Qui audito ẜmone huiuſcemoditemptauit eos diebꝰ deceꝫ. Poſtdies aūt decē apparuerūt vultuseoꝝ meliores ⁊ corpulētiores preoībꝰ pueīs qͥ veſcebāt̉ cibo regio.Porro malaſer tollebat cibaria⁊ vinū potus eorū dabatqꝫ eis legumīa. Pueīs aūt hijs dedit deꝰſcīaꝫ ⁊ diſciplinā ī on libro et ſapientia. danieli aūt intelligentiāoīm viſionū ⁊ ſōmoꝝ. Cōpletisitaqꝫ diebꝫ poſt qͦs dixerāt rex utintroducerent̉. introduxit eos p̄poſitus eunuchoꝝ ī ꝯſpectu nabuchodonoſor. Cūqꝫ eis locutꝰ fuiſſet rex nō ſūt inuēti tales de vniu̓ſis ut daīel anaīas miſahel ⁊ azarias Et ſtēterūt in ꝯſpectu regis ⁊omne v̓bū ſapīētie ⁊ intellectusqd̓ ſciſcitatꝰ eſt ab eis rex īuenitin eis decuplū ſuꝑ cūctos ariolos⁊ magos qͥ erat in vniu̓ſo regnoeius. Fuit aūt daniel vſqꝫ ad annū primū cyri regis. ¶ Ca. ij.Nāno ſcd̓o regni nabuchodonoſor vidit nabuchodonoīor ſōmū ⁊ ꝯterritus eſt ſpūseiꝰ ⁊ ſomniū eiꝰ fugit ab eo. precepit aūt rex ut ꝯuocarent̉ arioli ⁊magi ⁊ malefici ⁊ caldei ut indicarēt regi ſōma ſua. Qui cū veīſſentſteterūt corā rege ⁊ dixit ad eosrex. Vidi ſomniū ⁊ mēte cōfuſusignoro qͥd viderim. Rn̄der̄tqꝫ caldei regi ſiriace. Rex ī ſēpiternuꝫ viue. Sic ſōniū ẜuis tuis ⁊ interpretacōne eiꝰ indicabimꝰ. Et rn̄densrex ait caldeis Sermo r̓ceſſit a meNiſi indicaueritis mͥ ſōniū ⁊ cōiecturaꝫ eiꝰ ꝑibitis vos ⁊ domꝰ vr̄epublicabūtur. Si aūt ſōmū ⁊ cōjecturā eiꝰ narraueītis pͥmia ⁊ do3. ¶ Daniel.na ⁊ honorē ml̓tū accipietis a meSōmū igit̉ ⁊ int̓pretacōem eiꝰ indicate mn. Rn̄der̄t ſecūdo atqꝫ dixerūt. Rex ſōmū dicat ẜuis ſuis et īterp̄tacōeꝫ eiꝰ indicabimꝰ Rn̄ditrex ⁊ ait Certe noui ꝙ tēpus redimitis ſciētes ꝙ receſſerit a me ſermō. Si gͦ ſomniū nō īdicaueritiſmͥ vna ē de vob̓ ſentētiā ꝙ int̓pretacōemqͦꝫ fallace ⁊ decepcōne plenā ꝯpoſueritis ut loq̄mīin donectēpus ꝑtranſeat. Sōniū itaqꝫ dicite mͥ ut ſciā ꝙ int̓pretationeꝫ qͦꝫeius vera loq̄mini. Rn̄dētes ergocaldei corā rege dixerūt. Nō eſt hōſuꝑ terrā q̄ ẜmonē tuū rex poſſit īplere ſꝫ neqꝫ regū quiſꝙͣ magnuſ⁊ potēs vbū huiuſcemōi ſciſcitat̉ab oī ariolo ⁊ mago ⁊ caldeo. ſermō em̄ que tu qͣris rex guis ē necreꝑiet̉ quiſꝙͣ qͣ īdicet illū in ꝯſpēctu regis exceptis dijs quoruꝫ nōē ꝯuerſacō cū hoībus. Quo audito rex in furore ⁊ ī ira magna precepit ut peirēt oēs ſapientes babilonis. Et egreſſa ſētentiā ſapiētes īterfitiebātur q̄rebāt̉qꝫ daieſet ſocij eiꝰ ut ꝑirent. Tūc danieſreqͥſiuit de lege atqꝫ ſētētiā ab arioch principe militie regis qͥ egreſſus fuerat ad interfitiēdos ſapīetes babilōis. Et interrogauit euꝫqͥ a rege ptātem acceꝑat quā obcauſā tā crudel̓ ſentētia a fatie regis eēt egreſſa. Cū gͦ re īdicaſſetarioch daieli. daniel īgreſſus rōgauit regē ut tēpus dae̓t ſibi adſolucōeꝫ indicandā regi. Et īgreſſus ē domū ſuā anaīeqꝫ ⁊ miſaheli et azarie ſocijs ſuis īdicauit negotiuꝫ ut q̄reretmīaꝫ a fatie dei celi ſuꝑ ſacramēto iſto ⁊ nō ꝑirent