Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
189v
Einzelbild herunterladen
 

ea que nō licebat. Altare etiā plenū erat illicitis que legibus ꝓhibebant̉. Neqꝫ aūt ſabbata cuſtodiebāt̉ neqꝫ dies ſollēnes patrijẜuabant̉. nec ſimpliciter ſe quiſꝙͣiudeū ꝯticebat̉. Ducebant̉ aūt cūamara neceſſitate in die natal̓ regis ad ſacrifitia ⁊ cum liberi ſacr̄celebrarent̉: cogebant̉ edera coronati libero circuire. decretuꝫ auteꝫexiuit in ꝓximas ciuitates gentiliū fuggerētibꝰ ptolomeis ut paxi modo ⁊ ipſi adu̓ſus iudeos agerent ut ſacrificarent. eoſ aūt quinollent trāſire ad inſtituta gentiliū interficerent. frat gͦ videre miſeriā. Due em̄ mulieres delate ſūtnatos ſuos circūcidiſſe quas adv̓berā infantibꝰ ſuſpēſis cū publice ꝑ ciuitatē circūcluxiſſent ꝑ mūros precipitauerūt. Alij vero adꝓximas cōeuntes ſpelūcas ⁊ latēter ſabbati diē celebrantes cū indicati eēnt philippo flāmis ſucceſi ſunt eo ꝙ verebant̉ ꝓpt̓ religionē ⁊ obſeruantiaꝫ manu ſibimetvx j6viauxiliū ferre. Obſecro autē eos qͥhunc libꝝ lecturi ſunt ne abhorreſcāt ꝓpt̓ aduerſos caſus. ſꝫ reputent ea q̄ acciderūt nō ad interituſꝫ ad correctōnē eē generis noſtriEtem multo tꝑe nō ſinere peccatoribꝫ ex ſētentia āgere. ſꝫ ſtatim vl̓tiones adhibere: magni bn̄ficij ēinditiū. Nō em̄ ſicut in alijs nacōnibꝫ dn̄s patient̓ expectat: ut eaſcū iudicij dies aduenerit in plemtudine peccatoꝝ puniat: ita ⁊ ī nobis ſtatuit ut peccatis noſtris ī finē deuolutis ita demū in nos vindicet ꝓpter qd̓ nunꝙͣ quideꝫ a nōbis miſei̓ cordiam ſuam amouētcorripiens vero in aduerſis ppl̓mſuuꝫ nō derelinquit. Sed hec nob̓ad ꝯmonicōem legentium dictaſint paucis. iam auteꝫ veniendūē ad narracō em. Igit̉ eleazarusvnꝰ de pͥmoribus ſcribaꝝ vir etate ꝓuectus ⁊ vultu decorus aꝑtoore hians cōpellabat̉ carne porcinam māducare. at ille glorioſiſſimā morteꝫ magis ꝙ odibilē vitācomplectes: volūtarie preibat adſupplitiuꝫ. Intuens aūt quo oporteret accidere: patient̓ ſuſtinēs deſtinauit n̄ admittere illicita ꝓptervite amore. Hij aūt qui aſtabātiniqua miſeracōne ꝯmotiꝓpter ātiquā viri amicitiā: tollentes euꝫſecreto rogabāt afferri carnes qͥbus veſci ei licebat: ut ſimularet̉māducaſſe ſicut rex imperaueratde ſacrificij carnibꝰ: ut hoc factoa morte liberaret̉ ⁊ ꝓpter veterē viri amicitiā hanc in eo facerēt humanitatē. At ille cogitae̓ cepit etatis ac ſenectutis ſue eminentiamdignaꝫ ⁊ ingenite nobilitatis canitiem atqꝫ a puero optime ꝯuerſacōnis actus ⁊ ſcd̓m ſācte ⁊ a d̓condite legis cōſtituta rn̄dit citodicens p̄mitti ſe velle in infernuNon em̄ etateꝫ noſtrā dignū eſtinqͥt fingere ut multi adoleſcētesarbitrantes eleazarū nonagintaannoꝝ tranſiſſe ad vitam alienigenaꝝ ⁊ ipſi ꝓpter meam ſimulatione ⁊ ꝓpter modicum corruptibilis vite tempus decipiant̉ ⁊ perhoc maculam atqꝫ execrationemmee ſenectuti conquira. Nam ⁊ ſiin preſenti tempore ſupplicijs hominū eripiar. ſꝫ manuꝫ omnipotetis nec viuꝰ nec defūctus effugia.