quibꝫ non relinquet̉ lapis ſuꝑ lapidē qui non deſtruat̉. Interrogauerūt aūt illū dicētes. Preceptorqn̄ hec erūt et qd̓ ſignū cū fieri incipiēt: Qui dixit. Vidēte ne ſeducamini. Aulti em̄ venient in noīemeo dicentes qꝛ ego ſū et tꝑs appropinqͣuit. Nolite ire poſt eos.Cū aūt audieritis prelia ⁊ ſedicōnes: nolite terreri. Oportet pͥmumhec fieri. ſed nondū ſtatim finis.Tunc dicebat illis. Surget genscōtra gentem ⁊ regnū adu̓ſus regnū ⁊ terremotus magni erūt ꝑloca ⁊ peſtilētie ⁊ fames. t̓roreſqꝫde celo ⁊ ſigna magna erūt Sꝫ anhec oīa initiet vobis manꝰ ſuas ⁊ꝑſequent̓ tradēteˢ in ſynagogaſ⁊ cuſtodias: trahētes ad reges ⁊p̄ ſides ꝓpt̓ nomē meū. Contingetaut vob̓ in teſtimonū. Pōnite gͦin cordibꝰ veſtris nō pͥmeditariquemadmodū rn̄deatis. Ego emīdabo vobis os ⁊ ſapientiā: cui nōpoterūt reſiſtere ⁊ cōtradicere oēsaduerſarij veſtri. Trdemini aūta ꝑn̄tibꝰ ⁊ fratribꝰ ⁊ cognatis ⁊amicis ⁊ morte affitient ex vobisEt eritis odio omnibus ꝓpter nōmen meum. Et capillus de capiteveſtro non ꝑibit. In patientia veſtrͣ poſſidebitis aīas veſtras. Cūaut videritis circūdari ab exe̓cituihrl̓m tūc ſcitōte qꝛ appropinquitdeſolacō eiꝰ. Tūc qͥ in iudea ſūt fugiant ad mōtes ⁊ qͥ in medio eiꝰdiſcedāt ⁊ qͣ in regionibꝰ nō ītrētī ea. qꝛ dies vlcōis hij ſūt ut īpleat̉oīa q̄ ſcripta ſūt. ve at pgnātibꝫ ⁊nutētibꝰ ī ill̓ diebꝰ. Erit ei p̄ſſuramag̓ ſuꝑ terrā ⁊ ira ppl̓o huic. Etcadēt ī ore gladij ⁊ captiui ducentur ī oēs gētes. Et ihrl̓m calcabitur a gētibꝫ donec impleant̓ tēꝑanationū. Et erūt ſigna ī ſole et lunā ⁊ ſtell̓ ⁊ in terris p̄ſſurā gētiūp̄ ꝯfuſiōe ſonitꝰ maris ⁊ fluctuūareſcentibꝰ hoībꝫ ꝑ̄ timore ⁊ expectatione q̄ ſuꝑueniēt vniuerſo orbi. Nā v̓tutes celoꝝ mōuebūtur.Et tūc videbūt filiū hoīs venientēī nube cū ptāte magna ⁊ maieſtate. Hijs aūt fieri incipiētibꝫ: reſpicite ⁊ leuate capita vra. qm̄ appropinqͥt redēptio vrā. Et dixit illis ſimilitudinē. videte ficulneā ⁊ oēsarbores cū ꝓducūt iā ex ſe fructūſcitis qnī ꝓpe eſt eſtas. Ita ⁊ voscū videritis hec fieri. ſcitote qm̄ ꝓpe ē regnū dei. Amē dico vobis. qͣꝛnō p̄teribit gn̓atio hec donec oīafiāt. Celū ⁊ terrā trāſibūt. verbaaūt mea nō trāſibūt. Attēdite atvob̓ ne forte grauēt̉ corda vr̄a incrapula ⁊ eb̓etate ⁊ curis huiꝰ vite ⁊ ſuꝑueniēt ī vos repētina diesilla Tanꝙͣ laqueꝰ em̄ ſuꝑueniētin oēs qͥ ſedent ſuꝑ fatiē oīs terreVigilate ergo oī tꝑe orantes utdigni habeamini fugere iſta oīaq̄ futurā ſunt ⁊ ſtare an̄ filiū hoīsfrat autē diebꝰ docens in tēplo:noctibꝰ vero exiens morabatur īmōte qͥvocat̉ oliuēti. Et omniſ populꝰ manicabat ad eum in tēploaudire eum. ¶ Ca. xxij.Ppropinqͣbat auteꝫ dies feſtꝰ azmmiorū qͥ dicit̉ paſchaEt querebant principes ſacerdotum ⁊ ſcribe quomodo eum interficerent: timebant vero plebem.Intrauit autem ſathanas in iudam qui cognominabatur ſcarioth. vnum de duodecim ⁊ abijt