2filius dei es dic lapidi huic ut panis fiat. Et rn̄dit ad illum ih̓us.Scriptū eſt qꝛ nō in pane ſolo viuit homo ſed in omni verbo dei. Etduxit illuꝫ dyabolus ⁊ on̄dit illioīa regna orbis terre in momētotꝑis ⁊ ait illi Tibi dabo poteſtatēhanc vniu̓ſā ⁊ gl̓iam illoꝝ. qꝛ intrdita ſunt ⁊ cui volo do illa. Tuergo ꝓcidens ſi adoraueris corame: erūt tua oīa. Et rn̄dens ih̓usdixit illi. Scriptū ē. dn̄m deū tuuꝫadorabis ⁊ illi ſoli ſeruies. Et duxit illū in ihrl̓m ⁊ ſtatuit eū ſuperpinna templi ⁊ dixit illi. Si filiusd̓i es mitte te hinc deorſū Scriptūeſt em̄ ꝙ angel̓ ſuis mādauit dete ut ꝯſeruēt te et qꝛ in manibustollēt te: ne forte offendas ad lapidē pedem tuū. Et rn̄dens ih̓s aitilli. dictū eſt. Nō temptabis dn̄mdeū tuū. Et ꝯſūmata oī temptacōedyabolus receſſit ab illo vſqꝫ adtempꝰ ⁊ regreſſus ē ih̓us in virtuteſpūs in galileaꝫ ⁊ fama exijt ꝑvniuerſā regione de illo. Et ip̄e docebat in ſynagogiſ eoꝝ ⁊ magnificabatur ab oībꝰ. Et venit nazareth vbi ea̓t nutritus ⁊ intrauitſcd̓m ꝯſuetudinē ſuā die ſabbatiin ſynagōgaꝫ ⁊ ſurrexit legere. Ettrāditus eſt illi liber yſaie ꝓph̓e.Et ut reuoluit librū inuenit locuꝫvbi ſcriptū ea̓t. Spūſ dn̄i ſuꝑ meꝓpter qd̓ vnxit me euangeliſarepauꝑibꝰ miſit me: ſanare contritos corde. p̄dicare captiuis remiſſionem ⁊ cecis viſū. dimittere cōfractos in remiſſionē. p̄dicare annū dn̄i acceptū ⁊ die retribucōisEt cum plicuiſſet libruꝫ: reddiditminiſtro ⁊ ſedit. Et omniū ī ſynagoga oculi erāt intendētes in eū.Cepit aūt dicere ad eoſ. qꝛ hodieimpleta eſt hec ſcripturā ī auribꝰveſtris. Et omnes teſtimoniū illidabāt ⁊ mirabant̉ in verbis gratie que ꝓcedebant de ore ipſiꝰ ⁊ dicebant. Nōne hic ē filiꝰ ioſeph.Et ait illis. Vtiqꝫ dicētis mͥ hancſimilitudinē. MAedice curā teipſūQuātā audiuimꝰ facta in capharnaū fac̄ ⁊ hic ī patria tua. Ait autē. Amē dico vobis qꝛ nemo ꝓpheta acceptuſ eſt ī patria ſua. In veritate dico vob̓: multe vidue erātin diebuſ helie in iſrl̓ qn̄ clauſū ēcelū annis tribꝰ ⁊ menſibꝫ ſex: cūfacta eēt fames magna ī oī terra⁊ ad nullā illarū miſſus ē heliasnͥ in ſarepta ſydome ad mulieremviduā. Et multi leproſi erāt ī iſrl̓ſub heliſeo ꝓph̓a ⁊ nemo eoꝝ mūdatus ē niſi naamā ſyrꝰ. Et repleti ſunt omēs in ſynāgoga ira hecaudientes. Et ſurrexerunt ⁊ eiecerūt illū extra ciuitatē ⁊ duxeruntillū vſqꝫ ad ſuꝑciliuꝫ montis ſuꝑquē ciuitas illorū erat edificataut p̄cipitarent eū. Ip̄e aūt trāſiēsꝑ mediū illoꝝ ibat. Et deſcēdit incapharnaū ciuitatē galilee. ibiqꝫdocebat illos ſabbatis. Et ſtupebant in doctrina eiꝰ. qꝛ in poteſtate erat ſermo ip̄ius. Et in ſynagoga erat homo habens demoniuꝫmimūdū ⁊ exclamauit voce magdicēs. Sine: quid nobis ⁊ tibi iheſu nazarene. Veniſti perdere noſScio te qui ſis ſanctus d̓i. Et increpauit illum iheſuſ dicens. Obmuteſce et exi ab eo. Et cum proieciſſet illum demonium in mediumexijt ab illo. nihilqꝫ illum nocuit