Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
320r
Einzelbild herunterladen
 

Heſitans aūt ego de huiuſmodiq̄ſtione: dicebaꝫ ſi vellet ire iheroſolimā ⁊ ibi iudicai̓ de iſtis. Paulo aūt appellāte ut ſecuae̓t̉ ad auguſti ꝯgnitiōem. iuſſi ſeruari euꝫdonec mittā eū ad ceſareꝫ. Agrippa aūt dixit ad feſtū. Volebaꝫ ⁊ip̄e hoīem audire. Cras inqͥt audies eū Altea̓ āt die cū veīſſet agrippa ⁊ bernice cū multa ambicōe ⁊introiſſent in auditoriū cuꝫ tribunis ⁊ viris pn̓cipalibꝰ ciuitatis:iubente feſto adductus epauluſEt dixit feſtus. Agrippa rex ⁊ oēsq̄ ſimul adeſtis nobiſcū viri: videtis hunc hoīem de quo oīs multitudo iudeoꝝ int̓pellauit me iheroſolimis petētes et acclamātes nōoportere eū viuere ampliꝰ Ego vero ꝯperi nihil dignū morte eū admiſiſſe. Ipō aūt hoc appellāte adauguſtū iudicaui mitte̓. De quoqͥd certū ſcribā dn̄o n̄ habeo. ꝓpt̓qd̓ ꝑduxi eum ad vos ⁊ maximead te rex agrippa: ut int̓rogacōnefacta habea qͥd ſcribaꝫ. Sine racōne emiin videt̉ mittere vinctuꝫ etcas eiꝰ nō ſignificae̓. Ca. xxvj.Grippa vero ad pauluꝫ ait.Permittit̓ tibi loqͥ ꝓ te metipſo Tūc paulus extēta manu cepit racōem reddere. De oībꝰ qͥbꝰaccuſor a iudeiſ rex agrippa eſtīome beatū apud te: cuꝫ ſim defenſurus me hodie: maxime te ſcienteoīa q̄ apud iudeos ſunt ꝯſuetudines ⁊ q̄ſtiōes. ꝓpt̓ qd̓ obſecro patient̓ me audias. Et quidē vitammea a iuuētute q̄ ab mitio fuit ingente mea ī iheroſolimis nouer̄toēs iudei: p̄ſcientes me ab initioſi velint teſtimomū ꝑhibere qm̄ Lctiui aploꝝ320ſcd̓m certiſſimā ſectā noſtre religiom̄s vixi phariſeus. Et nūc ī ſpeque ad pres noſtroſ repromiſſionis facta eſt a do. ſto iudicō ſb̓iectus in qͣ duodecī tribꝰ noſtre nocte et die deſeruiētes ſperant deuenire. De qͣ ſpe accuſor a iudeis rex.Quid incredibile iudicat̉ apudvos ſi deus mortuos fuſcitat.? Etego quidē eſtimauerā me aduerſus nomē ih̓ū nazarem debere ml̓ta ꝯtrariā agere qd̓ ⁊ feci iheroſolimis. Et multos ſāctoꝝ ego ī carceribꝰ incluſi a pn̓cipibꝰ ſacerdotu poteſtate accepta ⁊ cū occiderētur detuli ſētentiaꝫ. Et ꝑ oēs ſynagogas frequēt̓ puniēs eos: cōpellebā blaſphemare ⁊ ampliꝰ inſaniens in eos: ꝑſequebar vſqꝫ inextea̓s ciuitates. In quibꝰ dū irēdamaſcū cum poteſtate ⁊ ꝑmiſſupn̓cipū ſac̓dotū: die media in viavidi rex de celo ſuprͣ ſplendoreꝫ ſolis circūfulſiſſe me lumen⁊ eos q̄mecū ſimul erant. oēſqꝫ nos cumdecidiſſemꝰ in terrā audiui vocēloquentē mihi hebraica lingua.Saule ſaule quid me ꝑſequeris.Suꝝ eſt tibi ꝯtra ſtimulū calcitr̉re. Ego aūt dixi Quis es dn̄e. dominꝰ aūt dixit. Ego ſū iheſus quētu ꝑſequeris. Sed exurge ⁊ ſta ſupra pedes tuos. Ad hoc em̄ apparui tibi ut ꝯſtituaꝫ te miniſtꝝ ⁊ teſtē eoꝝ q̄ vidiſti ⁊ eoꝝ quibꝰ apparebo tibi: eripiens te de ppl̓is etgentibꝰ in qͣs nūc ⁊ ego mitto teaꝑire oculos eoꝝ ut cōuertant̉ atenebris ad lucē ⁊ de ptāte ſathane ad deū. ut accipiat remiſſionēpeccatoꝝ ⁊ ſortē int̓ ſāctos ꝑ fidēq̄ eſt ī me. Vn̄ rex agrippa nō fui