miſſi ſūt ad ppl̓m noſtrū nūtiauerūt nobis de vrā gloria et honore⁊ leticia ⁊ gauiſi ſumꝰ in introitueoꝝ. Et ſcripſimuſ q̄ ab eis erantdicta ī ꝯcilijs populi ſic. Numenius antiochi ⁊ antipat̓ iaſonis filiꝰ legati iudeoꝝ venerūt ad noſrenouātes nobiſcū amicitiā p̄ſtinam. Et placuit populo exciꝑe viros glorioſe ⁊ ponere exēpluꝫ ſermonū eoꝝ in ſegregatis populi libris ut ſit ad memoriā ppl̓o ſpa̓tiataꝝ. Exēplū aūt hoꝝ ſcripſimꝰſymoni magͦ ſacerdoti. Poſt hocaūt miſit ſymon numemū romāhn̄tem clipeū magnū aureū pōdꝰminaꝝ mille: ad ſtatuendā cū eiſſotiētatē. Cū aūt audiſſet populꝰromanꝰ ſermones iſtos dixerūt.Cuā grāꝝactionē reddemꝰ ſymoni ⁊ filijs eiꝰ. Reſtituit ei ip̄e frēsſuos ⁊ expugnauit immicos iſrl̓ab eis. Et ſtatuerūt ei libertatē etdeſcripſerūt ī tabul̓ ereis ⁊ poſuerūt in titul̓ ī montē ſyon. Et hoc ēexēplū ſcripture. Octauadecīa diemēſis ebul: anno centeſiōſeptuageſimoſecūdo: ano tercō ſb̓ ſymone ſacerdote magno ī aſſaramel īꝯuētu magno ſacerdotū ⁊ populi⁊ pn̓cipū ⁊ gētis ⁊ ſemoꝝ regiōisnota facta ſūt hec. qm̄ frequenterfcā ſūt p̄lia in regione nr̄a. Symōat mathathie filiꝰ ex filijs iarib⁊ frēs eiꝰ dederūt ſe ꝑiculo etreſtiterūt adu̓ſarijs gentis ſue ut ſtarēt ſcā ipoꝝ ⁊ lex ⁊ gloria magnaglorificauer̄t gētē ſuā. Et ꝯgregauit ionathas gētē ſuā ⁊ factꝰ ē illis ſac̓dos magnꝰ ⁊ appoſitꝰ ē adpopulū ſuū. Et voluer̄t immici eorū calcae̓ ſcā ⁊ atterere regione ipſoꝝ ⁊ extendere manꝰ in ſāctaſāctoꝝ. Tūc reſtitit ſymo ⁊ pugnauit ꝓ gete ſua ⁊ erogauit pecuīaˢmultas ⁊ armauit viros virtutisgentis ſue ⁊ dedit illis ſtipēdia. Etmuniuit cītates iudee ⁊ bethſuraꝫq̄ erat ī finibꝰ iudee vbi erant arma hoſtui antea ⁊ poſuit illic prefidiū viros iudeos. Et ioppen muinuit qͥ erat ad mare ⁊ gazaraꝫ q̄ē in finibꝰ azoti in qua hoſtes antea habitabāt. Et collocauit illiciudeos ⁊ quecunqꝫ apta erat adcorrepcōnem eoꝝ poſuit in eis Etvidit populꝰ actū ſymonis ⁊ gloriā quaꝫ cogitabat facere gēti fue⁊ poſuerūt eū ducē ſuuꝫ ⁊ pnͥcipeꝫſacerdotū eo ꝙ ip̄e fecerit hec oīa⁊ iuſtitiā ⁊ fide qua cōſeruauit geti ſue ⁊ exquiſiuit ōnimodo exalta.re ppl̓m ſuū. Et in diebꝰ eiꝰ ꝓſperatu ē in manibꝫ eiꝰ ut tollerent̉ getes de regione ip̄oꝝ ⁊ q̄ in ciuitatedauid erant in iheruſaleꝫ in arcede qua ꝓcedebāt ⁊ ꝯtaminabantoīa que in circuitu ſanctorū ſunt⁊ inferebant plagā magna caſtitati. Et collocauit in ea viros iudeos ad tutamentū regionis ⁊ ciuitatis ⁊ exaltauit muroˢ in iheruſalem. Et rex demetriꝰ ſtatuit illi fūmū ſacerdotiū. Scd̓m hec fecit euꝫamicū ſuū ⁊ glorificauit eū gloriamagna. Audiuit enim ꝙ appellati ſunt iudei a romanis amici ⁊ ſocij ⁊ fratres ⁊ quia fuſceperunt legatos ſymonis glorioſe et quiauidei ⁊ ſacerdotes eorum conſenſerunt eum eſſe ducem ſuum ⁊ ſūmū ſacerdotem ī eternū donec furgat ꝓpheta fidelis ⁊ ut ſit ſuꝑ eosdux ⁊ ut cura eſſet illi pro ſanctis