ꝯgnitis nichanor conſternabat̉ ⁊grauiter ferebat ſi ea q̄ conuenerant irrita faceret nihil leſus a viro. ſed quia regi reſiſtere nō poterat oportunitateꝫ obẜuabat quapreceptum ꝑficeret. At machabeus videns ſecum auſterius āgerenichanorem ⁊ conſuetū occurſuꝫferotius exhibentem: intelligensnon ex bono eē auſtei̓tatē iſtampaucis ſuorum cōgregatis occultauit ſe a nichanore. Ad̓ cum illecognouit fortiter ſe a viro preuētum: venit ad maximum ⁊ ſanctiſſimum templum ⁊ ſacerdotibꝰ ſolitas hoſtias offerentibus iuſſitſibi tradi viꝝ. Quibus cū iuramēto dicentibꝫ neſcire ſe vbi eēt quiquerebat̉: extendens manū ad tēplū iurauit dicens. Niſi iudā vinctuꝫ mihi tradideritis iſtud dei fanū in planitieꝫ deducā ⁊ altare effodiaꝫ ⁊ templū hoc libero patriconſecrabo. Et hijs dictis abijtSacerdotes auteꝫ ꝓtendentes manus in celum inuocabant eū quiſemꝑ ꝓpugnator eēt gentis ipſorum hec dicentes. Tu domine vniuerſorum qui nulluiſ indiges: voluiſti templū habitaconis tue fieri in nobis. Et nunc ſancte ſanctorum omniuꝫ domine conſerua ineternū impollutaꝫ domum iſtamque nuper mundata eſt. Raziasautē quidaꝫ de ſenioribus ab iheroſolimis delatus ē nichanori viramator ciuitatis ⁊ bene audiensqui ꝓ affectu pater iudeorū appellabatur. Hic multis temporibuscontinentie ꝓpoſitum tenuit in iudaiſmo. corpuſqꝫ et animam tradere contentus ꝓ perſeuerantia.Volens autem nichanor manifeſtare odium qd̓ habebat in iudeos miſit milites quingētos ut eūcomprehenderēt. Putabat enimſi illum decepiſſet: ſeſe cladem iudeis maximam illaturum. Turbisautem irruere domuꝫ eius ⁊ ianuam dirūpere atqꝫ igneꝫ amo uerecupientibus cum iam comprehēderetur gladio ſe pecijt: eligēs nōbiliter mori potius ꝙ ſubditus fieri peccatoribus ⁊ tontr̄ natalesntutinent.ſuos iniurijs indignis agi. Sedcum per feſtinationem non certoictu plagam dediſſet ⁊ turbe interInuinutlqaxr. x rxij.oſtia irrūperent recurrens audacter ad murū: p̄cipitauit ſemetipIuuſus xlex. .2x.ſū virilit̓ in turbas quibus velociter locum dantibus caſui eius:venit ꝑ mediam ceruicem Et cumadhuc ſpiraret accenſus am̄o ſurrexit et cū ſanguis eiꝰ magno fluxu deflueret ⁊ grauiſſimis vulneribus eēt ſautiꝰ curſu turbaꝫ pertranſijt ⁊ ſtans ſuprͣ quandā petram prerupta ⁊ iaꝫ exanguis eſfectus: ꝯplexꝰ inteſtina ſua vtriſqꝫ manibꝰ ꝓiecit ſuper turbas inuocās dn̄atorem vite ac ſpūs uthec illi iteruꝫ redderet atqꝫ ita vitadefunctus eſt. ¶ Capitulū. xv.¶ Liudā eē in lotis ſamarie: coIchanor auteꝫ ut comperitgitauit cū omī impetu die ſabbati cōmittere bellum. Iudeis vero qͥillum per neceſſitatem ſequebant̉dicentibꝰ ne ita ferocit̓ ⁊ barbae̓feceris. ſed honorē tribue diei ſanctificationis et honora eum qͥ vniuerſa conſpicit at ille infelix īterrogauit ſi eſt potens in celo quiimperauit agi diem ſabbatorum