nonagintanouē iuſtis qͥ nō indligēt penitētia. Aut que mulier habens dragmas decem ſi ꝑdideritdragnā vnā: nōne accipit lucernaꝫ ⁊ euertit domū et querit diligent̓ donec inueniat. Et cuꝫ inuenerit: cōuocat amicas ⁊ vicinasdicens. Cōgratulamini mihi. qͥainueni dragmā quā ꝑdiderā. Itadico vobis: gaudiū erit angel̓ d̓iſuꝑ vno peccatore penitentiā āgēte. Ait aūt. Hō quidā habuit duos filios ⁊ dixit adoleſcentior exillis patri Pat̓ dam portionē ſubſtantie q̄ me ꝯtingit. Et diuiſit ill̓ſubſtātiā. Et nō poſt multoſ diesꝯgregatis oībꝰ adoleſcentior filiꝰꝑegre ꝓfectus ē in regionē lōginquā et ibi diſſipauit ſubſtantiaꝫſuaꝫ viuendo luxurioſe. Et poſtꝙͣoīa ꝯſūmaſſet: facta eſt fames valida in regionē illa ⁊ ip̄e cepit egere. Et abijt et adheſit vni ciuiū regionis illius ⁊ miſit illū in villaꝫſuam ut paſceret porcos Et cupiebat implere ventrē ſuuꝫ de ſiliqͥsquas porci maducabat et nemoilli dabat. In ſe āt reuerſus dixitQnͣti mercenarij in domo patrismei abundāt panibꝰ: ego auteꝫhic fame pereo. Surgam ⁊ ibo adpr̄em meū ⁊ dicaꝫ ei. Pat̓: peccauiin celū ⁊ corā te:iam nō ſū dignꝰvocari filiꝰ tuus: fac me ſicut vnūde mercenarijs tuis. Et ſurgēs venit ad pr̄eꝫ ſuū. Cū aūt adhuc lōge eēt vidit illū pat̓ ipſiꝰ ⁊ miſericordia motuſ ē ⁊ accurres ceciditſuꝑ collū eiꝰ ⁊ oſculatus ē euꝫ. dixitqꝫ ei filius. Pat̓: peccaui in celū⁊ corā te: iaꝫ nō ſū dignꝰ vocari filius tuꝰ. Sixit aūt pat̓ ad ſeruoſſuos. Cito ꝓferte ſtolā primā etinduite illū ⁊ date ānulū ī manueiꝰ ⁊ caltiamenta in pedes eius. Etadducite vitulū ſagmatū ⁊ occidite ⁊ māducemꝰ ⁊ epulemur. qꝛHic filiꝰ meꝰ mortuꝰ erat ⁊ reuixitperierat ⁊ inuētus eſt. Et ceperūtepulari. frat aūt filiꝰ eiꝰ ſemor inagro. Et cū veniret ⁊ appropīquaret domūi: audiuit ſymphomaꝫ ⁊choꝝ ⁊ vocauit vnū de ſeruis ⁊ interrogauit q̄ hec eēnt. Iſqꝫ dixit illi. Frat̓ tuus venit et occidit pat̓tuus vitulū ſaginatū. qꝛ ſaluū illū recepit. Indignatus eſt aūt ⁊nolebat introire. Pat̓ ergo illiuſegreſſus cepit rogare illuꝫ At illernidens dixit pr̄i ſuo. Ecce tot ānisſeruio tibi ⁊ nūꝙͣ mandatū tuuꝫp̄teriui ⁊ nūꝙͣ dediſti mͥ heduꝫ utcū aicis meis epularer. Sꝫ poſtꝙͣfilius tuꝰ hic qui deuorauit ſb̓ſtātiaꝫ ſuā cū meretricibꝰ venit: occidiſti illi vitulū ſagmatū. At ipſedixit illi. Fili tu ſemꝑ mecum es ⁊oīa mea tua ſūt. Epulari at ⁊ gaudere oportebat. qꝛ frat̓ tuuſ h̓ mortuꝰ erat ⁊ reuixit: perierat et inuētus eſt. ¶ Capitulū. xvi.ſuos. Hō quidā erat diuesIcebat aūt ⁊ ad diſcipuloſqui habebat villicum: ⁊ hic diffamatus ē apud illū: quaſi diſſipaſſet bona ipſius. Et vocauit illū etait illi. Quid hͦ audio de te. Redde racōem villicationis tue. Iamem̄ nō poteritis villicare. Ait aūtvillicus intra ſe. Quid fatiam. qͥadominus meus aufert a me villicationem. Fodere non valeo: mēdicare erubeſco: Scio quid fatiaꝫut cū amotuſ fuero a villicacōne