audite. Et hanc vocē nos audiuimꝰ de celo allataꝫ cū eēmꝰ cū ip̄oī mōte ſācto. Et habemꝰ firmiorēꝓpheticuꝫ ſermoneꝫ cui bn̄facitisattēdentes quaſi lucerne lucēti incaliginoſo loco donec eluceſcat ⁊lucifer oriat̉ in cordibus veſtris.hoc pͥmū intelligētes ꝙ oīs ꝓphetia ꝓpria interp̄tacōne nō fit. Nōem̄ volūtate humana allata ē aliqn̄ ꝓphetia. ſꝫ ſpūſancto inſpiratilocuti ſūt ſācti dei hoīes. ¶ Ca. ij.Verūt vero ⁊ p̄ſeudo ꝓphetein ppl̓o ſicut ⁊ in vobis erūtmagiſtri mēdaces q̄ introducentſectas ꝑdicōis ⁊ eū qui emit eosdeuꝫ negāt: ſuꝑducentes ſibi celereꝫ ꝑdicōem. Et multi ſequentureorū luxurias ꝑ quos via veritatis blaſphemabit̉ ⁊ in auaritia fictis verb̓ de vobis negotiabūtur.Quibꝰ iuditiū iaꝫ olim nō ceſſatet p̄ditio eoꝝ nō dormitat. Si em̄deꝰ angel̓ peccantibꝰ nō peꝑcit ſꝫrudentibꝰ inferni detractos in tartaꝝ trādidit crutiandos in iuditiū reſeruari ⁊ originali mūdo nōpeꝑcit. ſꝫ octauū nōe iuſtitie p̄cone cuſtodiuit diluuiū mūdoī piorū inducens ⁊ cītates ſodomoꝝ ⁊gomorreoꝝ ī cinereꝫ redigens eū̓ſione danauit exemplū eoꝝ qͥ impie acturi ſūt ponēs ⁊ iuſtū lothoppreſſum a nephandoꝝ iniuriaac luxurioſa conuerſatiōe eruit.Aſpectu em̄ ⁊ auditu iuſtus erathabitanſ apud eos qͥ de die ī dieamaꝫ iuſtā imqͥs oꝑibus crutiabāt. Nouit deus pīos de temptatione eripe. inquos vero in dieiudicij reſeruare crutiandos. Magis aūt eoſ qͥ poſt carnē in ꝯcupiſcentia immūditie ambulant. dominacōemqꝫ cōtēnut. audaces. ſibi placentes. ſectas nō metuuntītroducere blaſphemātes. Vbi āgeli fortitudine et virtute cū ſintmaiores nō portāt aduerſū ſe execrabile iuditiū. Hij vero velut irrationabilia pecorā naturalit̓ ī captionē ⁊ in ꝑnitiē in hijs q̄ ignorāt blaſphemātes in corrup cōneſua ꝑibūt: p̄cipiētes mercedē iniuſtitie voluptatē: exiſtimātes dieidelitias coinqͣnacōnis ⁊ maculedelicijs affluentes in ꝯuiuijs ſuisluxuriantes vobiſcū. oculoſ habētes plenos adulterij ⁊ inceſſabil̓delicti: pellitiētes amīaſ inſtabilescor exercitatū auaritia hn̄tes maledictioniſ filij. derelinquentes rectā viā errauerūt ſecuti viam balaam ex boſor qͥ mercedē iniqͥtatiſamauit. correp̄cōne vero habuitſue veſaīe. Subiugale mutū aīalī hoīs voce loquēs ꝓhibuit ꝓph̓eīſipientiā. Hij ſūt fontes ſine aqͣ⁊ nebule turbinibꝫ exagitate qͥbꝫcaligo tenebraꝝ reſeruat̉. Superbia ei vaītatis loquētes: pellicētin deſiderijs carnis luxurie eos qͣpaululū effugiūt qͥ in errore ꝯuerſant̉: libertate ill̓ ꝓmittētes cū ipſi ſerui ſint corrupcōis. A quo eiqͥs ſuꝑatuſ ē: huiꝰ ⁊ ſeruꝰ ē. Si exrefugientes coinqͥnacōnes mūdin cognitione domini noſtri ⁊ ſaluatoris ih̓u criſti: hijs rurſus implicati ſuperantur: facta ſunt eispoſteriorā deteriora prioribꝰ. Melius eī erat illis nō ꝯgnoſcere viam iuſtitie ꝙ poſt agnitionemretrorſum conuerti ab eo quod illis traditum eſt ſancto mādlato.