Nico. de lyra¶ Glo. ordi. ¶ IndicūCa. XI
tu ꝯtra me male agisindicēs mihi bella nōiuſta. Iudicet dn̄s arbit̉ huiꝰ die int̓ iſrl̓ ⁊ filios āmō. Noluitqꝫ acqͥeſcere rex filiorū ammon verbis iepthe q̨̄ꝑ nuncios mandauea I in hͦ ſignificat̉: qꝛ ſpūs imꝑtitur mēbris xp̄i.rat. Factꝰ eſt ergo ſuꝑaI qͥ ſignant̉ mēbra xp̄i ꝓficiena ad victoriā de hoſti. reportā.a iepthe ſpiritus dn̄i ⁊circūiēs galaad ⁊ manaſſe: maſphat qͦꝫ galaad: ⁊ īde trāſiēs adfilios āmon: votū vo bbuit dn̄o dicēs: Si tradiderꝭ filios āmon inmanꝰ meas: qͥcunqꝫ pͥmus fuerit egreſſus d̓foribꝰ domꝰ me: mihiqꝫ occurrerit reuertēticū pace a filijs āmon:eū holocauſtū offeraꝫdn̄o. Tranſiuitqꝫ iepthe ad filios ammonvt pugnaret ꝯtra eosqͦs tradidit dn̄s ī manus eiꝰ: ꝑcuſſitqꝫ ab aroer vſqꝫ dū venias īmēnith viginti ciuitates: ⁊ vſqꝫ ad abel quęē vineis cōſita plagamagna nimis: hūiliatiqꝫ ſūt filij ammon: afilijs iſrael. Reuertēti 1aūt iepthe in maſphadomū ſuā: occurrit ei ⁊vnigenita filia ſua cū ītympāis ⁊ chorꝭ. Nōem̄ habebat alioſliberos. Qua viſa ſciditveſtimenta ſua ⁊ ait:Heu me filia mi: dece ꝙpiſti me: ⁊ ip̄a d̓cepta 7es. Aꝑui eī oſ meū ad ddn̄m: ⁊ alid̓ facere nō epotero. Cui illa rn̄dit:Pat̓ mi: ſi aꝑuiſti ostuū ad dn̄m: ſac mihiquodcunqꝫ pollicituses: conceſſa tibi vltione atqꝫ victoria de hoſtibus tuis. Dixitqꝫad patrem: hoc ſoluꝫ
a Et circūiens galaad. Augꝰ. Galaad interp̄tat̉ abijciens. manaſſe neceſſitas tranſeundi. Sunt gͦ a ꝓficientibꝰ:abijciētes: id eſt ꝯtemnētes. Trāſeunda etiā neceſſitas: neforte cū tranſierit qͥ ꝓficit contemnētes cedat terrētibus.Tranſeūda etiā ſpecl̓a galaad: qm̄ galaad etiā reuelatio īterp̄tat̉. eſt aūt ſpecula altitudo: ad ꝓſpiciēdū vl̓ deſpiciēdū .i. deſuꝑ aſpiciēdū. Specula gͦ galaad videt̉ ſignificareſuꝑbiā reuelatiōis. Un̄: Et ne magnitudo reuela. extol. me⁊cͣ. ergo ⁊ ip̄a trāſeūda ē .i. in ea manēdū nō ē ꝓpter cadēdi ꝑiculū. His trāſitꝭ facile ſuꝑāt̉ īimici: qd̓ ſignificat dicēdo ⁊ a ſpecula galaad tranſeundi ⁊ tranſiens ad filios ammon. b Si tradideris filios ammō. Augꝰ. Quēlibꝫ cogitauerit iepthe non videtur filiam cogitaſſe: non em̄ diceret: heu me filia mi: impediſti me ⁊cͣ. Indicat enim ſe impeditum: ne illud qd̓ cogitauerat impleret. Quem aūt potuit cogitare qui filios non habebat? An cōiugem cogitauit: ⁊ vt hoc fieret deus noluit: ⁊ vt nō relinq̄ret impunitum: ne quis poſtea id auderet: ⁊ vt magna prouidentia exhoc qd̓ acciderat magnū ſacramentū eccl̓ie figuraret̉. Exvtroqꝫ gͦ ꝓphetia adaptata ē: qd̓ .