Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
148v
Einzelbild herunterladen
 

filiorum tuorum ⁊ ego Scd̓m ml̓titudinē eorū ſic peccauerūt mihigloriā eoꝝ ī ignominiā ꝯmutaboPeccata ppl̓i mei ꝯmedēt ⁊ ad īiqͥtatē eoꝝ ſubleuabūt aīas eoꝝ Eterit ſicut ppl̓us ſic ſacerdos. Et viſitabo ſuꝑ eū vias eius ⁊ cogitationes eiꝰ redda ei. Et ꝯmedēt ⁊ nōſaturabunt̉. Fornicati ſūt ⁊ n̄ ceſſauerūt: qm̄ dn̄m reliquer̄t ī nōcuſtodiēdo. Fornicacō ⁊ vinuꝫ eteb̓etas auferūt cor. Populꝰ meꝰī ligno ſuo īterrogauit et baculꝰeius annūciauit ei. Spūs em̄ fornicacōnuꝫ decepit eos ⁊ fornicatiſūt a deo ſuo. Suꝑ capita mōtiuꝫſacrificabāt et ſuꝑ colles accendebāt thimianiā ſubtꝰ quercū ⁊ populū ⁊ therebintuꝫ. qꝛ boͣ ea̓t vnibra eiꝰ. Ido fornicabūt̉ filie vr̄e ⁊ſpōſe vr̄e adulte̓ er̄t. Nō viſitaboſuꝑ filias vr̄aſ cū fuerit fornicate⁊ ſuꝑ ſpōſas vras cū adulterauerint: qm̄ ip̄i cū meretricibꝰ verſabant̓ ⁊ cū effemnatiſ ſac̓ficabātEt ppl̓s nō ītelligens vapulabitSi fornicaris tu iſrl̓: non delinqͥtſaltē iuda Et nolite īgredi in galgala ⁊ ne aſcēderitis ī bethauenneqꝫ iuraueritis viuit dn̄s. Quoniā ſicut vac̓ca laſciuiēs declīauitiſrl̓. Nūc paſcet eos dn̄s: qͣſi agnū ī latitudīe. Particeps ydoloꝝeffraim: dimitte eū. Separatū eſtcōuiuiū eoꝝ: fornicacōe fornicatiſūt: dilexer̄t afferre igͦminā ꝓtectores eius Ligauit eū ſpūs ī alisſuis ⁊ ꝯfundent̓ a ſacrificijs ſuis.Vdite hoc ſac̓do Ca. v.I tes ⁊ attēdite domꝰ iſraheladomꝰ regis auſcultate. qꝛ vob̓ iudiciū eſt. Quoniā laqueus factieſtis ſpeculacōm ⁊ ſic̄ rethe expāſum ſubter thabor ⁊ victīas declinaſtis in ꝓfūdū Et ego eruditoroīm eoꝝ Ego ſcio effraim ⁊ iſrl̓ n̄ē abſcōditꝰ a me Quia nūc fornicatꝰ ē effraim: ꝯtaminatꝰ ē iſrl̓.Nō dabūt cogitacōes ſuas vt cōuertant̉ ad deū ſuū. qꝛ ſpūs fornicaconu̓i medio eoꝝ et dn̄m n̄ ꝯgnouerūt Et rn̄debit arrogātia iſrl̓ī facie eiꝰ ⁊ iſrl̓ ⁊ effraim ruentiiniqͥtate ſua. Ruet etiaꝫ iudas cūeis. In gregibꝰ ſuis et ī armetisſuis vadēt ad querēdū dn̄ꝫ et nōīuenient Ablatꝰ ē ab eis In dn̄op̄uaricati ſūt. qꝛ filios alienos genuerūt Nūc deuorabit eos mēſiscū pr̄ibꝰ ſuis Clāgite buccia ī gabaā: tuba in ramā. Vlulate in bethaue: poſt tergū tuū beniamī. Effraim ī deſolacōe eit. Indie correptiōis ī t̓bubꝰ iſrl̓ on̄di fidē ffactiſūt pͥncipeſ iuda qͣi aſſumētes terminū: ſuꝑ eos effūdā qͣi aqͣmiramea. Talūmā patiens ē effraīfractus iudico. qm̄ cepit abirepꝰ ſordem. Et ego qͣſitinea ep̄hraim etqͣſiputredo domūi iuda. Et viditep̄hrāim lāguorē ſuū ⁊ iudas vinculū ſuū Et abijt effraim ad aſſur⁊ miſit ad rege vltorē. Et ipſe nōpoterit ſanare vos nec ſoluere poterit a vob̓ vinculū. Quonā egoqͣſi leena effraim et quaſi catulꝰleōis domui iuda. Ego ego capiā⁊ vadā: tollam ⁊ non eſt q̄ eruatVadens reuertar adlocū ineumdonec deficiatiſ ⁊ q̄rātiſ faciē meāN tribulacōne Ca. vj.ſua mane cōſurgēt ad me. Veīte⁊ reu̓tamur ad dn̄ꝫ qꝛ ip̄e cepit etſanabit nōſ ꝑcutiēt ⁊ cua̓bit noſ