.249.Sꝫ ut adimpleat̉ ſcriptua̓ qͣ manducat inecū pane leuabit contrame calcaneū ſuū. Amodo dico vobis priuſꝙͣ fiat ut cū factuꝫ fueritcredatis qꝛ ego ſū. Amen amē dico vob̓. qui accipit ſi queꝫ miſerome accipit. Qui at me accipit. accipit eū qui me miſit Cū hec dixiſſet ih̓us turbatus eſt ſpū et ꝓteſtatus eſt ⁊ dixit. Amen amen dico vob̓. qꝛ vniꝰ ex vobis trādet meAſpitiebant ergo ad inuicē diſcipuli. heſitantes de qͦ diceret. Eratergo recūbens vnꝰ ex diſcipuliseiꝰ ī ſinu iheſu quē diligebāt ih̓sInnuit ergo huic ſymo petruſ ⁊dixit ei. Cuis ē de quo dic̄. Itaqꝫcū recubuiſſꝫ ille ſupra pectuſ ih̓udic̄ ei. dn̄e quiſ eſt. Rn̄dit iheſuſIlle eſt cui ego intinctu pane porrexero Et cū intinxiſſet pane̓ deditiude ſymonis ſcariothis. Et poſtbucellam introiuit in eum ſathaſine ꝑde lauta hianaſ Et dicit ei iheſus. Quod facisfac̓ citiꝰ Hoc autē nemo ſciuit diſcūbentiū ad quid dixerit ei. Quidā em̄ putabat qꝛ loculos habebat iudas ꝙ dixiſſꝫ ei ih̓us. emeea que opꝰ ſunt nobis ad dieꝫ feſtū a̓ egenis ut aliqͥd daret. Cuꝫ3liiergo accepiſſet ille bucellā. exiuitꝯtinuo frat autē nox. Cum ergoexiſſet dixit ih̓s. Nūc clarificatuseſt filius hominis ⁊ deuſ clarificatus e in eo Si deus clarificatuſ eſtin eo ⁊ deus clarificabit eum in ſeinetip̄o ⁊ ꝯtinuō clarificabit eumFilioli adhuc modicū vobiſcumſū. Queretis me ⁊ ſic̄ dixi iudeis qͦego vado vos nō poteſtis venireEt vobis dico modo. Mandatumnouū do vob̓. ut diligatis iuiceꝫMIohānusſic̄ dilexi vos ut ⁊ vos diligatis īuiceꝫ. In hoc ꝯgnoſcent oēs qꝛ diſcipuli mei eſtis. ſi dilectione habueritis ad inuice. Dic̄ ei ſymo petrus. dn̄e quo vadis. Rn̄dit iheſus. Quo ego vado nō potes memodo ſequi. ſequeris autē poſteaSic ei petruſ. Quare nō poſſum teſequi mō. Amnia mea ꝓ te ponāRndit ei ih̓us. Am̄aꝫ tuam ꝓ mepones. Amen amē dico tibi. noncatabit gallꝰ donec ter me negeſſuis. Nō turbetur cor veſtꝝ.T ait diſcipulis ¶ Ca. xiiij.Creditis ī deū ⁊ in me credite. Indomo pr̄is mei manſiones multeſunt. Si qͦ minꝰ dixiſſem vobis qꝛvado pae̓ vobis locū. Et ſi abiero⁊ prepauero vob̓ locū. iteꝝ veīo⁊ accipiaꝫ vos ad meip̄m ut vbiſū ego ⁊ vos ſitis. Et quo ego vado ſcitis ⁊ viam ſcitis. Dic̄ ei thomas. dn̄e neſcimꝰ quo vadis. Etquo poſſumus viam ſcire. Sic̄ eiih̓us. Ego ſū viā ⁊ veritas ⁊ vitaNemo venit ad prem niſi per meSi ꝯgnouiſſetis me ⁊ pr̄em meuꝫvtiqꝫ cognouiſſetis. Et amodo cōgnoſcētis eū ⁊ vidiſtis eū. dic̄ eiphilippus. dn̄e on̄de nobis pr̄eꝫ⁊ ſufficit nobis. dic̄ ei iheſus. Tāto tēꝑe vobiſcū ſum ⁊ nō ꝯgnouiſtis me. Philippe qui videt mevidet ⁊ pr̄em. Quomodo tu dicison̄de nobis prem. Nō credis qͥaego in pre ⁊ pat̓ in me ē. Verbaque ego loquor vobis a meipō n̄loquor. Pat̓ autē in me manensip̄e facit oꝑa. Nō creditis qꝛ ego īpr̄e ⁊ pat̓ in me eſt. Alioqnͥ ꝓpt̓oꝑa ip̄a credite. Amen amē dicovobis qui credit ī me oꝑa q̄ ego