Quid īgeniuit animal: mugierūtgreges armēti.? Quia n̄ ē paſcuaeis Sꝫ ⁊ greges pecoꝝ diſperier̄tAd te clamabo dn̄e. qꝛ ignis ꝯmedit ſpecioſa deſerti et flāmā ſuccedit om̄ia ligna regionis. Sꝫ ⁊ beſtie agri qͣſi area ſitiens ymbre. ſuſpexerūt ad te m̄ exiccati ſūt fontes aqͣꝝ ⁊ ignis deuorauit ſpetioſa deſerti¶ Ca. ij.ī mōta ſcō mea. CōdurhentAnite tuba in ſyon vlulateoēs habitatores t̓re. qꝛ veīt diesdn̄i. qꝛ ꝓpe ē dies tenebraꝝ et caliginis dies nubis ⁊ turbīs Quaſi mane expanſū ſuꝑ mōtes ppl̓smultꝰ ⁊ fortiſ Simil̓ n̄ fuit ei a pͥncipio ⁊ poſt eū nō erit vſqꝫ ī anogn̓acōis ⁊ gn̓acōnis. Ante fatieeiꝰ ignis vorās ⁊ poſt eū exurenſflāma. Quaſi ortꝰ voluptatis t̓racorā eo et poſt eū ſolitudo deſertineqꝫ ē qͥ effugiat eū Quaſi aſpectꝰequoꝝaſpcus eoꝝ ⁊ qͣſi eqͥtes ſiccurrēt. Sicut ſonitꝰ qͣdrigaꝝ ſuꝑcapita montiū exiliēt. ſic̄ ſonitusflāme ignis deuorātis ſtipulā velut ppl̓s fortis p̄paratus ad p̄liūA fatie eiꝰ cruciabunt̉ ppl̓i omēsvultꝰ redigēt̓ ī ollā. Sic̄ fortes current qͣi viri bellatores aſcēdēt murū. Viri ī vijs ſuis gdient̓ ⁊ nō declinabūt a ſemitis ſuis Vnꝰ qͥſqꝫfrēm ſuuꝫ nō coartabit ſingl̓i incalle ſuo ābulabunt. Sꝫ ⁊ ꝑ feneſtraſ cadēt ⁊ nō demoliēt̓ Vrbeꝫīgredient̓. ī muro curret. domoſꝯſcēdēt. ꝑ feneſtraſ ītrabūt qͣi furA fatie eiꝰ ꝯtremuit t̓ra. moti ſūtceli Sol ⁊ lunā obtenebrati ſūt ⁊ſtelle r̓traxer̄t ſplēdorē ſuū Et dn̄ſdedit vocē ſuā an̄ fatiē exercitꝰ fuiqꝛ multa ſūt nis caſtra eiꝰ qꝛ fortia ⁊ faciētia v̓bū eiꝰ Magnꝰ em̄dies dn̄i ⁊ t̓ribilis valde Et qͣs ſuſtinebit eū. Nūc ergo dicit dn̄s.Conu̓timi ad me ī toto corde vroī ieiunio ⁊ fletu ⁊ ī plāctu ⁊ ſcindite corda vrā ⁊ nō veſtimēta vrāEt ꝯu̓timini ad dn̄m deū vr̄mqꝫbenignꝰ ⁊ miſericors ē patiens ⁊multe miſericordie et p̄ſtabilisſuꝑ maliciā. Cuis ſcit ſi ꝯu̓tat̉ etignoſcat deꝰ et relinqͥt poſt ſe bn̄dictionē? Sac̓fitiū ⁊ libame dn̄odeo nr̄o. Caite tuba ī ſyō ſcīficateieiuniū vocate cētū ꝯgregate ppl̓ꝫſcificate eccīaꝫ cō adunate ſenesꝯgregāte ꝑuulos ⁊ fugētes vb̓aEgredīāt̉ ſpōſuſ de cubili ſuo ⁊ ſpōſa de thalamo ſuo. Inter veſtibulū ⁊ altare plorabūt ſac̓dotes inniſtri dn̄i ⁊ dicēt. Parce dn̄e ꝑ ceppl̓o tuo ⁊ ne des hereditatē tuamī opprobriū vt dominēt̉ eis nacōnes Quare dicūt ī ppl̓is vbi ē deeoꝝ. ⁊ zelatus ē dn̄s terraꝫ ſuam⁊ peꝑcit populo ſuo Et rn̄dit dn̄s⁊ dixit populo ſuo. Ecce ego mittam vobis frumentū ⁊ vinu ⁊ oleum et replebimini in eis ⁊ nō dabo vos vltra opprobrium in gentibus Et eum qui ab aquilone eſtꝓcul faciā a vobis ⁊ expellam eūin terrā miiaꝫ ⁊ deſertā. Fatiemeiꝰ ꝯtra mare orientale ⁊ extremueiꝰ vſqꝫ ad mare nouiſſimū ⁊ aſcēdet fetor eiꝰ ⁊ aſcēdꝫ putredo eiꝰ qꝛſuꝑbe egit Noli time̓ t̓ra exulta ⁊letare qm̄ magͥficauit dominꝰ vtfaceret. Nolite timere animaliaregionis qꝛ germīauer̄t ſpetioſadeſerti. Quia lignuꝫ attulit frc̄mſuū. ficus ⁊ vineā deder̄t v̓tutē ſuā