Vit in diebꝰ herodisregis iudee ſac̓dosq̄daꝫ noīe zacharias de vice abia ⁊ vxor illi de filiabꝫ aarō⁊ nomē eius elizabeth. frāt autēiuſti ambo an̄ deū incedētes in oībus mādatis ⁊ iuſtificacōnibusdn̄i ſine querela. Et nō erat illisfilius. eo ꝙ eſſet elizabeth ſteril̓⁊ ambo ꝓceſſiſſent in diebꝰ ſuis.Factū eſt aūt cū ſacerdocio fūgeretur zacharias in ordine vicisſue an deū ſcd̓m ꝯſuetudinē ſacerdotij ſorte exijt ut incēſuꝫ ponerꝫīgreſſus ī tēplū domini. Et om̄isml̓titudo ppl̓i erat oras foris hoa̓incenſi. Apparuit aūt illi āgelusdn̄i ſtans a dextris altaris icenſiEt zacharias turbatus ē vidēs ⁊timor irruit ſuꝑ eū. Ait aūt ad illū angelus. Ne timeas zachariaqm̄ exaudita ē deprecatio tua. Etvxor tua elizabet pariet tibi filiū⁊ vobis nomē eius iohāne ⁊ eritgaudiū tibi ⁊ exultacio ⁊ multiin eius natiuitate gaudebūt Eritem̄ magnus cora dn̄o ⁊ vium⁊ ficeram nō bibet. Et ſpūſācto replebit̉ adhuc ex vtero nir̄is ſue⁊ multos filioꝝ iſrahel cōuertetgptt iad dn̄m deū ipſorum. Et ip̄e precedet an̄ illū ī ſpiritu ⁊ virtute helie ut cōuertat corda patrū in filios ⁊ incredibiles ad prudētiaꝫiuſtoꝝ ꝑare dn̄o plebem ꝑfectaꝫEt dixit zacharias ad āgelū. Vn̄hoc ſciā? Ego em̄ ſū ſenex ⁊ vxormea ꝓceſſit ī diebꝰ ſuis. Et rn̄dēſāgelꝰ dixit ei. Ego ſū gabriel quiaſto āte deū ⁊ miſſus ſū loqui adte ⁊ hec tibi euāgeliſae̓ Et ecce eīſ¶ Luce.23tacens ⁊ nō poteris loq̄ vſqꝫ in diem quo hec fiāt ꝓ eo ꝙ nō credidiſti verb̓ meis q̄ implebūtur intꝑe ſuo. Et erat plebs expectanszachariā ⁊ mirabatur ꝙ tardarꝫipſe in tēplo. Egreſſus aūt nō. poterat loqui ad illos. Et cognouērūt ꝙ viſiōeꝫ vidiſſet in tēplo Etipſe erat innuens illis ⁊ ꝑmāſitmutus Et factū eſt ut impleti ſūtdies officij eiꝰ abijt in domū ſua.Poſt hos aūt dies cōcepit elizabeth vxor eiꝰ ⁊ occultabat ſe mēſibus qnͥqꝫ dicens. Quia ſic fecitmihi dn̄s in diebꝰ quibꝰ reſpexitauferre obprobriū meū int̓ hoīesIn mēſe at ſexto miſſus ē āgelꝰgabriel a deo ī ciuitatē galilee cuinomē nazareth. ad v̓ginē deſpōſataꝫ viro cui nomē erat ioſeplde domo dauid ⁊ nomen vginismariā. Et ingreſſus āgelꝰ ad eaꝫdixit. Aue gratiā plena dn̄s tecūbn̄dicta tu in mulieribꝰ. Que cuꝫaudiſſet. turbata ē in ſermōe ei⁊ cogitabat qͣlis eſſet iſta ſalutacio. Et ait āgelꝰ ei Ne timeas maria inueniſti em̄ gratiā apud deūEcce cōcipiēs in vtero ⁊ paries filium ⁊ vocab̓ nomē eiꝰ iheſū Hicerit magnus ⁊ filius altiſſimi vocabitur. Et dabit illi dn̄s deus ſedem dauid patris eiꝰ ⁊ regnabitin domo iacob in eternū et regnieius nō erit finis. dixit at mariaad āgelū. Rūo fiet iſtud quoniāviꝝ nō ꝯgnoſco? Et rn̄dens agelus dixit ei. Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊ virtus altiſſimi obūbrabit tibi. Ideoqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex teſāctū vobitur filius dei. Et ecce elizabeth ꝯgnata tua ⁊ ipſa cōcepit