Contriſtatus itaqꝫ antiochꝰ aīoꝓpt̓ om̄ā ⁊ flexꝰ ad miſericordiaꝫlacrimas fudit recordatꝰ defūctiſobrietatē ⁊ modeſtiā. Accenſiſqꝫanimis andronicū purpurā exutū ꝑ totā ciuitatē iubet circūduci⁊ in eodē loco ī qͦ ī omā impiētatēꝯͣ miſerat ſacrilegū vita pͥuari: domino illi ꝯdignā retribuēte penaMultis aūt ſacrilegijs in tēplo alyſimacho ꝯmiſſiſ menelai ꝯſilio⁊ diuulgata fama ꝯgregata ē ml̓titudo aduerſū lyſimachū multoiam auro exportato. Turb̓ aūt inſurgentibꝰ ⁊ animis ira repletislyſimachꝰ armatis fere tribꝰ milibꝰ iniqͥs maībꝰ vti cepit: duce qͥdā tyrāno etate parit̓ et demētiaꝓuecto Sꝫ ut intellexerūt conatūlyſimachi: alij lapides. alij fuſtesvalidos a rripuere. quidā vero cinere in lyſimachū iecere Et multiqͥdā vulnerati quidā aūt ⁊ ꝓſtrͣti. oēs vero in fugā ꝯuerſi ſūt. Ipſū etiā ſacrilegū ſecuſ erariū int̓fecerūt. de hijs gͦ cepit iuditiū aduerſus menelaū agitari. Et cū veniſſet rex tyꝝ: ad ip̄m negotiū detulerūt miſſi tres viri a ſemoribꝰEt cū ſuꝑae̓t̉ menelaꝰ ꝓmiſit ptolomeo multas pecunias dare adſuadendū regi. Itaqꝫ ptolomeꝰ inquodā atrio poſitū qͣſi refrigerādi grā regē adijt ⁊ deduxit a ſentētiā ⁊ menelaū qͥdē vniuerſe malitie reū criminibus abſoluit. miſeros at qui etiā ſi apud ſcitas cauſā dixiſſent innocētes iudicarent̉hos morte dānauit. Cito gͦ īiuſtāpenā dederūt qͥ ꝓ ciuitate ⁊ ppl̓o ⁊ſacris vaſis caꝫ ꝓſecuti ſūt. Quāob reꝫ tyrijqͦꝫ indigͣti erga ſepulturā eoꝝ liberaliſſimi extiterunt.Menelaꝰ aūt ꝓpt̓ eoꝝ qui in potētia erat auaritia ꝑmanebat in poteſtate: creſcens in malitia ad inſidias ciuium.¶ Ca. v.Odē tꝑe antiochꝰ ſcd̓am ꝓfectionē ꝑauit in egiptū Cōfigit aūt ꝑ vniuerſā iheroſolimorū ciuitate videri diebꝰ qͣdragītaꝑ aera eqͥtes diſcurrētes aureasſtolas hn̄tes ⁊ haſtas qͣſi cohortes armatas ⁊ curſus equoꝝ perordines digeſtos ⁊ ꝯgreſſiones fieri cōminꝰ ⁊ ſcutoꝝ motus et galeatoꝝ multitudīeꝫ gladijs diſtrictis ⁊ teloꝝ iactꝰ ⁊ aureoꝝ armorū ſplēdorē: oīſqꝫ generis loricaꝝQuaꝓpt̓ oēſ rogabat in bonū mōſtr̄ ꝯuerti. Sꝫ cū falſus rumor exiſſet tanꝙͣ vitā exceſſiſſet antiochꝰaſſumptis iaſō nō minꝰ mille viris aggreſſus ē ciuitatē repente ⁊ciuibꝰ ad muꝝ ꝯuolātibꝰ ad vltimū apprehēſa ciuitate menelaꝰfugit ī arcē. Iaſō vero nō ꝑcebatī cede ciuibꝰ ſuis nec cogitabat ꝓne itelicats.ſꝑitatē adu̓ſū cognatos malū eēmaximū: arbitras hoſtui ⁊ n̄ ciuium ſe trophea captuꝝ Et pn̓cipatu qͥdē nō obtinuit. fine vero iſidiaꝝ ſuaꝝ ꝯfuſiōeꝫ accepit ⁊ ꝓfugꝰiteꝝ abijt ī āmanitē. Ad vltimuꝫī exitiū ſui ꝯcluſus ab aretha arabū tyrāno: fugies de ciuitate in ciuitatem oībꝰ odioſus ut refugalegū ⁊ execr̄bil̓ ut patrie ⁊ ciuiūhoſtis ī egiptū extruſus ē ⁊ q̄ ml̓tos de patria ſua expulerat: peregre perijt lacedemomās ꝓfectꝰ q̄ſi ꝓ ꝯgnatiōe ibi refugūi habiturꝰ ⁊ qͦ īſepultos multoſ abiecea̓tip̄e ⁊ullamētatꝰ ⁊ īſepultꝰ abicit̉