ſ. vouens cogitauit: ⁊ qd̓nolēti cōtigit. Si em̄ ꝯiugem cogitauit: cōiunx chriſti eccleſia eſt. Sed quia huius iepthe ꝯiunx virgo eſſe nō potuit in eo ꝙ filia potius occurrit: ⁊ inulta non remanſit votitemeritas: ⁊ virginitas eccleſie figurata eſt. Cui dicitur:Filia: fides tua te ſaluam fecit: vade in pace. c Quicūqꝫ primꝰ fuerit egreſſus ⁊cͣ. Augꝰ. De iepthe filia ſolet eſſemagna queſtio: Quibuſdaꝫ qͥd ſibi velit: hͦ noſſe cupientibus ⁊ pie querentibus. Quibuſdā qui ſcripturis īperitaimpietate aduerſantur: hec criminantibus ꝙ legis ꝓphetarumqꝫ deus: etiā humanis ſacrificijs delectet̉. Sed nec illa ſacrificia eum delectauerunt: vbi pecorum holocauſtaofferebantur. Sed quia ſignificatiua fuerūt ⁊ quedā vmbre futurorum: res his ſacrificijs ſignificatas: nobis commendare voluit. Fuit autē ⁊ hec cā vtilis cur illa mutarētur: nec modo iuberent̉: ſꝫ ꝓhiberentur offerri: ne vere ẜꝫcarnalem affectum talibus deum delectari putaremus.Sed vtrum humanis ſacrificijs etiam ſignificari futura oportuerit: merito queritur: non ꝙ mortes hominum qͥnqꝫ morituroꝝ in hac cauſa horreſcere deberemꝰ: ſꝫilli qui hoc de ſe fieri gratanter acciꝑent in eternaꝫ remunerationem cōmendarent̉ deo. Sed ſi hoc veꝝ eēt hͦ ſacrifiiciuꝫ deo nō diſpliceret. Scriptura vero teſtatur quia diplicet. Cū enī omnia pͥmogenita ſua eē voluerit ⁊ p̄ceꝑit:redimi tamen a ſe voluit primogēita hoīm: ne īmolandosdeo pͥmogenitos ſuos crederēt. Vnde: Nō ita facies domino deo tuo: abominata eniꝫ que dn̄s odit fecerunt dijsſuis: qn̄ filios ⁊ filias combuſſerunt igni dijs ſuis. Nō ſolum ergo nō diligit deꝰ ſꝫ etiaꝫ odit talia ſacrificia in qͥbushomines immolantur. Illa vero diligit ⁊ coronat: cuꝫ iuſtus vſqꝫ ad mortem ꝓ veritate decertat: vel ab inimicisquos ꝓ iuſticia offendit occiditur: retribuens eis bona ꝓmalis .i. ꝓ odio dilectionē. Talē dicit ſanguinem iuſtū: aſanguīe abel iuſti vſqꝫ ad ſanguinē cacharie. Precipue ātqͣꝫ ſanguinem ip̄e fudit ꝓ nobis ⁊ ſacrificium ſeipſum deoobtulit: ſic vtiqꝫ obtulit: vt ab inimicis pro iuſticia occideretur. Hunc imitati martyres vſqꝫ ad mortem ꝓ veritatecertauerunt. de quibꝰ dicitur: Tanqͣꝫ auꝝ in fornace ꝓbauit illos: ⁊ quaſi holocauſti h. a. e. Unde apl̓s: Ego em̄ iaꝫimmolor: ſꝫ nō ſicut iepthe filiā immolauit dn̄o: ſꝫ ſicut p̄ceptū erat pecora offerri: ⁊ ꝓhibitū homines īmolari. Magis hoc illi ſil̓e videt̉ qd̓ fec̄ abraā: qd̓ dn̄s ſpālit̓ fieri p̄cepit nō generalit̓ vt talia ſibi ſacrificia fierēt aliqn̄ mandauit: īmo fieri omnino ꝓhibuit. Diſtat gͦ qd̓ iepthe fec̄ a fctōabrae: quia ille iuſſus obtulit filium: iſte fecit qd̓ lege vetatur: ⁊ nullo ſpāli imperio iubet̉. In ip̄o etiam abrae filio:quia talibꝰ ſacrificijs nō delectaret̉ dominꝰ oſtēdit: cū patrem cuiꝰ fidē iubendo ꝓbauit: a filij interfectione ꝓhibuit: ⁊ arietē qͦ ſacrificiū licite ẜm cōgruā temporis conſuetudinem cōpleret̉ appoſuit. ¶ Si aūt hͦ quenqͣꝫ mouet: quōpie crediderit abraam deum talibus ſacrificijs delectari:ſi illicite offeruntur: ⁊ ideo putat recte credidiſſe etiam ieꝑte: ꝙ tale ſacrificiū poſſet eſſe deo acceptum. pͥmo conſideret aliud eſſe vltro vouere: aliud iubenti obtēꝑare. Nonem̄ ſi aliqͥd in damno preter morem a dn̄o inſtitutū ẜuo iubetur: ⁊ id laudabili obediētia fac̄: ideo nō eſt plectēdū ſihͦ facere ſpōte p̄ſūpſerit. Deīde habebat abraaꝫ qd̓ credoret: vt p̄ter diuinū imꝑiū nō ꝑceret filio vt credēs tales victimas deū libent̓ acciꝑe: ſꝫ ꝓpterea iuſſiſſe vt reſuſcitaret
