¶ Incipit abacuch ꝓpheta.Nus qͦd vidit abacuch ꝓph̓a. Vſqꝫ qͥdn̄e clamabo ⁊ nonexaudies. Vocifea̓bor ad te vim patiēſ⁊ nō ſaluabis. Quare on̄diſti mͥiniqͥtatē ⁊ laborē videre predā ⁊ īiuſtitiā ꝯtra me. EEt factū eſt iuditiū ⁊ cōtradictio potētior. Propt̓hoc lacerata eſt lex ⁊ non ꝑuenitvſqꝫ ad finē iuditiū. qꝛ impiꝰ preualet aduerſus iuſtū. Proptereaegrediet̓ iuditiuꝫ ꝑu̓ſū. Aſpicite īgetibꝰ ⁊ vidēte ⁊ amiramini ⁊ obſtupeſcite. qꝛ opꝰ factū ē in diebꝰvris. qd̓ nemo credet cū narrabitur. qͥa ecce ego ſuſcitabo caldeosgentē amarā ⁊ velocē ambulātēſuꝑ latitudineꝫ terre. ut poſſideattab̓nacula nō ſua. Horribil̓ ⁊ terribil̓ ē ex ſemetip̄a iuditiū ⁊ onꝰeiꝰ egrediet̉. Leuiores pardis eqͥeiꝰ ⁊ velotiores lupis veſptinis etdiffundent̓ eqͥtes eiꝰ. Eqͥtes nāqꝫeiꝰ delōge veniēt. volabūt quaſiaqͥla feſtinas ad comedēdū. Oēsad predā venient. fatiēs eoꝝ ventus vrēs. Et ꝯgregabit qͣſi arenacaptiuitatē ⁊ ip̄e de r̓gibꝫ triuphabit et tyrām ridiculi eius erunt.Ipſe ſuꝑ oēm munitiōem ridebit⁊ ꝯportabit aggerē ⁊ capiet eaꝫ.Tūc mutabit̉ ſpūs ⁊ ꝑtranſibit⁊ corruet. Hec eſt fortitudo eiꝰ deiſui. Nūquid nō tu a pn̓cipio dn̄edeꝰ meꝰ ſācte meꝰ ⁊ n̄ moriemur.dn̄e in iuditiū poſuiſti eū ⁊ fortēut corripes fūdaſti euꝫ. Mūdi ſūtoculi tui ne videas malū et reſpicere ad iniqͥtatē nō poteris. Quae̓.160. ¶ Abbacuchnō reſpicis ſuꝑ iniq̄ agentes ⁊ taces deuorāte impio iuſtiorē ſe. Etfaties hoīes qͣſipiſces maris ⁊ qͣſireptile nō hn̄s pnͥcipē. Totū ī hamō ſubleuauit traxit illud ī ſagena ſua ⁊ cōgregauit ī rete ſuū. Suꝑ hoc letabit̉ ⁊ exultabit. ꝓptereaīmolabit ſagene ſue et ſacrificabit reti ſuo. qꝛ in ip̄is incraſſata ēꝑs eiꝰ ⁊ cibus eiꝰ electus. Propt̓hoc gͦ expādit ſagenā ſuā ⁊ ſēꝑ īterfice̓ gētes nō ꝑcet. ¶ Ca. ij.Vꝑ cuſtodiā mea ſtabo ⁊ figaꝫ g̓dū ſuꝑ municō em̄. Etꝯtēplabor ut videā qͥd dicat̉ mͥ etqͥd rn̄deaꝫ ad arguenteꝫ me. Et reſpōdit mͥ dn̄s ⁊ dixit. Scribe viſū⁊ explana eū ſuꝑ tabulas ut percurrat qͥ legerit eū. Quia adhucviſus ꝓcul ⁊ appae̓bit in fine ⁊ n̄mentiet̉. Si moraꝫ fecerit expectaillū. qꝛ veniēs veniet et nō tardabit. Ecce qͥ incredulus eſt nō eritrecta aīa eiꝰ ī ſemetipō Iuſtus ātī fide ſua viuet. Et qūo vniū potāteꝫ decipit ſic erit vir ſuꝑbꝰ et nōdecorabit̉. Qui dilatauit qͣſi infernus amaꝫ ſuā ⁊ ipſe qͣſi mors ⁊ n̄adimplet̉ et ꝯgregauit ad ſe oēſgētes ⁊ coaceruauit ad ſe oēs populos. Nūquid nō oēs iſti ſupereū ꝑ abolā ſumēt ⁊ loq̄lā enigniatū eius. Et dicet̉ Ve ei qͥ multiplicat nō ſua. Vſqꝫ qͦ ⁊ aggrauat cōtra ſe denſū lutū? Nūqͥd nō repente ꝯſurgēt qͥ mordeāt te? Et fuſcitabunt̉ lacerātes te ⁊ eis in rapināeis. qꝛ tu ſpoliaſti gentes multasſpoliabūt te oēs qui reliqͥ fuerintdeppl̓is. ꝓpt̓ ſanguinē hoīs ⁊ iniqͥtatē terre ciuitatis et oīm habitatiū in ea. Ve qͥ ꝯgregat auaritiaꝫ