Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
321r
Einzelbild herunterladen
 

In inſulā aūt quandā decurrētesq̄ vocat̉ cauda. potuimꝰ vix obtinere ſcaphā Qua ſublata adiutorijs vtebant̉ accigentes naue: timentes ne in ſyrci niciderent: ſubmiſſo vaſe ſic ferebant̉. Validaaūt nob̓ tēpeſtate iactatis. ſequēti die iactū fecerūt ⁊ tertiā die ſuismanibꝫ armamēta nauiſ ꝓiecer̄tNeqꝫ aūt ſole neqꝫ ſyderibꝰ apparentibꝰ ꝑ plures dies ⁊ tempeſtate nō exigua imminēte: iam abſta erat ſpes oīs ſalutis noſtre. Etcū multa ieiunacō fuiſſet cūc ſtꝯpaulus in medio eoꝝ dixit. Op.tuerat quidē o viri audito me nōegredi a creta. lucriqꝫ facere inuiriam hāc ⁊ iacturā. Et nunc ſuadeovobis bono aīo eē. Amiſſio enimnullius aīe erit ex nob̓ p̄terꝙͣ nauis Aſtitit em̄ in hac nocte angelus dei cuiꝰ ſū ego ⁊ cui deẜuio dices. Ne tīeas paule. ceſari te oporret aſſiſtere. Et ecce donauit tibideus oēs q̄ nauigat tecuꝫ. Propt̓qd̓ bono aīo eſtote viri Credo em̄do. qͥa ſic erit quēadmodū dictūē mͥ. In inſulaꝫ aūt quandā oporret nos deuenire. Sꝫ poſtea ꝙtadecima nox ſuꝑuenit: nauigantibꝰ nob̓ in adria circa mediā nōctē ſuſpicabant̉ naute apparere ſibi aliquaꝫ regionē. Qui ⁊ ſubmittentes bolidē: inuenerunt paſſusviginti ⁊ puſillū inde ſeꝑati inuenerūt paſſus qn̓decī. Timētes ātne ī aſpea̓ loca incideremꝰ: de puppi mittētes anchoras qͣtūbant diē fieri. Nautis vero qtibꝰ fuge̓ de naui. cū miſiſſent ſ.ſi inj. Actuū apl̓oꝝixit pa ceturioni ⁊ militibꝰNiſi hij in naui maſerint: vos ſalui fiei n̄ poteſtis. tūc abſcider̄t militeſ funes ſcaphe ⁊ paſſi ſūt eā excidere. Et cū lux inciꝑet fieri: rogabat paulꝰ oēs ſumere cibū dicēsQuartadecima die hodie expectātes ieium ꝑmanētiſ nihil accipiētes. Propt̓ qd̓ rogo vos acciꝑe cibū ꝓ ſalute vrā. qꝛ nulliiſ veſtꝝcapillus de capite ꝑibit. Et cū hecdixiſſꝫ? ſumēs pane grās egit deoin ꝯſpectu oīm et cū fregiſſet cepitmāducare. Animequiores aūt facti oēs ⁊ ip̄i ſūpſerūt cibū. framꝰaūt vniuerſe aīe in naui ducenteſeptuagītaſex. Et ſatiati cibo alleuiabant nauē. iactantes triticū īmare. Cū aūt dies factus eēt terrānō agnoſcebat. ſinu vero quēdāꝯſiderabant hn̄teꝫ litus in quemcogitabant ſi poſſent eicere naueEt cū anchoras ſuſtuliſſent ꝯmittebant ſe mari. ſimul laxātes iuncturas gubernaculoꝝ ⁊ leuato artemone ſcd̓m aure flatu tendebātad litus. Et cū incidiſſemꝰ in locūbithalaſſuꝫ impeger̄t nauē ⁊ ꝓraquideꝫ fixa manebat immobilis.puppis vero ſoluebat̉ a vi marisMilitū autē ꝯſiliū fuit ut cuſtodias occiderent: ne quis cuꝫ enataſſet effugeret. centurio aut volenſẜuare paulū ꝓhibuit fieri Iuſſitqꝫ eos qͥ poſſent natare mittere jpͥmos ⁊ euadere ⁊ ad terra. ex⁊ ceteros alios in tabul̓ ferebantquoſdā ſuꝑ ea que de naui erantEt ſic factū ē ut oēſ am̄e euaderētad terram. Capitulū. xxviij.uimuˢ quia militene inſulaTcū euaſiſſemꝰ: tūc cogno