Acturi itaqꝫ purificacōem ſcripſimus vob̓. Bn̄ gͦ fatietis ſi egeritishos dies. deus aūt qͥ liberauit populū ſuū ⁊ reddidit hereditatemoībꝰ ⁊ regnū ⁊ ſacerdotiū ⁊ ſāctificacōem ſicut ꝓmiſit in lege: ſperamꝰ ꝙ cito noſtri miſerebit̉ ⁊ cōgregabit de ſub celo in locū ſāctūEripuit em̄ nos de magnis ꝑicul̓⁊ locum purgauit. De iuda veromachabeo ⁊ de fratribꝰ eiꝰ ⁊ de tēpli magni purificacōne ⁊ de are dedicacōnie. ſꝫ ⁊ de prelijs q̄ p̄tinentad antiochū nobilē ⁊ filiū eiꝰ eupatorē ⁊ de illuminacōibꝰ que decelo facte ſūt ad eos qui ꝓ iudeisfortit̉ fecer̄t: ita ut vniuerſaꝫ regionē cū pauci eēnt vidicarēt ⁊ barbarā multitudīeꝫ fugarēt ⁊ famoſiſſimū toto orbe tēplū recuparēt⁊ ciuitatē liberarent ut leges queabolende erat reſtituerent̉ dn̄o cūoī tranquillitate ꝓpitio facto illisitēqꝫ ab iaſone cyreneo quinqꝫ libris cōp̄henſa temptauimꝰ nosvno volumne breuiare. Cōſiderātes em̄ multitudinē libroꝝ ⁊ difficultatē volentibꝰ aggredi narrationes hiſtoriaꝝ ꝓpt̓ multitudinēreꝝ curauimꝰ volētibꝰ quidē legere ut eēt animi oblectacō. ſtudioſis vero ut facile poſſint memorieꝯmēdare. omnibꝰ aūt legētibusvtilitas ꝯferat̉. Et nob̓ quidē ip̄isq̄ hoc opꝰ breuiādi cā ſuſcepimꝰnō facileꝫ laborē. ȳmo vero negotiū plenū vigiliaꝝ ⁊ ſudoris aſſumpſimus. Sicut hij qͥ preꝑant ꝯuiuiū ⁊ querūt alioꝝ volūtati pare̓ꝓpt̓ multoꝝ grām libent̓ laborē fuſtinemꝰ. veritatē quidē de ſingul̓auctoribꝰ ꝯcedentes. ip̄i aūt ſcd̓mdatam formam breuitati ſtudētesSicut em̄ noue domus architectode vniuerſa ſtructurā curandū ē.ei vero qͥ pingere curat que aptaſunt ad ornatu exquirenda ſunt:ita eſtimāduꝫ e⁊ in nob̓. Etem intellectū colligere ⁊ ordīare ſermonē ⁊ curioſiꝰ ꝑtes ſingulas qͣsqꝫdiſquirere hiſtorie ꝯgruit auctoribreuitatē vero dictionis ſectari ⁊execucōnes reꝝ vitare breuiāti cōcedendū eſt. Hinc gͦ narracōeꝫ incipiemꝰ: de prefacōne tnͣtū dixiſſeſuffitiat. Stultū etem̄ ē an̄ hiſtoriam effluere. ī ip̄a aūt hiſtoria ſuc¶ Capitulū. iij.cingi.Git̓ cū ſancta ciuitas habitaret̉ īomni pace. leges etiaꝫ adhuc optime cuſtodirent̉ ꝓpt̓ omē pontificis diſpoſicōeꝫ ⁊ pietatē ⁊ ammoodio hn̄tis mala? fiebat ut ⁊ ip̄ire ges ⁊ pnͥcipes locū ſūmo honore dignuꝫ ducerēt ⁊ templū maximis muneibꝰ illuſtraret: ita ut ſeleucus aſye rex de r̓dditibꝰ ſuis p̄ſtaret oēs ſūptus ad miniſteriuꝫſacrifitioꝝ p̄tinētes. Simon autēde tribu beniamin prepoſitꝰ tēpliꝯſtitutus: cōtendebat obſiſtēte ſibi pnͥcipe ſacerdotū imquū aliqͥdī ciuitate moliri. Sꝫ cū vincere oīanō poſſet: venit ad appollomumtharſee filiuꝫ qͥ illo tꝑe erat duxceleſſyrie ⁊ phenicis ⁊ nutiauit eipecunijs innumerabilibꝰ plenuꝫeē erariū iheroſolimis ⁊ ꝯmunescōpias immēſas eē que n̄ ꝑtinetad racōem ſacrifitioꝝ. eē aut poſſibile ſb̓ ptate regiſ cādere vniu̓ſaCūqꝫ r̓tuliſſet ad regē appollomꝰde pecunijs que delate erant: illēaccitum heliodoruꝫ qui erat ſuper