promiſſionis fluxerūt. xl. anni:vt patet in pluribꝰ locꝭ ſacre ſcripture. ſeon aūt fuit debellatusquaſi per vnū annū ante īgreſſum terre ꝓmiſſiōis viuēte adhuc moyſe: ⁊ ſic ante acquiſitionē predicte terre fluxerūt annixxxix. Itē a pͥncipio principatꝰlepthe vſqꝫ ad tertiū ānū regniſalomōis incluſiue fluxerunt cētū ⁊. lxxiiij. anni: quia iepthe iudicauit iſrael ſex annis: ⁊ poſteū abeſſan ſeptē: ⁊ poſtea ahialon decē. ⁊ poſt ip̄m abdō octo:vt habet̉ Iudicū .xij. de his tribus. Poſt ip̄m ſamſō. xx. Iudicū. .xvj. poſt ipſū heli quagragīta: vt habet̉ .j. Reg. iiij. Poſtea ſamuel cuiꝰ anni cōprehendunt̉ cū annis ſaulis ⁊ fueruntinſimul lūcti. .xl. vt habet̉ Act̉.xiij. Poſtea dauid r̄gnauit annis quadraginta: vt habet̉. ij.Reg. v. Poſt eū ſalomon tribus annis ante fundationē tēpli: vt habet̉. iij. Reg. vj. ⁊ iſtianni ſimul iūcti cū precedentibus faciūt ānos. ccxiij. quibꝰſi iungant̉. .cclxvij. anni predicti faciūt. cccclxxx. annos. ⁊ ſicptꝫ qd̓. sͣ. dictū ē. Anni āt. cclxvij. p̄dicti .ſ. a tꝑe debellatiōisſeon vſqꝫ ad pͥncipiū ducat̉ iepthe ſic accipiūt̉ ꝑ ꝑtes: vnꝰ annus an̄ īgreſſū t̓re ꝓmiſſiōis deducatu moyſi: vt ptꝫ ꝑ p̄dictaqͣdragīta qͥbꝰ p̄fuerunt ioſue ⁊othoniel: vt hr̄ Iud̓. iij. Tp̄s eīioſue ī ſacra ſcpͥtura n̄ determīatur ⁊ id̓oſb̓ tꝑe othoniel qͦ ei ſucceſſit cōprehēditur. Octuaginta quibꝰ p̄fuit aioth poſt othoniel: vt habetur Iudi. iij. ca.Quadragīta anni delbore: vthabetur Iudi. v. ca. Quadraginta gedeōis Indi. viij. Tresabimelech Iudi. ix. Uigītitresipſius thola Iudi. x. ca. Uigintiduo ipſius iair Iudi. x. Decē⁊ octo anni qͥbus filij iſrael fuerunt ſine iudice̓ ſeruientes philiſtijm ⁊ filijs amnon ante ꝓmotionē iepthe: vt habet̉ Iud.x. Et iſti anni ſimul iūcti faciūtcclxvij. ⁊ ſic patet ꝓpoſitum.a Factꝰ eſt gͦ ſuꝑ iepthe. Hicꝯn̄r deſcribit̉ ꝓſtratio rebellātis .ſ. regis ammō qͥ noluit acqͥeſcere ꝟbis rōnabilibꝰ ip̄ius iepthe: cuiꝰ modꝰ d̓ſcribit̉. cū d̓r:Factꝰ ē gͦ ſuꝑ iepthe ſpūs dn̄i. .i.volūtas ⁊ audacia pugnādi ꝓppl̓o ī ꝯfidētia diuini adiutorij.b Votū vo. do. di. Licꝫ āt illd̓votū ꝓceſſerit ex d̓uotiōe: tn̄ factū fuit īdiſcrete: qꝛ d̓ domo ſuapͥmo poterat egredi obuiā ei canis qͥ nō eſt aīal īmolaticiū: immo nec ī oblatiōe poterat recipi eiꝰ p̄ciū. Cetera patēt vſqꝫ ibic Decepiſti me. In hebreo hr̄:Turbaſti me ⁊cͣ. Tū qꝛ credebat eā īmolādā: tū qꝛ nō habebat aliā ꝓlē. d Aꝑui enī osmeū. ꝑ votū ſupradictū. e Etalid̓ facere. nō po. qꝛ votū ē ꝓmiſſio deo facta que debet impleri: eo tn̄ modo quo licitū ē.Plāgā
G