣ glo. Qui vos ſꝑnit ⁊cͣ. Ca. IX.a Terat virde beniamin. Regimine ludicū termīato: h̓ ꝯn̄r agitur de regno. etpͥmo d̓ regno la 1bili ſaul̓. ſcd̓o deſtabili .ſ. ip̄iꝰ dd̓ca. xvj. Prīa intres diuidit̉. qꝛpͥmo d̓ſcribit̉ ip̄iꝰ ſaulis regis īſtitutio. ſcd̓o īſtituti trāſgreſſio ca. xiij. tertio trāſgreſſoris reprobatio. ca. xv. ibi: Factū eſtaūt ꝟbū dn̄i. Prīa adhuc in tres: qꝛ circa īſtitutionē ſaul̓ inregē: pͥmo deſcribit̉ ip̄iꝰ electio. ſcd̓o electiōis cōfirmatio. ca.xj. tertio ppl̓i īcrepatio. ca. xij. Prīa ī duas: qꝛ pͥmo deſcribit̉ſaulis
A
j. Pa. §. e.j. 14. 8.
k 4