acLEt cōuerſus ad diſcipulos ſuosdixitBeati oculi qui vidēt q̄ vosvidetis. dico em̄ vobis ꝙ multi reges ⁊ ꝓphete voluerūt videre quevos videtis ⁊ nō vider̄t ⁊ audireq̄ auditis ⁊ nō audierūt. Et eccequidā legiſpei̓tus ſurrexit tēptāſillū ⁊ dicens. Aagiſter qͥd faciēdo vitaꝫ eternā poſſidebo. At illedixit ad eū. In lege quid ſcriptūeſt.? Qūo legis. Ille rn̄dens dixitdiliges dn̄m deuꝫ tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota anima tua ⁊ ex oībus viribꝰ tuis ⁊ ex omni mentetua ⁊ ꝓximū tuū ſicut te ipſū. Dixitqꝫ illi. Recte rn̄diſti. Hoc fac etviues. Ille aūt volens iuſtificareſeipſū dixit ad iheſū. Et qͥs ē meꝰꝓximꝰ. Suſcipiēs āt iheſus dix 1it. Homo quidā deſcendebat abiheruſaleꝫ in ihericho ⁊ incidit inlatrones qͥ etiā deſpoliauerūt eu⁊ plagis impoſitis abierūt ſemiuiuo relicto. Accidit ut ſacerdosquidā deſcēderet eadē via ⁊ viſo illo preteriuit. Similit̓ ⁊ leuita cumeſſet ſecus locū ⁊ videret eū ꝑtrāſijt. Samaritanꝰ aūt quidā iterulgut d ulo cait̓faciens venit ſecus eū ⁊ vidēs eūmiſericordia motꝰ eſt. Et appropians alligauit vulnera eiꝰ infundens oleū ⁊ vinū ⁊ imponēs illuin iumentū ſuū duxit in ſtabuluꝫ⁊ curam eiꝰ egit Et altera die protulit duos denal̓os ⁊ dedit ſtabulario ⁊ ait. Curam illius habe etqd̓cunqꝫ ſuꝑerogaueris. ego curedieio reddā tibi Quis hoꝝ triūvid̓r tibi ꝓximus fuiſſe illi qui incidit ī latrones. At ille dixit Ruifecit miſericordiā in illū. Et ait illiiheſus Vade ⁊ tu fac ſimiliter. FaNͣ ſaſtiy.C ihē Vyˣ lxū ti. yon d. pͥº ẜº ſſtipis. §. pͦ acceyovt iꝰ/ ſuſtixi. t..h. Aij2º ẜ .h. yvGyFluc..239.ctum ē aūt dū irent ⁊ ipſe intrͣuitin quodd̓ caſtellū ⁊ mulier q̄dāmartha noīe excepit illū ī domūſuā ⁊ huic erat ſoror noīe maria.Que etiā ſedēs ſecꝰ pedes dn̄i audiebat v̓bū illius. martha auteꝫſatagebat circa frequēs miniſteriū. Que ſtetit ⁊ ait. dn̄e nō eſt tibi cure ꝙ ſoror mea reliqͥt me ſelā miniſtrare. Sic ergo illi ut meadiuuet. Et rn̄dens dixit illi dn̄sMartha martha ſollicita es etturbaris erga plurīa Porro vnūeſt neceſſariū. Maria optimaꝫ ꝑtem elegit. que nō auferet̉ ab eaeſſet in quodāl loco oransT factū eſt cum ¶ Ca. xi.ut ceſſauit dixit vnus ex diſcipulis eiꝰ ad eū. dn̄e doce nos orariſicut docuit iohānes diſcipulosſuos. Et ait illis. Cū oratis dicitePater ſāctificet̉ nomē tuū. adueniat regnū tuū fiat voluntas tuapanē noſtrū quotidianū da nobis hodie et dimitte nob̓ peccatanr̄a. ſiquidē ⁊ nos dimittimꝰ debitoībꝰ nr̄is ⁊ ne nos īducas ī tēꝑtacōeꝫ. Et ait ad illos. Quiſ veſtꝝhabebit amicū ⁊ ibit ad illuꝫ media nocte ⁊ dicet illi amice cōmoda mihi tres panes. qm̄ amicusmeus venit de via ad me ⁊ nō habeo qd̓ ponā ante illū ⁊ ille deintreſpondēs dicat. noli mihi moleſtus eē. iā oſtium clauſū ē ⁊ puerimei mecū ſunt in cubili. nō poſſuꝫſurgere ⁊ dare tibi. Et ille ſi ꝑſeuerauerit pulſans dico vob̓ ⁊ ſi nōdabit illi ſurgēs eo ꝙ amicꝰ eiuſſit ꝓpter improbitatē tn̄ eius ſurget ⁊ dabit illi quot qͦt habꝫ neceſſarios Et vob̓ dico ego. Petite