aūt in aduentu eiꝰ. ſꝫ etiā in cōſolacōne q̄ cōſolatus ē in vob̓: referens in nob̓ veſtꝝ deſideriū veſtꝝfletū veſtrā emulacōnē ꝓ me: itaut magis gauderem. Em̄ ⁊ ſi ꝯtriſtaui voſ in epiſtola: nō me penitet. Et ſi peniteret vidēs ꝙ epiſtola illa ⁊ ſi ad horā vos ꝯtriſtauitnūc gaudeo: n̄ qꝛ ꝯtriſtati eſtis. ſꝫqꝛ ꝯtriſtati eſtis ad peītentiā. Cōtriſtati em̄ eſtis ẜm deū ut in nullo detrimentu patiamini ex nob̓.Que em̄ ſcd̓m deuꝫ triſtitia ē penitentia in ſalutē ſtabilē oꝑat̉. ſecūli aūt triſtitiā mortē oꝑat̉. Ecce eīhocip̄m ſcd̓ꝫ deū ꝯtriſtari vos qnͣtam in vob̓ oꝑatur ſollicitudinēſed defenſionē. ſed indignacōeꝫ.ſꝫ timorē. ſed deſideriū. ſed emulationē. ſed vindictā. In oībꝰ exhibuiſtis vos incōtaminatos eē negotio. Igit̉ ⁊ ſi ſcripſi vobis nonꝓpt̓ eū qui fecit iniuriā nec ꝓptereū qui paſſuſ ē. ſed ad manifeſtādā ſollicitudinē noſtraꝫ quā habemꝰ ꝓ vobis corā deo. Ideo cōſolati ſumus. In ꝯſolacōne aūt noſtra abudantiꝰ magis gauiſi ſumus ſuꝑ gaudio titi. qꝛ refectus ēſpūs eiꝰ ab oībꝰ vobis. Et ſi qͥdapud illū de vobis gloriatus ſū: n̄ſum cōfuſus. ſꝫ ſicut oīa vob̓ in veritate locuti ſumus: ita ⁊ gloriacōnoſtra que fuit ad titū veritas facta eſt. Et viſcea̓ eiꝰ abundantiꝰin vob̓ ſunt: reminiſcentis oīm veſtꝝ obedientiam. qūo cū timore ⁊tremoe̓ excepiſtis illū Gaudeo ꝙin oībꝰ ꝯfido in vobis. ¶ Ca. viij.Vtā aūt facimꝰ vob̓ fratres¶ Egrāꝫ dei q̄ data ē in eccleſijsmacedomē ⁊ ꝙ ī multo exꝑimētotribulacōis abūdātia gaudij ipſoꝝ ⁊ altiſſima pauꝑtaſ eoꝝ abūdauit ī diuitias ſimplicitatiſ eoꝝQuia ẜm v̓tutē teſtimoniū ill̓ reddo ⁊ ſupͣ v̓tutē volūtarij fuerūt cūml̓ta exhortacōe obſecrātes nosgrām ⁊ ꝯmunicacōeꝫ mīſterij qd̓fit ī ſcōs Et nō ſicut ſꝑauimꝰ. ſedſemetipos dederūt: pͥmū dn̄o. deinde nob̓ ꝑ volūtateꝫ dei: ita ut rogaremꝰ titum ut quēadmodū cepitita et ꝑfitiat ī vob̓ etiāꝫ gr̄aꝫ iſtāSꝫ ſicut ī oībꝰ abūdatis fide ⁊ ſermone ⁊ ſcīa ⁊ oī ſollicitudīe īſuꝑ⁊ caritate vrā in nos ut ⁊ ī hac gͦtia abudetis. Nō qͣſi imperās dicoſꝫ ꝑ alioꝝ ſollicitudinē etiā vre caritatis īgeniū bonū ꝯprobas. Scitis em̄ grāꝫ dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. qm̄ ꝓp̄t̓ vos egenꝰ factꝰ ē cū eēt diuesut illiꝰ inopia vos diuites eētis.Et ꝯſiliū ī hoc do Hoc eī vobis vtile ē qͥ n̄ſolū face̓. ſꝫ ⁊ velle cepiſtiſab āno pͥore. Nūc vero ⁊ facto ꝑficite: ut quēadmodū ꝓmptꝰ ē animꝰ volūtatis: ita ſit ⁊ ꝑfitiendi exeo qd̓ hētis. Si eī volūtas ꝓmptaē ſcd̓m id qd̓ habet accepta eſt. n̄ſcd̓m id qd̓ non habet. Nō em̄ utalijs ſit remiſſio: vobis aūt tribulatio. ſꝫ ex equalitate in pn̄ti tēꝑeveſtrā abūdātia illoꝝ īopiaꝫ ſuppleat: ut ⁊ illoꝝ abūdātia veſtreinopie ſit ſupplementū: ut fiat eqͥlitas ſicut ſcriptum ē. Qui multuꝫhabuit nō abundauit ⁊ qui mōdicum nō minorauit. Gratias autem ago deo qui dedit eandem ſollicitudinē ꝓvobis ī corde titi. quoniam exhortationem quidem ſuſcepit. ſed cuꝫ ſollicitior eſſet ſuavoluntate profectus eſt ad vos.