Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Seite
121r
Einzelbild herunterladen
 

T factū eſt v̓bū dn̄i ad mein anno nono in mēſe decīodecima die mēſis dices. Fili hoīsſcribe tibi nom̄ diei huiꝰ in qͣ ꝯfirmatus eſt rex babilōis aduerſūihrl̓m hodie et dices ꝑ ꝓuerbiūad domū irritatrice ꝑ abolā ⁊ loq̄ris ad eos. Hec dic̄ dn̄s deꝰ. Pone ollā. pone inꝙͣ ⁊ mitte in eamaquaꝫ. Cōgere fruſta eiꝰ in eamomnē ꝑtem bonam ⁊ femur ⁊ armū elcā ⁊ oſſibꝰ plena Pinguiſſimū pecus aſſume ꝯponeqͦꝫ ſtruesoſſiū ſb̓ ea. Efferbuit cocto eius ⁊diſcocta ſūt oſſa illiꝰ in medio eiꝰPropte̓a hec dicit dn̄s deꝰ. Veciuitati ſāguinū oolle cuiꝰ rubigoin ea eſt ⁊ rubigo eius nō exiuitde ea. Per ꝑtes ⁊ ꝑ ꝑtes ſuas eiceea. Nō cecidit ſuꝑ eam ſors. Sangius em̄ eiꝰ in mēdio eiꝰ eſt. ſuꝑlimpidiſſima petrā effudit illumNō effudit illū ſuꝑ terrā ut poſſitoꝑiri puluere. ut ſuꝑ inducere indignacōeꝫ meā ⁊ vīdicta vlciſcerer. dedi ſāguine eius ſuꝑ petraꝫlimpidiſſimā ne opiret̉. Propterea hec dic̄ dn̄s deꝰ. Ve ciuitati ſāguinū cuiꝰ ego grādeꝫ faciā pira.Cōgere oſſa q̄ igne ſuccēdaꝫ. Cōſumetur carnes ⁊ cōqͥtur vniu̓ſacōpoſicō ⁊ oſſa tabeſcet. Poneqͦꝫea ſuꝑ prunas vacuaꝫ ut incaleſcat ⁊ liquefiat es eiꝰ ⁊ ꝯflet̉ ī medio eiꝰ inqͥnamentū eiꝰ ⁊ ꝯſumatur rubigo eiꝰ. Nl̓to labore ſudatu e⁊ non exiuit de ea minia rubigo eius neqꝫ ꝑ ignē. Immūdiciātua execrabil̓. qꝛ mūdae̓ te volui⁊ nō es mūdatā a ſordibꝰ tuis.dꝫ nec mūdaberis pͥus donec qͥeſcere fatiā indignacōeꝫ meā in te.21. Ezechiel.Ego dn̄s locutꝰ ſū Veīet ⁊ faciā.nō trāſeaꝫ neqꝫ parca nec placabor. Iuxta vias tuas et uuxta adinuencōes tuas iudicabo te dicitdn̄s. Et factuꝫ eſt v̓bū dn̄i ad medicēs. Fili hoīs ecce ego tollo a tedeſiderabile oculoꝝ tuoꝝ in plaga ⁊ nō plāges neqꝫ plorab̓ neqꝫfluent lacrime tue. Ingemiſce taces. mortuorū luctū nō facies. Corona tua circūligata ſit tibi ⁊ calciamēta tua erunt in pedibꝰ tuisnec amictu orā velabis nec ciboslugentiū ꝯmedes. Locutꝰ ſū gͦ adpopulū mane et mortuā eſt vxormea veſꝑi. Feciqꝫ mane ſicut p̄ceꝑat mihi. Et dixit ad me populꝰQuare nō indicas nob̓ quid iſtaſignificēt que tu facis. Et dixi adeos. Sermō dn̄i factꝰ ē ad me dices. Loq̄re domūi iſrl̓. Hec dic̄ dominꝰ deus. Ecce ego polluaꝫ ſāctuarui meū ſuꝑbiaꝫ imperij vr̄i ⁊ defiderabile oculoꝝ vroꝝ ⁊ ſuper qͦpauet aīa vr̄a ⁊ filij vr̄i ⁊ filie veſtre qͣs reliqͥſtis gladio cadent ⁊fatiētis ſic̄ feci Ora amictu non velabitis ⁊ cibos lugentiū nō ꝯmedetis. Coronas hēbitis ī capitibꝰvr̄is ⁊ caltiamēta in pedibꝰ Nonplangētis neqꝫ flebitis. ſꝫ tabeſcetis in iniqͥtatibꝰ vr̄is ⁊ viiuſquiſqꝫ gemet ad fratrē ſuū. Eritqꝫ ezechiel vob̓ in portētū. Iuxͣ oīa quefecit faciētis cū venerit iſtud ⁊ ſcietis qꝛ ego dn̄s deus. Et tu fili hominis ecce in die qua tollā ab eiſfortitudinē eoꝝ et gaudiū dignitatis ⁊ deſideriū oculoꝝ eoꝝ ſuꝑquo reqͥeſcūt aīe eoꝝ. filios ⁊ filias eoꝝ. in die illa cū venerit fugiens ad te ut annūciet tibi in die