quā ꝑte illū inferrēt p̄ turba: aſcēderūt ſuprͣ tectū ⁊ ꝑ tegulas ſūmiſerūt eum cū lecto in mediū anteihꝫ. Ruoꝝ fi dē ut vidit dixit. Homo: remittunt̉ tibi peccata tua. Etceperūt cogitare ſcribe et phariſeidicētes. Cuis eſt hic qui loqͥturblaſphenas Quis pōt dimittere pctā: niſi ſoluſ deus. Vt ꝯgniouit aūt ih̓us cogitacones eoꝝ: reſpondēs dixit ad illos. Quid cogitatis in cordibꝰ vr̄is. Quid ē faciliꝰ dicere dimittūt̉ tibi peccata: andicere ſurge ⁊ ambula. Vt auteꝫſciatis qꝛ filiꝰ hoīs habet poteſtatem in terra dimittēdi peccata: aitparalitico Tibi dico ſurgē tolle lectū tuū ⁊ vade in domū tuā. Et cōfeſtim ꝯſurgens corā illis tulit inquo iacebat ⁊ abijt in domū ſuaꝫmagnificans deū. Et ſtupor apprehendit oēs ⁊ magnificabāt deuꝫEt repleti ſunt timore dicentes. qꝛvidimꝰ mirabilia hodie. Et poſthec exijt ⁊ vidit publicanū noīeleui ſedentē ad theloneū ⁊ ait illi.Sequere me. Et relictis oībus ſurgens ſecutus ē euꝫ. Et fecit ei cōuiuiū magnū leui in domo ſua ⁊ ea̓tturba multa publicanoꝝ et aliorū qui cuꝫ illis erant diſcūbenteſ.Et murmurabāt phariſei ⁊ ſcribeeoꝝ dicentes ad diſcipulos eiuſ.Quare cū publicanis ⁊ peccatoribꝰ māducatiſ ⁊ bibitis. EEt reſpōdens ih̓us dixit ad illoſ. Nō egētqui ſani ſunt medico. ſꝫ qui malehn̄t. Nō veni voͣre iuſtos. ſed peccatores ad penitentiā. At illi dixerunt ad eū. Quare diſcipuli iohānis ieiunāt frequent̓ ⁊ obſecracōnes fatiūt: ſimilit̓ ⁊ phai̓ſeoꝝ. tuiaūt edūt ⁊ bibūt. Quibꝰ ip̄e ait.Nūquid poteſtis filios ſpōſi dumcū illis eſt ſpōſuſ facere ieiunare?Veniēt aūt dies ⁊ cū ablatus fuerit ab ill̓ ſpōſus: tūc ieiunabuntin ill̓ diebꝰ. dicebat aūt ⁊ ſimilitudinē ad illos. Quia nemo ꝯmiſfurā a nouo veſtimēto immittit īveſtimentū vetus: alioqnͥ ⁊ nouūrūpit ⁊ veteri nō ꝯuenit ꝯmiſſuraa nouo. Et nemo mittit vinuꝫ nōuū in vteres veteres: alioqn̓ rumpit viiū nouū vteres ⁊ vinuꝫ effundet̉ ⁊ vteres ꝑibūt. Sed vniūnouū in vteres nouos mittendūē et vtraqꝫ ꝯſeruant̉. Et nemo bibens vetus ſtatī vult nouū. dicitem̄ vetus melius eſt. ¶ Ca. vi.Actū eſt autē in ſabbato ſecūdo pͥmo cū trāſiret ꝑ ſatavellebant diſcipuli eius ſpicas ⁊mādlucabant ꝯfricātes manibꝰ.Quidā aūt phariſeoꝝ dicebāt illis. Quid facitis qd̓ nō licꝫ in ſabbatis. ?Et rn̄dēs ih̓s ad eos dixit.Nec hoc legiſtis qd̓ fec̄ dauid cuꝫefuriſſꝫ ip̄e ⁊ qͥ cū illo erat. quo intrauit ī domū dei ⁊ panes ꝓpoſicōnis ſumpſit ⁊ māducauit ⁊ dedithijs qͥ cū ip̄o erāt qͦs n̄ licꝫ māducare nͥ tm̄ ſac̓dotibꝰ. Et dicebat illis. qꝛ dn̄s ē filiꝰ hoīſ etiā ſabbatiFactū ē āt ⁊ ī alio ſabbato ut intrae̓t ī ſynagoga ⁊ doce̓t. Et eratibi hō ⁊ manꝰ eiꝰ dextr ea̓t arid aObẜuabāt āt ſcribe ⁊ phai̓ſei ſi īſabbato curae̓t: ut īuenirēt vnd̓accuſarēt eū. ip̄e vero ſciebat cogitacōnes eoꝝ ⁊ ait hoī qͥ habebatmanū aridā. ſurge ⁊ ſta īmediūEt ſurges ſtetit Ait at ad illoſ iheſus. Int̓rogo vos ſi licꝫ ſabbatis